«گلشاد»؛ پاخور عروس و دامادها در محله خواجه‌ربیع

خواجه‌ربیع‌۲۲ را بیشتر مردم با نام قدیمی و آشنای «گلشاد» می‌شناسند. این نام به روستایی بازمی‌گردد که سال‌ها پیش با بیش از پانصد‌خانوار در این محدوده شکل گرفته بود. زمانی که این روستا به شهر پیوست، شهرداری برای حفظ هویت تاریخی آن، نام گلشاد را تغییر نداد.

به گفته مورخان، اراضی این کوچه در گذشته متعلق به فردی به نام گلشاد موفقی بوده و پس‌از درگذشت او، خیابان‌ها و کوچه‌های سمت چپ باغ خواجه‌ربیع با همین نام شهرت پیدا کرده‌اند. این کوچه با طول بیش‌از دو کیلومتر، خیابان خواجه‌ربیع را به انتهای بولوار ۲۲‌بهمن (جاده کلات) متصل می‌کند و به‌همین‌دلیل، یکی از مسیر‌های پرتردد این محدوده به شمار می‌آید.

ابتدای این کوچه، درست سمت راست، دیواری به طول حدود ۲۵۰‌متر امتداد یافته است که به آرامگاه خواجه‌ربیع تعلق دارد و در طول آن، هیچ واحد تجاری یا کسب‌وکاری دیده نمی‌شود.

برخلاف بسیاری از پیاده‌رو‌های سطح شهر، پیاده‌رو‌های دو طرف این کوچه به‌صورت یکدست سنگ‌فرش شده و مسیر ویژه تردد نابینایان نیز در آن جانمایی شده است؛ اقدامی که رفت‌وآمد شهروندان را آسان‌تر کرده و رضایت اهالی را به همراه داشته است.

درکنار وجود مدرسه، سالن ورزشی و مرکز نیکوکاری، انتهای این کوچه به زمین‌های کشاورزی می‌رسد؛ زمین‌هایی که هنوز هم بعضی از اهالی در آنها مشغول کشت‌وکار هستند و حال‌وهوای زندگی روستایی را زنده نگه داشته‌اند.

غلامرضا امیرزاده هجده‌سال سابقه کار در شهرداری را دارد و هفت‌سال آن را در همین کوچه و محدوده مشغول پاکبانی است؛ دل‌نگرانی‌اش برای تمیزی معبر، از او چهره‌ای آشنا و دلسوز ساخته است. چیزی که بیش از همه آزارش می‌دهد، خاک و نخاله‌هایی است که شبانه در‌کنار باکس‌های زباله تخلیه می‌شود.

این کوچه به بورس سرویس عروس معروف است؛ جایی‌که دو طرفش را مغازه‌های سرویس چوب، مبلمان و وسایل مرتبط با جهیزیه پر کرده‌اند و همین باعث شده است از محله‌ها و حتی روستا‌های اطراف، بعضی از عروس‌ها و داماد‌ها برای خرید راهی این کوچه شوند.

* این گزارش یکشنبه ۳ اسفندماه ۱۴۰۴ در شماره ۶۵۳ شهرآرامحله منطقه ۳ و ۴ چاپ شده است.