حسین مولایی عاشق طبیعت است، عاشق جانورانی که در آن زندگی می‌کنند. خوشی‌ها و ناخوشی‌های زیادی دارد. ناخوشی‌هایی که هر کدام می‌تواند به قیمت جانش تمام شود. یک بار شکارچیان غیرمجاز، خودرو شخصی اش را به آتش کشیدند.
در آسایشگاه شهیدبهشتی، در محله هنرستان، پرستاری فقط در سنجیدن علائم حیاتی، دادن دارو و رسیدگی به زخم‌ها خلاصه نمی‌شود. در اینجا ۱۴۵ فرد دارای معلولیت ذهنی زندگی می‌کنند و بخش مهمی از مراقبت روزانه آنها بر دوش پرستارانی است که سال‌هاست در کنارشان هستند.
محمدرضا زورمند باغبان، حدود سی سال است که در محله شهیدبهشتی آرایشگری می‌کند؛ حرفه‌ای که نه با شاگردی در یک سلمانی قدیمی در غربت شروع شد. می‌گوید: سی وسه ساله بودم که تصمیم گرفتم زندگی‌ام را آن طرف مرز‌ها بسازم.
سماورسازی، حرفه‌ای که زمانی در نقاط مختلف شهر پراکنده بود و بعد، کم‌کم، خودش را در گوشه‌ای از دهرود جمع کرد و به راسته‌ای تبدیل شد که هنوز نام سماورساز‌ها را با خود دارد. اینجا هنوز بخشی از تاریخ یک حرفه است.
چرخ گل‌دوزی کهنه محمدعلی بهرامی‌نیا سال‌هاست نوری پرفروغ در دل معدود ساکنانِ محله بالاخیابان باقی‌مانده است. حتی آنهایی که از این کوچه و محله کوچ کرده‌اند وقتی برای زیارت به حرم می‌آیند گاهگاهی به کاسب قدیمی سری می‌زنند تا از احوال او و دیگر همسایه‌ها باخبر شوند.
علی اورعی، آتش‌نشان جوان ایستگاه۲۶ آتش‌نشانی مشهد، معتقد است که او و همکارانش نظرکرده هستند تا منجی جان انسان‌های گرفتار باشند؛ انسان‌هایی که تنها امیدشان بعد از خدا به دستان آتش‌نشانی است که جانش را کف دستش می‌گیرد تا جان دیگری را نجات دهد.
اسماعیل نجاتیان‌احمدیان، کشتی‌گیر مدال‌آور محله اقبال بیش‌از پانصد‌مدال استانی، کشوری، جهانی و بین‌المللی دارد. همین مقام‌ها، ۱۰سال پیش، راه پایش را به حرفه آتش‌نشانی باز کرد. او هرجا آتش ببیند با روحیه پهلوانی پا پیش می‌گذارد.
جواد شایسته‌اخلاقی یک‌بار کودکی را از دل آتش بیرون آورده و خیلی برایش پیش آمده به‌دلیل مواجهه با مواد شیمیایی، حتی نفس‌کشیدن در محل حادثه برایش دشوار شده است.
حمید رخشانی، آتش‌نشان و کشتی‌گیر سی‌و‌دو‌ساله، حالا بیش‌از چهل‌مدال رنگارنگ در کارنامه ورزشی‌اش دارد؛ از مسابقات کشوری گرفته تا رقابت‌های بین‌المللی. در‌میان این مدال‌ها، طلای مسابقات المپیاد جهانی پلیس‌ها و آتش‌نشان‌های جهان در سال۲۰۲۲ جایگاه ویژه‌ای دارد.
دکتر نیره قمیان، متخصص زنان و زایمان و استاد گروه زنان دانشگاه علوم پزشکی مشهد است که بیش از سه دهه با زنان در موقعیت‌های مختلف همراه بوده است؛ از نگرانی‌های مربوط به بیماری و درمان تا بارداری و لحظه تولد فرزند.
جواد حاجی‌آقاپور، آتش‌نشان ایستگاه۴۲ در محله پنجتن، پیش از پوشیدن لباس آتش‌نشانی، سال‌ها در دنیای ورزش فعالیت کرده است و قهرمانی کشور در جودو و جوجیتسو را در کارنامه دارد.
سیدمحمدحسین رضازاده تنها بازمانده تعمیرکاران رادیو و تلویزیون پشت سیلوی گندم است که این روز‌ها یکه و تنها، در حاشیه خیابان رسالت همچنان مشغول به کار است. برگرداندن صدا و زندگی به وسایلی که از کار افتاده و شاید در کنج انباری‌ها خاک می‌خورند، تخصص اوست.
محمد غلامی می‌گوید: این سه‌چرخه پاهایم را جوان نگه داشته، وگرنه شصت و سه سالگی وقت نشستن روی صندلی راحتی است، نه رکاب زدن. او قبل از کاسبان، خودش را به بازارچه‌های اطراف حرم می‌رساند و خرده وسایل مورد نیازشان را به دستشان می‌رساند.
مهسا خجسته قناد ساکن محله فلسطین پس‌از سال‌ها تمرین و تجربه، در مسابقات بین‌المللی گاسترونومی ترکیه مدال برنز گرفت.
از دیرباز، زمانی که نخستین پرتو‌های خورشید بر گنبد طلایی بارگاه منور رضوی می‌تابید یا هنگامی که هلال باریک ماه در آسمان مشهد رخ می‌نمود، افرادی به نام «منجم‌باشی» به تعیین دقیق اوقات شرعی همت می‌گماردند و پیونددهنده زمین و آسمان بودند.
حسین‌علی چنگیزی به یاد همه سال‌هایی که صرف نان‌رسانی به سفره‌های اهالی شهر کرده، هنوز هم ساعتی از روز را در نانوایی سپری می‌کند. می‌گوید: باید خوب بپزیم و نگذاریم نعمت خدا، اسراف شود. با این کار برکت می‌آید توی کارَت.
عبدالحسین دربندی فقط یک کارمند بازنشسته نیست، بلکه به‌خاطر سابقه و اینکه جزو اولین کارکنان راه‌آهن مشهد بوده، به حافظه تاریخ شفاهی راه‌آهن این شهر تبدیل شده است؛ کسی که شاهد رشد یکی از مهم‌ترین خطوط ریلی کشور بوده است.
سیدمهدی کفاش‌بخارایی از روزگار گذشته صنعت چرم خاطرات بسیاری دارد؛ روز‌هایی که پدرش یکی از چرم‌فروشان شناخته‌شده مشهد بود و رفت‌وآمد مشتریان و اهل این حرفه، بخشی از زندگی روزمره خانواده به شمار می‌آمد.
آرایشگاه دایی‌جواد شاید برای جوان‌های امروزی جذاب نباشد، اما پاتوق موسپیدکرده‌های هم‌دوره خودش است که بیشتر از صفا‌دادن به سرورویشان، برای خلق خوش و منصف‌بودن جواد رأفتی‌خداپرست، مشتری پروپاقرصش هستند.
هانیه دهقان‌نیری، سرآشپز و مدرس مشهدی نه‌تنها در عرصه آشپزی و قنادی نامی شناخته شده است، بلکه می‌کوشد مفهوم «گاسترونومی» یعنی پیوند میان غذا، فرهنگ و سبک زندگی را در مشهد و سراسر ایران گسترش دهد.