بنای تاریخی مصلی از یادگارهای دورهصفویه و معرف سبک معماری اسلامی این دوره است. این بنا در سال ۱۰۸۷ هجری قمری با معماری «حاجی شجاع بنای اصفهانی» به امر نواب عالیمقام «ابو صالح» از نقبای سادات رضوی مشهد (بانی مدرسه نواب) بنیان شد.
مقبره ۳ امامزاده به نامهای سیدفتحالله (ع)، سیدعمادالدین (ع) و بیبی ربابه (ع) در کنار هم و در داخل یک ضریح در روستای اندرخ قرار دارد و طبق شجرهنامهای که در زیارتگاه نصب شده است، نسبت شریفشان به امام موسی کاظم (ع) میرسد.
زورخانههای «شهلافتی» در محله چهاربرج و «مولای متقیان» در محله وکیلآباد، باعث شده اهالی این دو محله که در دو گوشه نقشه جغرافیایی منطقه ۱۲ جای گرفتهاند، بدون مرز مشترک به هم نزدیک شوند.
استادرضا اصفهانی، هنرمندیاش در زمینه میله کوره وصفنشدنی است. میگوید: ۶۰ متر دیوار بالابردن کار راحتی نیست. این میله بادشکن دارد و گرنه تابهحال ماندگار نمیماند. رجهای آن از هزارو ۳۰۰ آجر شروع شده و تا آخرین رج به ۸۰۰ آجر میرسید.
پایهگذار قهوهخانه عرب یک نجفی بود و بعد هم آقای عرب که حالا سن و سالی از او گذشته و در بستر بیماری است. توکلیان از قدیمی محله میگوید: تنها چیزی که از آن زمان به خاطرم مانده مهرههایی است که با آن چای میخریدند.
مزرعه کشاورزی شهری تا سال گذشته فقط مرکزی برای پناهِ گلدانهای آسیبدیده بود، اما اکنون به بستری برای شکلگیری هویت محله تبدیل شده؛ جایی برای آموزش کشاورزی، همکاری و تعاون همسایگان، ساختن حس تعلق خاطر.
سفرهخانه شاکری در ردیف سمساریها و کهنهفروشهاست. قهوه خانهای که در دل خود کلکسیونی از سنگها و انگشترهای قدیمی جای داده است و حالا محلی معروف برای خریداران کشورهای حاشیه خلیج فارس شده است.
