ساز کوک موفقیتِ کیمیا کیایی پور

نویسنده

فاطمه سیرجانی

کیمیا کیایی پور، هنر را نه تنها به دلیل داشتن استعداد، بلکه به عنوان مقصد انتخاب کرده است. او با تسلط بر دو دنیای متفاوت، یعنی ظرافت ویولن و اصالت ساز ایرانی کمانچه، توانسته است مسیر درخشش را از کلاس‌های مدرسه تا بزرگ‌ترین عرصه‌های کشوری و ملی ترسیم کند.

در راهرو‌های هنرستان رهروان حضرت زینب (س)، گاهی نوایی جاری می‌شود که هر نتش، زمان را متوقف می‌کند. درمیان خیل هنرمندان این مدرسه، دختری هست که موسیقی را در بهترین سطوح می‌نوازد.

کیمیا کیایی پور، دانش آموز محله آزادشهر، هنر را نه تنها به دلیل داشتن استعداد، بلکه به عنوان مقصد انتخاب کرده است. دانش آموز سال دوازدهم رشته ساز‌های ایرانی هنرستان رهروان حضرت زینب (س) با تسلط بر دو دنیای متفاوت، یعنی ظرافت ویولن و اصالت ساز ایرانی کمانچه، توانسته است مسیر درخشش را از کلاس‌های مدرسه تا بزرگ‌ترین عرصه‌های کشوری و ملی ترسیم کند.

-داستان ورودت به دنیای موسیقی و نوازندگی به چه زمانی برمی گردد؟

هفت ساله بودم که با توجه به علاقه‌ام به نوازندگی، مادرم من را در کلاس ویولن ثبت نام کرد و آشنایی‌ام با دنیایی موسیقی از همان سنین شکل گرفت.

-پس شروع نوازندگی با ویولن بود؛ در مسابقات هم شرکت کرده‌ای؟

از زمانی که کلاس هفتم بودم تا همین امسال که سال دوازدهم درس می‌خوانم، در همه مسابقات فرهنگی که در مدرسه برگزار می‌شد، شرکت کرده‌ام. این مسیر تا سال نهم به کسب رتبه‌های اول ناحیه و استانی منجر شد و در سال‌های دهم و یازدهم مدرسه، رتبه اول کشوری را در بخش تک نوازی ویولن کسب کردم.

-شنیده‌ایم در ساز ایرانی کمانچه هم مهارت داری و در مسابقات این ساز، رتبه اول کشوری را کسب کرده‌ای.

ویولن سازی است که در مقاطع بالاتر و دانشگاهی هم می‌توانی ادامه دهی. من برای ادامه تحصیل در حوزه موسیقی باید رشته ساز‌های ایرانی را انتخاب می‌کردم و کمانچه یکی از ساز‌های مورد علاقه‌ام بود. این ساز اصالتی ایرانی دارد و نواختن با آن حس غریبی به آدم می‌دهد.

-در اولین حضورت در مسابقات استرس داشتی؟

چون سال‌ها ویولن می‌زدم و کاملا مسلط بودم، استرسی نداشتم. ضمن اینکه آن سال به سبب شیوع بیماری کرونا، مسابقات غیرحضوری بود. کلیپی از اجرا ارسال می‌شد و فیلم ارسالی مورد داوری قرار می‌گرفت.

-اجرای زنده هم داشته‌ای؟

حدود یازده سال است ویولن می‌زنم. گاه اجرا‌هایی با گروه‌های مختلف داشته‌ام. از وقتی هم کمانچه را شروع کرده‌ام، اجرا‌هایی به صورت انفرادی در حد مدرسه و ناحیه داشته‌ام و استقبال مخاطبان از آن اجرا‌ها خیلی به دلم نشسته است.

-چطور توانستی بین درس و موسیقی تعادل برقرار کنی؟

موسیقی بخش مهمی از تحصیل من است، اما درخصوص درس‌های تئوری تا الان معدلم کمتر از ۱۹/۵ نبوده است. چون هر دو کار را در خدمت پیشرفتم می‌بینم، برای هر دو تلاش می‌کنم.

-اوقات فراغتت را چطور می‌گذرانی؟

بیشترین زمان فراغتم را با خانواده و معدود دوستانم هستم، اما امسال تمام وقتم آمادگی در کنکور می‌گذرد.

-چه کسانی در موفقیت امروز تو به عنوان نوجوان هنرمند تأثیرگذار بوده‌اند؟

بی تردید مادرم که آغاز این راه با حمایت‌های او بود؛ استاد برقی که بیش از ۱۰ سال است در حوزه آموزش ساز ویولن و کمانچه از حضورش بهره می‌برم؛ همچنین معلمان مدرسه و خانم اورلی، مدیر هنرستان که با هر بار کسب مقام اول کشوری، برایم سنگ تمام گذاشتند.

* این گزارش پنج‌شنبه ۱۴ آبان‌ماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۵۹ شهرآرامحله منطقه ۱۱ و ۱۲ چاپ شده است.