کد خبر: ۱۰۷۸۲
۱۷ دی ۱۴۰۴ - ۱۵:۰۰
فهیمه با نقاشی تشکر و عذرخواهی می‌کند!

فهیمه با نقاشی تشکر و عذرخواهی می‌کند!

فهیمه رمضانی‌اهوازی می‌گوید: دوست دارم به جای استفاده از کلمات و صحبت کردن، احساساتم را با نقاشی برای مخاطبانم بیان کنم؛ به همین دلیل گاهی که در روابطم دچار مشکل می‌شوم با تصویر‌سازی و نقاشی عذر‌خواهی می‌کنم.

هنر و هنرآفرینی برای هر فرد مفهوم و معنایی دارد و افراد با توجه به آن و نیز براساس توانمندیشان به هنری که برایشان جذابیت بیشتری دارد، می‌پردازند. گذشتگان ما نخستین نگاره‌های خود را بر روی دیوار غار‌ها و سنگ‌ها به تصویر می‌کشیدند و این هنر از گذشته برای همه آشناست.

افزودن خطوط و طرح‌ها به تصاویر ذهنی، نقش و نگار زیبایی را به وجود می‌آورد که بیان‌کننده احساس و طرز نگرش هنرمند به دنیای اطرافش است.

این روز‌ها جوان هنرمند محله هفده شهریور مایه افتخار بسیاری از هم‌محله‌ای‌های خود است. به همین خاطر شهرآرامحله پای چند ساعت رنگارنگ این هنرمند نشسته و از آرزو‌هایش می‌شنود.  

 

نقاشی بر روی دیوار‌های خانه

فهیمه رمضانی‌اهوازی متولد اسفند۱۳۶۶ است و از زمان تولدش در محله ۱۷ شهریور مشهد زندگی کرده و همین‌جا هم قد کشیده و بزرگ شده است. 

او به ما می‌گوید: «از دوران کودکی، وقتی دوستانم معلمی و پزشکی را به عنوان شغل آینده‌شان انتخاب می‌کردند، من دوست داشتم یک نقاش خوب شوم. به همین دلیل بعد از دوران راهنمایی و ورود به مقطع هنرستان و دانشگاه جزو بهترین شاگرد‌های کلاس بودم.»

او در ادامه عنوان می‌کند: «بسیاری از دوستان و همسایه‌ها مرا به ادامه تحصیل در رشته‌های نظری تشویق می‌کردند، اما پدرم به عنوان یک پشتیبان و مشوق کمکم کرد تا به علاقه‌ام برسم. البته اگر آن زمان مسابقات هنری بیشتری برگزار  و به این رشته‌ها توجه می‌شد اکنون جایگاه بهتری در هنر داشتم.»

رمضانی بیان می‌کند: «در دوران کودکی بر روی دیوار‌های خانه با مداد نقاشی می‌کردم و درمقابل تنبیه‌های مادرم می‌خواستم که نقاشی‌ام را پاک نکند، زیرا آن تصاویر را به گونه‌ای جاودانگی خودم می‌دانستم.» 

او عنوان می‌کند: «همسرم گرافیست است و با نظرات و تشویق‌هایش باعث پیشرفتم می‌شود، ما از هم چیز‌های زیادی یاد گرفته‌ایم و از او تشکر می‌کنم که در این زمینه همیشه حامی و پشتیبانم بوده است.»

 

فهمیه می‌گوید همه از کودکی دنبال پزشکی بودند، من دنبال نقاشی

 

صداها را نقاشی می‌کنم

این نقاش موفق منطقه‌مان می‌افزاید: «احساس و عاطفه درونی‌ام، زیاد است. دوست داشتم به جای استفاده از کلمات و صحبت کردن، احساساتم را با نقاشی برای مخاطبانم بیان کنم؛ به همین دلیل گاهی که در روابطم دچار مشکل می‌شوم با تصویر‌سازی و نقاشی عذر‌خواهی می‌کنم.»

گویا روابط و معاشرت‌های این هنرمند نیز با نقاشی گره خورده است؛ «وقتی کسی مشغول صحبت است، اگر کاغذ و قلمی پیش رویم باشد صدا و افکار او را نقاشی می‌کنم و گاهی از این طریق سوژه‌های نقاشی‌ام را پیدا می‌کنم.

