کد خبر: ۱۴۲۱۹
۰۴ اسفند ۱۴۰۴ - ۰۹:۰۰
مسجد محله کنه‌بیست محلی برای دیدار همسایه‌هاست

مسجد محله کنه‌بیست محلی برای دیدار همسایه‌هاست

همسایه‌های کوچه اروند‌۶۸، بیش‌از نیم‌قرن است کنار هم زندگی می‌کنند و سال‌های طولانی با هم همدل و همراه بوده‌اند. آنها حالا فقط همسایه و هم‌محله‌ای نیستند. یکی از مکان‌هایی که محل دیدار این همسایه‌ها شده، مسجد امام‌حسن‌مجتبی (ع) است.

همسایه‌های کوچه اروند‌۶۸، بیش‌از نیم‌قرن است کنار هم زندگی می‌کنند. خاطرات مشترک زیادی دارند و سال‌های طولانی با هم همدل و همراه بوده‌اند. آنها حالا فقط همسایه و هم‌محله‌ای نیستند، هر‌روز احوال هم را می‌پرسند و مثل یک خانواده از جزئیات زندگی یکدیگر باخبرند.

یکی از مکان‌هایی که محل دیدار این همسایه‌ها شده، مسجد امام‌حسن‌مجتبی (ع) محله کنه‌بیست در این کوچه است؛ جایی که فقط محل عبادت نیست و تبدیل به مکانی برای فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی اهالی محله اروند هم شده‌است.

 

 

همدلی در شب‌های ماه رمضان

محمد سپه‌دوست یکی از ساکنان قدیمی کوچه اروند‌۶۸ است. اهالی می‌گویند او از همان روز‌هایی که محله شکل نگرفته‌بود و اینجا پر از زمین زراعی بود، پای کار فعالیت‌های اجتماعی بوده است.

خودش توضیح می‌دهد که ۳۷‌سال پیش به این کوچه پا گذاشته و از همان سال اول سعی کرده اهالی را دور هم جمع کند؛ «ابتدا در خانه‌ها جلسات قرآن و برنامه‌های معرفتی برگزار می‌کردیم. بعد از آن با ساخت مسجد امام‌حسن‌مجتبی (ع) همه برنامه‌ها و مراسم را به این مسجد منتقل کردیم.»

به گفته او مسجد آنها در ماه رمضان‌ها فعال‌تر هم می‌شود؛ «هنوز آن همبستگی و همدلی سابق را حفظ کرده‌ایم. هر شب با کمک اهالی، بساط پخت سوپ را برپا می‌کنیم و بعد از نماز، افطاری مختصری مثل نان و پنیر و سوپ توزیع می‌کنیم.»

یکی از نزدیک‌ترین دوستان محمد سپه‌دوست، خداداد بهادری است؛ همسایه دیوار‌به‌دیوار او که از قدیم یکی از فعالان مسجد محله است.

 

پیگیری برای آبادانی محله

خداداد بهادری، از مسن‌ترین افراد این کوچه است و حالا بیشتر از هشتاد‌سال دارد. از همان سال‌های جوانی به کوچه اروند‌۶۸ آمده‌است. می‌گوید: حالا مثل آقا‌محمد قوت و انرژی ندارم که داخل مسجد نقش پررنگی داشته باشم. اما با این همه، همیشه تلاش کرده‌ام از بیرون یاری‌رسان مسجد و همسایه‌ها باشم.

اهالی تعریف می‌کنند که او یکی از ریش‌سفیدان کوچه محسوب می‌شود و قبلا در ساخت مسجد نقش داشته و برای برگزاری برنامه‌ها کمک مالی هم می‌کرده است.

همیشه تلاش کرده‌ام از بیرون یاری‌رسان مسجد و همسایه‌ها باشم

آقا خداداد تعریف می‌کند که قبلا که اینجا آب و برق و گاز نداشته، چطور با دیگر همسایه‌ها پیگیرانه به اداره‌های مختلف می‌رفته تا حق و حقوق همسایه‌هایش حفظ و این محله آباد شود.

او از یکی دیگر از اهالی یاد می‌کند؛ حسن دانش‌پور.

به گفته او، حسن آقا به فعالیت‌های فرهنگی و ارتباط خوبش با بچه‌ها معروف است؛ همسایه‌ای که حضورش برای کوچک‌تر‌ها قوت قلب است: او با اینکه ویلچرنشین است، برای خودش محدودیتی قائل نمی‌شود و در همه برنامه‌ها مشارکت دارد.

 

ثمرات بازنشستگی

حسن دانش‌پور، عضو هیئت‌امنای مسجد و از قدیمی‌ترین ساکنان این کوچه است که از همان ابتدای سکونتش در فعالیت‌های مختلف شرکت کرده‌است. خودش می‌گوید: تا سال‌ها در شرکت اتوبوس‌رانی مشغول به کار بودم و بعد از بازنشستگی، فرصت بیشتری برای مشارکت در برنامه‌ها پیدا کردم و فعالیتم پررنگ‌تر شد.

دانش‌پور بیشتر در امور مربوط به کودکان و نوجوانان فعالیت دارد و دراین‌باره می‌گوید: نسل آینده محله را نباید به حال خود رها کنیم. باید روی آنها سرمایه‌گذاری کنیم تا در آینده، محله بهتری داشته‌باشیم.

از فعالیت‌هایش در این‌باره که می‌پرسم، توضیح می‌دهد که او اهالی را دور هم جمع کرده و ایده خرید وسایل ورزشی و تفریحی را داده است. حالا در طبقه بالای مسجد وسایلی مثل دارت، فوتبال دستی و... قرار داده‌اند تا بچه‌ها بعد از نماز در مسجد مشغول بازی شوند و به این بهانه پای آنها به مسجد هم باز شود.

او می‌گوید: کودکان این محدوده امکانات زیادی برای تفریح ندارند و ما اهالی باید دست به کار شویم و برای بچه‌ها سرگرمی‌های سالم تدارک ببینیم.

 

* این گزارش دوشنبه ۴ اسفندماه ۱۴۰۴ در شماره ۶۶۱ شهرآرامحله منطقه ۵ و ۶ چاپ شده است.

آوا و نمــــــای شهر
03:04
03:44