نادر نوجوان کسی است که نیم قرن معلمی کرده، چندین کتاب درسی و غیر درسی تالیف کرده و میان دانش‌آموزان سال‌های ۱۳۴۲ تا ۱۳۹۰ کم نیستند کسانی که از او، کتاب‌ها و جزوه‌هایش چیز‌ها آموخته‌اند.
سید‌روح‌الله لسان طوسی هم قاری قرآن است و هم عضوی از گروهی که در دنیای تواشیح، حرف‌ها برای گفتن دارد. کسب افتخارات استانی و کشوری و اجرا در فضا‌های معنوی آن سوی مرز‌های سرزمینمان، گواه آن است که او در رساندن زبان مشترک معنویت به گوش جهانیان موفق بوده است.
محمدرضا رضوانی خراسانی، مجموعه دار مشهدی حدود سیصد گرام، رادیو، رادیوگرام، رادیو‌های صحرایی، نوار کارتریج و... صفحه‌های قدیمی دارد که در نوع خود بی‌نظیر و کم‌نظیر است.
یکی از قدیمی‌ترین هنرمندانی که با نقاشی در حرم مطهر پیوند خورده، آقا حسن نقاش هراتی است. قاضی احمد منشی قمی در گلستان هنر او را نقاشی از هرات و از هنرمندان برجسته روزگار خود معرفی می‌کند و می‌نویسد که به دستور حاکم خراسان داخل روضه منوره را نقاشی کرد.
محمدکاظم محمدزاده معتقد بود قاری حرفه‌ای با چند ماه کلاس و چند تکنیک ساخته نمی‌شود. زندگی خودش شاهد همین حرف بود. کودکی که در مشهد روخوانی قرآن را آغاز کرده بود، سال‌ها بعد به جایی رسیده بود که قاریان جوان برای شنیدن نظرش روبه رویش می‌نشستند.
در کنار شوخ‌طبعی و انرژی نوجوانی، آنچه علی ارجمندی را از بسیاری از هم‌سالانش متمایز کرده، افتخاراتی است که یکی پس‌از دیگری به دست می‌آورد تا پیش‌بینی اساتید تلاوت قرآن کریم درباره آینده درخشان او به واقعیت، نزدیک‌تر شود.
طاهره جمشیدی نقاش دیوار‌های شهر است. اولین نقاشی دیواری او مربوط به نقش آفرینی روی دیوار مدرسه دخترش می‌شود. دختری که معلولیتی نادر دارد و جمشیدی هر روز همراه او در مدرسه می‌ماند.
زکیه کاظمی بیش از ۶ سال است که در قالیبافی مشغول به فعالیت است و البته آشنایی او با این‌کار، به مادرش برمی‌گردد که تمام فرش‌های خانه‌شان را خودش می‌بافته است. زکیه حالا چندین تابلوفرش نفیس دارد.
سال ۱۳۸۴ سانحه تصادفی برایم رخ داد و مدت دو سال را در بیمارستان امدادی گذراندم. روز‌هایی که بین مرگ و زندگی دست و پا می‌زدم، همان سال‌ها اولین شعرم را سرودم و بعدها با جدیت بیشتری شاعری را دنبال کردم.
