کوچه حجاب ۷۱ از آن کوچههایی است که هنوز بوی آشنایی میدهد، جایی که سلامها واقعی هستند و درها فقط به روی خانهها باز نمیشود و به دل همسایهها هم راه دارد. اینجا خاطره آدمها مثل پیچک به دیوارهای کوچه چسبیده است.
اعظم برومند از همان بانوانی است که علاقهاش به کارهای هنری، او را از بیکاری به خلاقیت رسانده است و امروز گل سرهایی میسازد که طرفداران خاص خودش را دارد.
حوزه علمیه حضرت زینب (س) با مدیریت زهراسادات حسینی نهتنها مرکزی برای آموزش قرآن و تربیت دینی، که پایگاهی برای فعالیتهای فرهنگی و ورزشی است. در طول ۱۲ سال پانصدحافظ قرآن در این حوزه پرورش یافتند.
داستان بدری تیمورتاش، اولین دندانپزشک زن ایرانی، نه اوجی دارد و نه افولی. بیسروصدا و بدون هیاهو و احتمالا آگاهانه چنین کرده و نمیخواسته همچون برادرش، قربانی شود.
خدیجه سرناآبادی، بانوی نود و شش سالهای است که با وجود سن زیاد هنوز هر روز جانماز میدوزد و برای تامین مخارج زن دگی دستدوزهایش را بساط میکند.
فاطمه سلطانفریمانیسپهر میگوید: قدیم رسم بود دخترها وقتی که مدرک کلاس ششم خود را میگرفتند، دو سال دوره فراگیری خیاطی میگذراندند و بعد هم ازدواج میکردند، اما من خلاف این قانون عمل کردم.
خدیجه عرفاتی بانوی انقلابی از خاطرات انقلاب و دفاع مقدس میگوید: بهترین خاطره من در زن دگی، جاریشدن خطبه عقدمان توسط امام راحل در مهرماه ۱۳۵۹ و در جماران است.






