مسجد فاطمهالزهرا (س) که در جریان حوادث دیماه به دست آشوبگران آتش گرفته بود، حالا در آستانه ماه مبارک رمضان، گروههای جهادی پای کار آمدند و بنای مسجد دوباره جان گرفت.
در قسمت ورودی کوچه کنونی کوره آجرپزی وجود داشت که متعلق به حاج حسین باشی زاده فخار بود. خدا رحمتش کند مرد خیّری بود، برای کارگرانی که در کوره کار میکردند و افراد نیازمند خانههایی ساخت و به طور رایگان در اختیارشان قرار داد.
مسجد جوادالائمه (ع) شاید تنها مسجدی باشد که یک سمت حیاطش باغ دارد و باغبانی ۸۴ساله که بیش از ۷۰سال از عمرش را در قدیمیترین مسجد محله تلگرد مشهد گذرانده است.
سابقه سکونت در خیابان موسوی قوچانی ۱۲ به دهه ۵۰ بازمیگردد. به گفته قدیمیها تا قبل از آن، این محدوده پوشیده از مزارع گندم و محصولات تابستانی بود. زمینهای این محدوده متعلقبه مزرعهای به نام «خایقان» بود که تا اوایل دهه ۳۰ وجود داشت.
هاشم راک معروف به آقای علوی بههمراه همسرش زهرا رحیمینسب، کارگاه تولیدی کفش در مسجد موسیبنجعفر (ع) راهاندازی کردهاند و با هممحلهایهایش آن را میگردانند. آنها از هفت سال پیش لباس خادمی در این مسجد را به تن کردهاند.
ازدحام جمعیت در معبرِ شناختهشده «مزینانی»، با چهارصدمتر طول و بیستفرعی، آنقدر زیاد است که تردد در آن برای عابران و خودروها، با دشواریهایی همراه است. میانبر بودن و ساختوسازهای غیرمجاز، از دلایل این تراکم به شمار میرود.
قدیم، اسم کوچههای این محدوده از محله فاطمیه، چیز دیگری بود؛ مثلا کوچه شهیدعلی قدمگاهی، معروف بود به «لاله». دوران جنگ، وقتی جوانهای محله یکییکی شهید میشدند، اسم کوچهها هم به نامشان تغییر میکرد.