تا‌کنون پنج‌بار چهره پدر و مادرم را کشیده‌ام و این تصاویری است که از آنان در ذهن من نقش بسته است.» وی بیان می‌کند: «زمان شروع نقاشی به این موضوع فکر می‌کردم که باید موفق شوم و مطمئن بودم که کار‌هایم مقام می‌آورد و با لطف خدا توانستم خودم را به این مرحله از هنر برسانم.»

برگزیده جشنواره بین‌المللی فجر

او بیان می‌کند: «دوسال متوالی برگزیده چهارمین جشنواره بین‌المللی فجر دررشته نقاشی بر روی سفال و سرامیک شدم. در زمینه تصویرسازی نیز از من تقدیر ویژه شد. عضو سازمان ملی جوانان هستم و تا‌کنون دوبار منتخب شده‌ام.

در جشنواره هنر‌های تجسمی سال۱۳۸۷ و۱۳۹۰ نیز موفق به اخذ مقام نخست شدم و در سال۱۳۹۱ در این جشنواره مقام سوم را کسب کردم.»

یکی از المان‌های نوروزی امسال، هنر هم‌محلی‌ای ما و همکارانش است؛ «اجرای المان سنگ‌نگاره‌های تاریخی توسط ۱۲۷منتخب نقاشی انجام شده که هر یک از هنرمندان در موضوعی ویژه فعالیت داشته‌اند.»

او عنوان می‌کند: «به صورت گروهی در پویانمایی نیز فعالیت داشته‌ام که در این زمینه به کتاب‌هایی مانند تصویرسازی داستان‌های بهار، روز‌های زندگی و تصویرسازی بر روی تقویم‌ها می‌توان اشاره کرد.»

 

نقاشی روحیه‌ام را تقویت می‌کند

او درباره کار بر روی سفال و سرامیک می‌گوید: «از ابتدای شروع به کار دوست داشتم در زمینه‌ای فعالیت داشته باشم که کمتر کسی در آن وارد شده باشد، نقاشی بر روی سفال و سرامیک مانند دیگر زمینه‌های نقاشی نیست، زیرا مواد مورد نیاز این کار هزینه زیادی دارد و در جا‌های ویژه‌ای پیدا می‌شود.

نقاشی بر روی سفال و سرامیک مانند دیگر زمینه‌های نقاشی نیست، زیرا مواد مورد نیاز این کار هزینه زیادی دارد

 

کار ما طوری است که لعاب در حرارت کوره پخته می‌شود تا نقاشی به وضوح و روشنی برسد.» وی در ادامه بیان می‌کند: «خوشبختانه حال و هوای روحی‌ام با کارم رابطه مستقیم دارد و سعی می‌کنم از روز قبل طرحم را آماده کنم.

بیشترین طرحی که در کار‌هایم استفاده می‌کنم، سرو است. با اینکه کار ما سختی‌های خاص خودش را دارد، با حمایت بعضی از سازمان‌ها دلگرمی بیشتری برای هنرمندان این رشته به وجود آمده است.»

رمضانی می‌گوید: «موفقیت و پیشرفت در این رشته هنری پایانی ندارد و در هنگام کار با دوستان و همکارانم بیشتر سعی دارم اطلاعات جدیدی به دست بیاورم و آرزویم این است که روزی مانند استاد فرشید‌مثقالی شوم.»

 

تحصیلات آکادمیک لازمه نقاشی است

او معتقد است: «در دنیای امروز بیش از گذشته به هنر اهمیت داده می‌شود و دیدگاه مردم درباره هنر و توقع از هنرمند افزایش یافته است. در گذشته بیشتر به طرح‌های رئال توجه می‌کردند، اما اکنون  طرح‌های انتزاعی را نیز در نظر می‌گیرند.»

وی بیان می‌کند: «حمایت مردم، مهم‌ترین عامل در موفقیت هنرمندان و آثارشان است، زیرا نگاه‌های متفاوت افراد به آثار ارائه شده در نمایشگاه‌ها موجب افزایش دلگرمی و سطح کار هر هنرمند می‌شود؛ این در حالی است که نگاه به هنر به عنوان یک زمینه مادی از ارزش آن می‌کاهد.»

او در پایان عنوان می‌کند: «علاقه به‌تن‌هایی کافی نیست، اطلاعات و تحصیلات آکادمیک باعث یادگیری بعضی فنون و اصول کار است، زیرا آثار حسی بدون شناخت مخاطب جایگاه درخور توجهی ندارند.»


* این گزارش سه شنبه، ۲۰ فروردین ۹۲ در شماره ۴۸ شهرآرامحله منطقه ۷ چاپ شده است.  

آوا و نمــــــای شهر
03:04
03:44