در کوچه ابوحامد۶ محله مقدم، سه همسایه هستند که عمر همسایگی‌شان به بیست‌سال می‌رسد. آنها دیواربه‌دیوار هم زندگی می‌کنند و از همسایگی فراتر رفته‌اند و یکدیگر را خواهر خطاب می‌کنند.
منطقه ۷
مهم‌ترین ورودی و سبزترین منطقه مشهد
قرار داشتن رباط و ایوان هشتصدساله طرق در منطقه ۷ نشان می‌دهد که این منطقه در طول تاریخ نقش پذیرایی از زائران حضرت‌رضا (ع) را برعهده داشته است. امروزه نیز بیش از ۶۰ درصد زائران و مسافران از این منطقه وارد مشهد می‌شوند. اهالی این منطقه در دهه آخر صفر با برپایی ایستگاه‌های صلواتی، نقش میزبانی را به شایستگی ایفا می‌کنند. قرار گرفتن پارک جنگلی طرق، منطقه گردشگری هفت‌حوض و باغ گیاه شناسی در منطقه ۷، این نقطه شهر را سبزترین منطقه مشهد کرده است. بازار‌های ۱۷ شهریور و اماکن اقامتی بخش دیگری از هویت گردشگری منطقه ۷ را شکل می‌دهد. باغ خونی، تپه نادری، کاروان‌سرای باباقدرت، آب‌انبار حوض برجی و بازار رضا (ع) ازجمله ظرفیت‌های هویتی این منطقه است. فرودگاه، نهاد‌های نظامی مانند نیروی هوایی، پدافند هوایی و پادگان‌های نظامی این منطقه را راهبردی کرده است. بوی مشمئزکننده کارخانه کمپوست در ورودی شهر، فراوانی زمین‌های رهاشده آستانه و مشکل سنددارشدن خانه‌ها از معضلات منطقه ۷ است. در مساحت ۴۷۴۲ هکتاری منطقه ۷ شهرداری مشهد ۲۵۷ هزار نفر زندگی می‌کنند.
علی دهقانی پنجاه‌و‌دو‌ساله، هنرمند محله ابوذر مشهد، پس از سال‌ها کار در صداوسیما و اجرا‌های مختلف، خاطرات زیادی برای گفتن دارد. از تئاتر و دوبله‌های شیرین مشهدی گرفته تا طنز‌ها و برنامه‌هایی که مردم را پای تلویزیون و رادیو نشانده است.
علیرضا حافظی ۱۰۸ ماه در مناطق عملیاتی حضور داشت و ۴۵ درصد جانباز است. او دو بار در عملیات کربلای ۵ و یک بار هم نزدیک پاسگاه سردشت مورد حمله شیمیایی قرار گرفته است.
محمد معلم هر‌بار که در مجلسی مداحی می‌کند، به یاد نخستین‌باری می‌افتد که در جمع عزاداران سیدالشهدا (ع) نوحه خواند. روزی که هنوز نوجوانی دوازده‌ساله بود و نمی‌دانست این شروع، قرار است سال‌ها بعد به خاطره‌ای ماندگار تبدیل شود.
طوبی خانم سال‌هاست با نصب پرچم، محفل صمیمی بین همسایه‌ها را زنده نگه داشته است. برای او اصل، برگزاری روضه و زنده نگهداشتن یاد سیدالشهدا (ع) است. مجلسی بی‌ریا که قرار نیست در آن ظرف و ظروف گران‌قیمت به چشم بیاید.
نرجس مقدس‌زاده بعد از بازنشستگی تصمیم می‌گیرد پاداش سال‌های خدمتش در آموزش‌و‌پرورش تهران را در راهی خیر صرف کند. او در سفری که به مشهد می‌کند، با مسئولان آموزشی خراسان رضوی وارد صحبت می‌شود و درنتیجه تصمیمش را عملی می‌کند.
تکتم شریف‌زاده دستی برای نوشتن نداشت، اما زبانش را به قلم تبدیل کرد. او با وجود بیماری‌ام‌اس پیش‌رونده، دو کتاب منتشر کرد.