نام منصور انوری سال۱۳۹۰ بر سر زبان‌ها افتاد؛ زمانی که رمان «جاده جنگ» او برگزیده گران‌ترین جایزه ادبی ایران شد. ۱۵ آبان نقطه پایانی شد بر سال‌ها روایت صبورانه مردی که چراغ کارگاه کلماتش دهه‌ها در سکوت روشن ماند.
حاج عباس دلدار بهاری، نوحه‌خوان شناخته‌شده مشهدی شعر نوحه‌هایش را خودش می‌سراید و معتقد است صدای خوش اگر درست بر شعر بنشیند، شور مجلس اهل بیت (ع) را نگه می‌دارد.
منیره آقامیرزاده و مرضیه آرش هنرشان صنایع دستی است. این دو جوان هنرمند و کارآفرین ۲۳ساله با حداقل هزینه برای خودشان کسب و کاری خانگی راه انداخته و امرار معاش می‌کنند.
کیمیا کیایی پور، هنر را نه تنها به دلیل داشتن استعداد، بلکه به عنوان مقصد انتخاب کرده است. او با تسلط بر دو دنیای متفاوت، یعنی ظرافت ویولن و اصالت ساز ایرانی کمانچه، توانسته است مسیر درخشش را از کلاس‌های مدرسه تا بزرگ‌ترین عرصه‌های کشوری و ملی ترسیم کند.
حسن دادکریمی پس از سال‌ها خطاطی، تمام وقت خود را صرف کتابت ۳ نسخه قرآن کریم کرده‌است. او طی بیش‌از چهل‌سال خطاطی در مقام معلم نهضت سواد‌آموزی و معلم آموزش‌و‌پرورش، از این هنر برای تعالی، وحدت و پیشرفت جامعه بهره برده است.
محمد الهی از آن هنرمندانی است که ریشه‌های هنر بازیگری اش پنجاه سال است در جان تئاتر این شهر ریشه دوانده است.کار‌های تلویزیونی و سینمایی او کم نیستند. با این حال، الهی خودش را یک هنرمند تئاتر می‌داند.
ابراهیم طهرانی پور می‌گوید: اوایل دهه ۹۰ وقتی نام تنبور را در مشهد می‌بردیم، خیلی‌ها اصلا این ساز را نمی‌شناختند؛ اما امروز به لطف آموزش و استمرار، این ساز جایگاه خود را در مشهد یافته است.
طا‌ها زینلیان؛ نوجوان دوازده‌ساله‌ای که بیش از یک سال است مسئولیت تیم رسانه‌ای مسجد حضرت محمد (ص) را بر‌عهده دارد؛ عکاسی از اجتماعات شبانه و برنامه‌های مسجد و همچنین آماده‌کردن محتوا برای کانال مجازی مسجد، بخشی از فعالیت‌های اوست.
