احمد خوشنیت هنوز همان آدمی است که طاقت یکجانشستن ندارد. ورزش میکند، شعر مینویسد، کتاب چاپ میکند و برای آینده برنامه دارد؛ فقط اینبار آرامتر از گذشته حرف میزند. انگار در این چند سال با خودش و دنیا به صلح رسیده است.
داوود خلوصی طی ۳۰ سال فعالیت در حوزه قرآن مقامهای متفاوتی را در رقابتهای قرآنی به دست آورده و افتخار قرآنآموزی به ۶۰۰ شاگرد را دارد که بعضی از آنان، توانستهاند مقامهای ملی و بینالمللی کسب کنند.
محمود تدینیفر از تعزیه خوانان قدیمی مشهد است که این هنر در خانواده شان موروثی است. او برادرش محمود را در روز عاشورا و سر مراسم تعزیه از دست داد و از آن سال به بعد تعزیه را هر روز عاشورا اجرا میکند.
مهدی محسنی عاشق چوب و خراطی است. او مقام اول جشنواره ثقلین در بخش معرق را کسب کرده و در جشنواره دوسالانه یونسکو هم نشان ملی برای شکلاتخوری خراطیشدهاش به او تعلق گرفت.
گروه تواشیح فدکالزهرا (س) در سال ۱۳۷۴ توسط گروهی از قاریان و مبتهلان شناختهشده به سرپرستی مهدی رضایی تشکیل شد بارها در کشورهای سوریه، امارات، بوسنی، پاکستان، هندوستان، بنگلادش، تایلند، لبنان و عراق برنامه اجرا کرده است.
جنگ داخلی افغانستان محمدکاظم کاظمی را روانه ایران کرد، او در دانشگاه مهندسی عمران میخواند اما عشق به ادبیات و شعر کاظمی را وارد این حوزه میکند تا اکنون به عنوان شاعری نامدار شناخته شود.
محمود خاوری جوان ۲۳ ساله مداح جوان محله مهرآباد است. او هیئتی بودن را دوست دارد و به آن افتخار میکند. میگوید: حس میکردم وقتی در مداحی موفقترم که بتوانم ادامه تحصیل بدهم پس تمام تلاشم را کردم تا در رشته فقه و حقوق دانشگاه پذیرفته شدم.
مهدی رضوی از شمار عکاسانی است که در دهه ۸۰ در مشهد تلاش داشتند نگاهی نو در عکاسی داشته باشند و گرایشی جدی به فرم گرایی داشتند. او جوایز بین المللی متنوعی از کشورهای مختلف گرفته است.
سیدعلی کلاس هفتم که بود، در مسابقات آموزشوپرورش، رتبه سوم ناحیه در رشتههای اذان و مداحی و رتبه اول استانی در رشته سرود را به دست آورد. او از نهسالگی تاکنون یکی از مداحان مسجد صاحبالزمان (عج) و حسینیه علیاکبر (ع) است.
حاجمحمد جعفریخانچه حالا بعد از یک عمر روضهخوانی و نوکری، خودش و نوجوانانی که دورش را گرفتهاند، پای درس قرآن نشستهاند. قصه زندگی این پیرغلام از درگز شروع شده است.
