اهــــــالی شهر - هنرمندان

img-profile-author
«یک مرد معمولی» به روایت حمیده لطفی‌نیا
حمیده لطفی‌نیا، مترجم کتاب «یک مرد معمولی» سال‌هاست در حوزه ادبیات فرانسه، ادبیات تطبیقی و آموزش دانشگاهی فعالیت می‌کند. او ترجمه را نه صرفا یک مهارت زبانی، بلکه شکلی از کنش فرهنگی می‌داند.
img-profile-author
شعر برای «آخرتی» درمان است
نجمه آخرتی شوراب اولین نشانه‌های علاقه‌اش به شعر را در ۹ سالگی با حفظ‌کردن اشعار حافظ و سعدی بروز داد. او در ۱۸ سالگی سرودن را به‌صورت حرفه‌ای آغاز کرد و در این سال‌ها توانسته رتبه سوم استان در جشنواره شعر را به دست آورد.
img-profile-author
پدر در جنگ درخشید، پسر در رزم
محمد شکوهی با ۷ مدال قهرمانی کشوری و انتخاب شدن برای تیم ملی در رشته رزمی «موی‌تای»، آرزو‌های بزرگ در سر دارد و می‌خواهد همان‌طور که پدر در صحنه جنگ خوش درخشید او هم با پیروزی در برابر حریفان، بدرخشد.
img-profile-author
نوه زرینه، پسر پیمان
تولید و تجارت فرش سه نسل است در خاندان مهندس محمدتقی پیمان یکی از تولید کنندگان فرش شهرمان دنبال می‌شود.
img-profile-author
تابلوفرش‌های فاطمه خانم طرفداران زیادی دارد
فاطمه وارسته‌الهی از هنرمندان محله امیریه است که تابلوفرش‌هایش در بین اهالی طرفداران زیادی دارد و این هنر را از خواهرش یاد گرفته است.
img-profile-author
هنر گلسازی از روی طاقچه‌ها به کنج انباری خزیده است
پروین تیزدست هنر گل سازی را از ۲۰ سال قبل یاد گرفته و تا مدت‌ها زندگی‌اش را با همین هنر می‌چرخانده است.
img-profile-author
پدر ۶ فرزند قرآنی خیابان«موعود»
در نُه‌سالگی به‌شدت به تلاوت قرآن علاقه‌مند می‌شود. بعدها جلسه قرآن «متوسلین به حضرت عباس (ع)» را خانه‌شان در موعود‌۲۳ به پا می‌کند.حالا ۶ فرزند حاج‌آقا لطفی‌پور قرآنی هستند.
img-profile-author
فیروزه‌تراشی هنر خانوادگی حاج‌غلامعلی و پسرانش است
استادغلامعلی شاکری و پسرانش خانوادگی سنگ‌تراشی می‌کنند. سنگ‌های مخروطی کوچکی که بعد از تراش به‌شکل فیروزه‌های کوچک درمی‌آیند و بعد روی رکاب انگشتر‌ها سوار می‌شوند.
img-profile-author
نعیم‌آبادی با عکس‌هایش راوی ۱۰ دی مشهد است
علی‌اصغر نعیم‌آبادی سال 57 جوانی ۲۴ ساله بوده که به عکاسی و فیلم‌برداری علاقه بسیار داشته و وقتی در تجمعات مردمی حاضر می‌شده، دوربینش نیز همراهش باشد.
img-profile-author
بانوی مشهدی بعد از ۱۵ سال دوری، هنرش را در شهرش توسعه داد
بعد‌از پانزده‌سال زندگی در پیرانشهر، فرزانه نخعی قرار بود به زادگاهش برگردد اما در مشهد کسی از کارنامه هنری او خبر نداشت. روزهای اول خیلی برایش سخت گذشت تا این‌که آشنایی با یک مدیر مدرسه، فرصت جدیدی را پیش رویش گذاشت!
صفحه ۱بعدی