هنرمند

سعید ملک نژاد، بازیگر پیشکسوت تئاتر، یکی از هنرمند انی است که به معنای واقعی خاک صحنه خورده است. این شب‌ها سریال «۰۲۴» با هنرنمایی او از شبکه یک سیما در حال پخش است. دغدغه پویایی تئاتر مشهد همیشه با او بوده است.

احمد امیری‌پور؛ نویسنده‌ای که کتاب‌هایش هنوز در کتاب‌فروشی‌ها مخاطب دارد، اما غریب و خسته و تنها در گوشه‌ای از این شهر، با ناگواری زندگی دست‌وپنجه نرم می‌کند. خستگی را می‌توان در چشم‌هایش دید و تن نحیفی که زیر بار زندگی خم شده است.

عذرا مصطفایی، از قدیمی‌های محله است که هشت‌سالی می‌شود شروع به درست‌کردن مهر نو از مهر‌ها و تسبیح‌های شکسته کرده است. آوازه این کار دلی چنان پیچیده که خیلی‌ها مهر‌های شکسته خانه‌شان را برای مهرسازی دوباره به خانه او آوردند.

معماری استاد دانشدوست تقلیدی از فرم‌های گذشته نیست و به هویت محلی ضریب می‌دهد. هر کدام از آثارش، پیوندی میان فرم، معنا و تجربه انسانی برقرار می‌کند. طراحی‌های او هم به تجربه زیست شهری نزدیک است، هم هویت می‌سازد و هم برای مردم پذیرفتنی است.

سمانه احسانی‌نیا؛ بانویی که در جریان یک تصادف هولناک، قطع نخاع شد، حالا با دهانش نقاشی می‌کشد، سازدهنی می‌زند، سخنرانی‌های انگیزشی دارد، کتاب تألیف کرده‌ و به‌تازگی یک استارتاپ در حوزه کارآفرینی راه‌اندازی کرده‌ است.

طاهره صفار‌کاخکی طی سی‌سال خدمت، علاوه‌بر تدریس و مدیریت مدارس مختلف، هنرش را هم به شاگردانش آموزش داده است. او در زمان جنگ برای رزمندگان کلاه و شال می‌بافت و حالا هم برای پاکبانان محله‌اش کلاه بافته است.

نجمه رحمانی تابستان امسال، به واسطه یک دوست، گمشده خود را در دنیای طراحی پیدا کرد و با شرکت در دوره‌هایی به میزبانی مسجد چهارده‌معصوم (ع) در محله شهید قربانی، تلاش کرده‌است علاقه‌اش را به مهارت تبدیل کند.