منطقه ۶

منطقه ۶

رنگین‌کمان قومیت‌ها

حضور قومیت‌های بلوچ، کرد، ترک، فارس، عرب و... رنگین‌کمانی از قومیت‌های مختلف را در منطقه ۶ به وجود آورده است. مجتمع شهید بهشتی که محل سکونت خوزستانی‌های مشهد است در چند سال اخیر یکی از مناطق گردشگری مشهد شده است. سکونت بلوچ‌ها، سیستانی‌ها و افغانستانی‌ها در شهرک‌های شهید رجایی و باهنر ترکیب قومیتی این منطقه را کامل کرده است. بنای تاریخی مصلی در خیابان مصلی که روزگاری محل برگزاری نماز‌های جمعه مردم مشهد بوده و ثبت‌ملی نیز شده از ظرفیت‌های منطقه ۶ است که اکنون پاتوق و کارگاه هنرمندان صنایع‌دستی است. بخشی از خیابان سرخس (شهدای فاطمیون) که فعال‌ترین راسته مشاغل سنتی و قدیمی مشهد است، در منطقه ۶ قرار دارد. بزرگ‌ترین مشکلات منطقه۶، زمین‌های بلاتکلیف، نداشتن اگو، وجود افراد بدون هویت و شناسنامه و بیکاری جوانان است. شهرداری منطقه ۶ مشهد  سال ۱۳۷۰ شکل گرفته و در مساحت ۱۸۶۹ هکتاری آن ۲۳۲ هزار نفر زندگی می‌کنند.

حسن دانش‌پور بیشتر سال‌های زندگی‌اش را در محله اروند گذرانده و هنوز هم در همین خیابان زندگی می‌کند. با وجود ویلچرنشینی و محدودیت‌هایی که دارد، اهل یک‌جا نشستن نیست. می‌گوید: هفت‌سنگ یکی از بازی‌های محبوبمان بود، اما من بیشتر از همه، تیله‌بازی را دوست داشتم.
حمیدرضا پهلوانی پنج‌سال پیش، ورزش را با ژیمناستیک شروع کرد و چند عنوان استانی در این رشته به دست آورد اما علاقه به فوتبال و تشویق دوستانش باعث شد در کلاس‌های فوتبال ثبت‌نام کند و حالا قدم‌هایش در مسیر جدید جدی‌تر شده است.
فهیمه سروری دبیر مدارس حاشیه شهر است و فرمانده پایگاه بنت‌الهدی و مدیر قرارگاه کرامت. او یک تشکل و گروه جهادی فعال به نام ولی‌عصر (عج) هم دارد. به واسطه همین فعالیت‌ها حالا سیصد‌نیروی پای کار دارد که مثل او دغدغه پیشرفت محله‌شان را دارند.
شاید کمترکسی بداند که چهنو، پیش از آنکه بر معبری در محله سرشور باشد، اسم مزرعه‌ای بسیار قدیمی در سمت شرقی مشهد بوده است؛ مزرعه‌ای که نام آن را می‌توان در بسیاری از منابع قدیمی یافت.
تیم فوتبال محله پورسینا با افزایش تعداد بازیکنان و راه‌اندازی فضای بدن‌سازی، قدم در راهی تازه گذاشته است. شرایط تیم «شاوان» نسبت‌به گذشته شکل تازه‌ای پیدا کرده و امکانات بیشتری در‌اختیار بچه‌ها قرار گرفته‌است.
خیلی از همسایه‌ها در کوچه موعود‌۱۵ از روز‌هایی که کودکانشان در همین کوچه بازی می‌کردند تا امروز که نوه‌هایشان دید و بازدید و احوالپرسی در محله کنه‌بیست را زنده نگه داشته‌اند.
پوریا رخشانی هفت‌سال پیش با تشویق خانواده‌اش وارد دنیای فوتبال شد. اگرچه در روز‌های نخست، نگاهش به این ورزش جدی نبود و فوت‌و‌فن آن را خوب نمی‌دانست، حالا کارنامه پربارش، نوید آینده‌ای درخشان برای او را می‌دهد.