پژوهشکده «نوین شهر معنوی ثامن» که از سال۱۳۹۳ در کوچه سناباد 41 مشغول به فعالیت است، راهکارهایی برای تحقق توسعه پایدار، انسانمحور و متناسب با هویت فرهنگی و معنوی شهر ارائه میکند.
درباره دلیل نامگذاری محله عیدگاه، نظرهای متفاوتی مطرح شده است. معروفترین نظر که در برخی منابع و تحقیقات آمده است، مربوط به حمله عبدالمؤمنخانِ ازبک در سال ۹۹۸ قمری و کشتار فجیع مردم مشهد است.
در شمالشرقی حرم مطهر رضوی، محلهای قرار دارد که نامش یادآور شهری ۱۲۰۰ساله است؛ نوغان. این محله قدیمی در نقشه کلنل جولیس دو گورکر دالمج که به سال ۱۲۴۸ خورشیدی رقم خورده، با چهل مکان ثبت شده است.
بیش از پنج دهه از روزهایی میگذرد که محله سجادیه آرام آرام شکل گرفت و کوچه امیرالمؤمنین ۱۹ یکی از راههای اصلی ورود به آن بود. معبری که تا همین چندماه پیش، با نام امت ۵ شناخته میشد.
خیابان شقایق یک در محله کوی امیرالمؤمنین(ع)، از معابر پرتردد این محدوده است؛ خیابانی که در یک سوی آن کارگاههای تعمیر خودرو قرار گرفتهاند و در سوی دیگر، بوستان خطی مهدیس امتداد یافته است.
خیابان خاکی یا آخوند خراسانی از جمله خیابانهای قدیمی مشهد به شمار میرود. این خیابان در سال ۱۳۲۶ به دستور محمدرضاشاه شکل گرفت. در وجه تسمیه این خیابان به «خاکی» دو نقل قول وجود دارد؛ یکی خاکیبودن این خیابان و دیگری وجود خانقاه درویشهای خاکساری.
اقدسیه ۴۱، معبری فرعی در محله نقویه است که از سوی دیگر به امیریه ۳۸ میرسد. همین دسترسی از دو بولوار اصلی محدوده الهیه باعث شده است که امکانات مختلف فرهنگی و آموزشی در این مسیر تجمیع شود.
سال۱۳۵۹، زمینهای این محدوده دراختیار فردی به نام حاجی قندهاری بود. کمکم ساکنان زمینها را خریدند و خانهها یکییکی ساختهشدند. آن روزها، این کوچه را با نام خیابان ۲۲بهمن میشناختند و حدود بیستسال پیش به شهیدرستمی۵۴ تغییر پیدا کرد.
اولین بناهای مسکونی معلم۸۳ ساختمانهای دوطبقه با نمای آجرسفالی هستند. این ساختمانها که تعدادشان به ۲۲ بنا میرسد، اوایل دهه ۸۰ ویژه فرهنگیان ساخته شدهاند و اکنون بیشتر ساکنان آنها از همین گروه هستند.
به نظر میرسد که پس از دوره صفویه، نام سراب به تدریج به عنوان محلهای وسیع در غرب مشهد تثبیت شد؛ اما این محدوده پیش از آنکه عنوان «سراب» بگیرد، چه نام داشت؟ مهدی سیدی در اینباره محله سراب را پس از نوغان، قدیمیترین محله مشهد دانسته است.