کوچه شهیدابراهیمیان یک در محله شهیدرستمی، یکی از شلوغترین معابر منطقه۶ است؛ کوچهای که بخش زیادی از رفتوآمد و جنبوجوشش را مدیون مغازههای پرشمار و متنوعی است که در آن فعالیت میکنند.
طبرسیشمالی۵۹، کوچهای بلند و بدون پیچوخم است که به پنجتن۶۴ ختم میشود. این معبر یک کیلومتر طول دارد و با بافت مسکونی متراکم، جمعیتی فشرده را در دل خود جای داده است.
خانقاه درویشهای خاکساری، بقعه شیخ مؤمن و میرهما یا میرهوا از نوادگان امام حسنمجتبی (ع) مشهور به گنبد سبز از بناهای تاریخی خیابان آخوندخراسانی به شمار میرود.
خیابان ولیعصر۲۷ که در محله کوی امیرالمؤمنین(ع) قرار دارد، بهدلیل وجود دو مدرسه و بوستان نیلوفر در ساعاتی از روز پرتردد است. زمینهای خیابان ولیعصر۲۷ در گذشته، در محدوده بزرگ اراضی بحرآباد قرار داشت که متعلقبه ملاکی به نام حاج میرزاحبیب خراسانی بوده است.
ماجرای خیابان خاکی به سال ۱۳۰۷ برمیگردد؛ زمانیکه آستان قدس واسطه ایجاد این شریان شهری شد و مرحوم محمدولی اسدی هم تلاش کرد مجوز ساخت محور شاهرضا را بگیرد تا سرانجام این معبر از دل انحراف یک خیابان سربرآورد.
کوچه میثم شمالی۱۲ در محله رده از آن دست معابری است که در طول دستکم دو دهه اخیر، تغییر چندانی به خود ندیده است. تبدیل معدود منازل ویلایی به چندطبقه را میتوان تنها تغییر چشمگیر در بافت مسکونی متراکم این کوچه دانست.
قدمت خیابان بهاران به حدود ۵۵سال پیش بازمیگردد. حدود چهلسال آستانقدس بخشی از زمینهایی را که در این محدوده داشت، به کارکنان خود و برخی سازمانها واگذار کرد. قدیمیها این محدوده را با نام «بند دال» میشناختند.
غدیر ۲۰، معبری فرعی واقع در خیابان وکیلآباد۶۱ است؛ مسیری که به کوچه موقوفات مرحوم حاجیزرگر معروف است. بناهای ساختهشده در این کوچه، زمانی، بخشی از باغ بزرگ حاجرضا مجاور زرگر، خیّر نامآشنای محله شریف، بوده است.
وقتی پا به کوچه شهیدیوسفزاده ۵/ ۶ میگذاری، محو تماشای سرسبزی و درختان تنومند آن میشوی. این محدوده در گذشته با نام شهرک آزادی بین مردم معروف بوده است، اما از دهه۹۰ به محله مهر مادر پیوست.
