ابراهیم داوودی خباز همواره تلاش کرد میراث پدریاش را بدون تغییر حفظ کند و این خانه تاریخی زیبا را ثبت ملی کرد. در ادامه هم با همراهی اداره کل میراث فرهنگی خراسان رضوی گوشه و کنار خانه را مرمت کرد تا بهعنوان یکی از جاذبههای دیدنی بالاخیابان و مشهد از گزند تخریب دور بماند.
خواجه ربیع؛ بنای تاریخیای که از زمان صفوی تاکنون، قصههای متفاوتی را از سر گذرانده است. بسیاری از افرادی که گذرشان به آرامگاه خواجه ربیع میافتد، شاید ندانند که این بنا، مدفن تعداد دیگری از چهرههای تأثیرگذار در تاریخ ایران است.
خانه تاریخی موسوینژاد مربوط به دوره پهلوی اول است. با توجه به موقوفه بودن آن، محل اسکان طلبههای حوزه علمیه مشهد شده است و «منزل طلبهها» خوانده میشود.
برای رسیدن به یکی از قلههای نامآشنای خراسان، نیازی نیست راهی دوردست شوید؛ کافی است مقصدتان را رشتهکوه بینالود قرار دهید؛ جایی که قله بینالود با ارتفاع ۳هزارو۲۱۱متر، همچنان با عنوان تاریخی «بام خراسان» شناخته میشود.
قدمت گنبد خشتی واقع در طبرسی ۵ به حدود ۶۰۰ سال قبل برمیگردد. مستندات حاکی از آن است که این مکان مقدس مدفن یکی از سادات موسوی مشهد و از نوادگان حضرت موسیبنجعفر (ع) است.
آدرسش سر راست است؛ انتهای بلوار وکیلآباد، باشگاه سوارکاری «ارشاد». این مکان از سال ۶۵ و به همت نیکویی افتتاح شد و تا مدتها تنها باشگاه اسبسواری و کارتینگ حرفهای در مشهد بود.
مدرسه دخترانه قریشی در میانه کوچه آبمیرزا قرار داشت؛ ساختمانی قدیمی، دوطبقه و با هشت اتاق بزرگ که به نظر برای برپایی کلاس مناسب میآمد؛ هرچند درعمل شباهتی به یک مدرسه مدرن نداشت و بیشتر به یک منزل اعیانی شبیه بود تا دبستان.
مدرسه عباسقلیخان سالها پیش و بهدنبال اختلافی که بر سر تولیت آن بین ورثه پدید آمد، به مدت هفت دهه از اختیار خاندان شاملو خارج شد. در این دوران اداره فرهنگ پهلوی و سازمان اوقاف، عهدهدار امور مدرسه شدند.
در بزرگ و سفیدرنگش از همان حاشیه بولوار ولایت پیداست؛ روی تابلو بزرگ نوشته شده «پارک موضوعی و فرهنگسرای زیارت».المانها و ماکتهای رضوی آنقدر طبیعی و خوب کار گذاشته شده که خود را در صحن سقاخانه حرم احساس میکنم.
طلاب؛ محله منارههای بلند است. از هر طرف که نگاه کنی، بلندی منارههایی به چشم میآید که زمانی کورههای آجرپزی بودهاند و امروز آتششان خاموش و سرد شده است.
