آقا‌رضا که ادمین یک کانال کارراه‌انداز در محله است، می‌گوید: وقتی پستی در کانال می‌گذاریم، برای یک همسایه نیازمند، پول اجاره یا پیش خانه را جمع می‌کنیم. برخی اوقات هم با همکاری خیرانی که عضو کانال هستند، بسته‌های معیشتی برای نیازمندان تهیه می‌شود.
در کوچه شهید‌قربانی ۳۴، آدم‌ها در شادی و سختی کنار هم‌اند؛ از همکاری پشت چرخ خیاطی تا پخت نذری و برگزاری مراسم مذهبی. یکی برای دیگری مادری می‌کند، دیگری با دست‌پختش گرمای محفل را بیشتر می‌کند و همه به بهانه‌ای دور هم جمع می‌شوند تا از حال یکدیگر باخبر باشند.
اینجا نه آسایشگاه سالمندان است و نه خانه‌ای که ساکنانش از یک خانواده باشند. اینجا خانه فرد خیری است که خواسته ناشناخته بماند. افرادی که اینجا، در این نقطه به هم رسیده‌اند: هر کدام به دلیلی، جایی برای زندگی کردن می‌خواهند.
خانه فاطمه دهقان سال‌هاست که به حسینیه‌ای کوچک برای اهالی محله بهمن و پناهگاه معنوی همسایه‌ها تبدیل شده و برای او نیز تحفه‌هایی از جنس حال خوب و برکت، به ارمغان آورده است.
در خیابان رباط‌طرق ۷، سه خانه کنار هم قرار دارند. ساکنان این خانه‌ها انگار زندگی‌شان کم‌کم به هم وصل شده است. تنها یک‌سال‌و‌نیم از همسایگی‌شان می‌گذرد، اما در همین مدت کوتاه، زود با هم رفاقت کرده‌اند و هر کاری از دستشان برآمده، برای هم و کنار هم انجام داده‌اند.
همسایه‌های کوچه شهید‌شهریور۱۹ محله امیرآباد آن‌قدر با هم صمیمی‌اند که یکدیگر را همسایه صدا نمی‌زنند و به هم «خواهر» می‌گویند. آنها بعد از چهار دهه زندگی در این محله شبیه به یک خانواده شده‌اند؛ دوست، خواهر و غمخوار هم.
این روز‌ها مسجد جوادالائمه(ع) در محله بهاران محور بسیاری از رفت‌وآمد‌ها و فعالیت‌های همسایه‌ها شده است. خودشان می‌گویند در طول سال‌ها زندگی کنار هم، نکات خوب زیادی از یکدیگر یاد گرفته‌اند و بدی‌ها را به فراموشی سپرده‌اند.
محمد زارع ۱۰ سال قبل یک قطعه زمین وسیع را در حوالی محل سکونت خود در محله گلشور به نیت ۱۲ امام خرید و بین ۱۲ خانواده‌ای که در شرایطی سخت زندگی می‌کردند، تقسیم کرد تا صاحب خانه شوند.
کوچه ولایت ۵.۴ در حاشیه دیوار راه‌آهن به کوچه‌ای آرام، بی‌اختلاف و بدون حاشیه معروف است. رابطه‌ای که میان ساکنان شکل گرفته، فقط به همسایگی محدود نمانده و در گذر سال‌ها به دوستی و حتی ارتباط میان نسل‌های بعدی خانواده‌ها رسیده است.
همسایه‌های همدل کوچه صدف ۱۱ چهاردهه است با همین روحیه در محله دانشجو همسایه‌داری کرده‌اند. آن‌قدر با هم صمیمی‌اند که کافی است یکی‌شان از مشکلی بگوید؛ آن‌وقت همه یک‌دل می‌شوند تا باری از دوش همسایه‌شان بردارند.
فدائیان اسلام ۱۶؛ کوچه‌ای است که اگر همسایه‌ها چند روز یکدیگر را نبینند، سراغ هم را می‌گیرند و تا از حال یکدیگر باخبر نشوند، آرام نمی‌گیرند. برای آنها، همسایگی فقط نزدیک‌بودن خانه‌ها نیست؛ رابطه‌ای است که در گذر سال‌ها شکل گرفته است.
ارتباط میان همسایه‌ها در کوچه چمن ۹۵ در گذر سال‌ها شکل گرفته است. همسایه‌ها در عیادت بیمار، روز‌های سوگواری و حتی مهمانی‌ها بخشی از بار زندگی را از دوش هم برمی‌دارند.
بتول تقی‌زاده که بیشتر نمازگزاران مسجد را می‌شناسد و از احوال همسایه‌ها باخبر است، می‌گوید: با همه همسایه‌ها در مسجد دوست شدیم و برای سامان‌دهی کار‌ها حلقه شورای مسجد را راه‌اندازی کردیم.
لیلا زارعی یکی از قدیمی‌ترین ساکنان خیابان صدف است؛ شاید جزو معدود آدم‌هایی که حالا یادش می‌آید یک زمانی به فضای اطراف محل سکونتش می‌گفتند «منظریه»!
در کوچه شهید فارسی ۵، همسایگی فقط به سلام و احوالپرسی‌های روزمره خلاصه نمی‌شود. سال‌هاست ساکنان این کوچه در روز‌های مختلف، از دوران انقلاب اسلامی و دفاع مقدس گرفته تا اتفاقات امروز، کنار هم ایستاده‌اند.
همسایه‌های خیابان شاملو۳ از حال هم خبر دارند، حواسشان به اتفاقات کوچه، خیابان و رفت‌وآمد غریبه‌ها هست و همین‌ها باعث شده که امنیت و اعتماد زیادی بینشان برقرار باشد. جواد‌آقای قیاسی، یکی از کسانی است که نامش در این خیابان زبانزد همسایه‌هاست.
در بعضی کوچه‌ها، رسم همسایگی فقط به سلام و احوالپرسی در کوچه محدود نمی‌شود؛ بلکه آدم‌ها سال‌ها کنار هم زندگی می‌کنند، در شادی‌ها و سختی‌ها کنار هم می‌ایستند. موعود۲۳ در محله کنه‌بیست یکی از همین کوچه‌هاست.
پرس‌و‌جوی ما از تعدادی از ساکنان خیابان سیدرضی۴۵ ما را به وجه اشتراک می‌رساند. مردم همسایه قابل‌اعتماد را بهترین همسایه می‌دانند. بر این اساس سیدمیراحمد نقوی، استاد بازنشسته دانشگاه را به‌عنوان انسانی معتمد و امین محله یاد می‌کنند.
یک روضه خانگی در محرم سال۱۳۷۹، شروع آشنایی آمنه جونابادی و زهره رنجبر می‌شود؛ آشنایی‌ای که کم‌کم رنگ رفاقت می‌گیرد. چند‌سال بعد، سکینه فنایی هم به جمعشان اضافه می‌شود. حالا این سه همسایه، سال‌هاست در شادی و سختی کنار یکدیگرند.
آنها همدلی را ویژگی مثال‌زدنی همسایه‌ها در این کوچه، عنوان می‌کنند و با مهربانی تمام، سکونت در این معبر را به همه کسانی که دلشان برای همسایگی‌های قدیم تنگ شده است، پیشنهاد می‌دهند.