مهدی اشرفزاده؛ پاکبانی که دوست دارد معلم ریاضی شود 
حاج رمضانعلی نیاززاده، مسنترین کاسب بازارچه ثامن است 
استاد فرشچیان الگوی نگارگر نوجوان محله شهید رجایی است
عفیفه ناظمی| دستانشان نقشی از عالم خیال را مینگارد بر قابی ماندگار، هنرمندانی که قلم هنرشان، ظریفترین خطوط را بههم میرساند و زیباترین تصاویر را بر دل سفید کاغذ به یادگار میگذارد.
این هنر ماندگار نگارگری است، هنری که میراث فرهنگ و هنر اصیل ایرانی است که روح اسلامی در آن عمق گرفته و چشم را نوازش میدهد و روح را صیقل.
نگاهی به تاریخچه این هنر
شاید دانستن اینکه هر حرفه یا هنر از کدام سرزمین و در چه زمانی آغاز شده است، جالب و خواندنی باشد، ما هم به همین دلیل گریزی زدیم به تاریخچه این هنر.
متداول شدن هنر نگارگری به دوره شاهعباس اول صفوی برمیگردد، دورانی که هنر ایرانی-اسلامی در آن رواج حداکثری یافته و ساکنان این مرز و بوم توانستند تصورها و برداشتهای خود از طبیعت، زندگی و محیط را به مدد ذهن بر دیواره مساجد، قصرها و همچنین ظروف سفالی نقاشی کنند. این هنر تا به امروز ادامه داشته است و هنرمندان زیادی برای حیات آن، قلم زده و به نوعی در پیشرفت آن سهیم بودهاند تا این هنر زیبا به شکلی مناسب به ما برسد.
صدیقه شکری، هم محلهای ما در شهرک شهیدرجایی است که در این رشته فعالیت میکند. نوجوان ۱۷ سالهای که تا امروزموفقیتهای خوبی کسب کرده و نگارههایش حائز دو رتبه اول در سطح ناحیهای در سال ۱۳۹۰ و رتبه اول استانی در سال ۱۳۹۱ شده است.
درخواست نقاشی برای مدارس قبل از ورود به رشته نگارگری
شکری در ابتدای گفتوگو از علاقهاش به رشته نگارگری میگوید، علاقهای که در کنار استعدادش در رشته نقاشی، تنها دلایل پیشرفت او بودهاند.
او میگوید: میتوانم بگویم که از دوران کودکی استعدادم در نقاشی زبانزد بود و بیشتر اوقات هنگامی که اقوام و دوستان به منزل ما میآمدند از من میخواستند فرزندانشان را با نقاشی کشیدن سرگرم کنم.
وی ادامه میدهد: یکبار یکی از دوستانم با خواهرزادهاش به منزل ما آمد و من نقاشیهایی را برایش کشیدم، او نقاشیهایم را به مادرش که مدیر مهدکودک بود نشان داد و پس از آن مادرش از من خواست تا چند نمونه نقاشی برای نصب بر روی دیوارهای مهدکودکش بکشم که من نیز اینکار را قبول کردم.
استاد فرشچیان، استاد هنر و نگارگری ایران الگوی پیشرفتم دراین رشته بود، من با نگاه کردن به آثار استاد نیرو گرفتم
او با بیان اینکه قبل از ورود به رشته نگارگری هیچگونه آشنایی با این رشته نداشته است ادامه میدهد: در دوران دبیرستان هنگام انتخاب رشته ناظم مدرسه که از استعدادم در نقاشی اطلاع داشت، پیشنهاد داد تا در این رشته ثبتنام کنم و در دوران تحصیلم در رشته نگارگری نیز دبیرم با مشاهده پیشرفت تحصیلیام مرا در مسابقات ناحیهای و استانی ثبتنام کرد که در این مسابقات موفق به کسب رتبه برتر شدم.
والدینم مهمترین عامل موفقیتم بودند
اگر در سختترین رشته دنیا علاقه و استعداد داشته باشی، موفقترین فرد در رشتهات خواهی شد و اگر آسانترین مسائل را هم به تو بسپارند ولی علاقهای در وجودت نباشد، حتی ذرهای موفقیت هم نصیبت نمیشود.
اینها بخشی از صحبتهای صدیقه شکری از گفتههای والدینش در حمایت از او است، وی میگوید: همین صحبت والدینم باعث شد که به دنبال علاقهام در زندگی بروم و بتوانم قدمهای بزرگتری را در این راه بردارم و با همین دیدگاه نیز توانستم موفق شوم.
استاد فرشچیان را الگوی خود قرار دادهام
شکری صحبتهایش را با بیان این که استاد فرشچیان را الگوی خود قرار داده است چنین ادامه میدهد: استاد فرشچیان، استاد هنر و نگارگری ایران الگوی پیشرفتم دراین رشته بود، من با نگاه کردن به آثار استاد نیرو گرفتم و هنگامی که دیدم این استاد توانسته با هنر خود آثار ارزشمندی را برای کشورش خلق کند به رشتهام امیدوارتر شدم و تصمیم گرفتم همه تلاشم را برای خلق آثاری به یاد ماندنی در کشورم انجام دهم.
میخواهم استاد دانشگاه شوم
استاددانشگاه شدن در رشته نگارگری آرزوی صدیقه شکری است، او میگوید: ادامه تحصیلم در مقاطع بالای دانشگاهی یکی از مهمترین اهدافم در آینده است و، چون بر روی رشتهای دست گذاشتم که در آن علاقه و استعداد دارم به خودم امیدوارم که بتوانم استاد نگارگری شوم.
او امتحان عملی کنکورش را نیز پشت سر گذاشته و به گفته خودش در مدت مطالعه برای کنکور به تفریحاتش نیز میپرداخته است، اما امید دارد که قبول شود.
دوست خوب همیشه همراه است
شکری در ادامه از دوستان دوران هنرستان خود میگوید؛ دوستانی که در دوران هنرستان همراه او بودند و با همکاری یکدیگر مسابقات ناحیهای و استانی را به پایان رساندند، این نگارگر جوان منطقه ما میافزاید: خوشبختانه همراهی و مشارکت دوستانه در گذراندن دروس تئوری و عملی سبب موفقیت من و دوستانم شد و یکی از دوستانم نیز رتبه دوم استانی را در این رشته کسب کرد.
آرزویم پیشرفت شهرک شهیدرجایی است
این جوان نگارگر در پایان از آرزویی میگوید که به وسعت محلهشان است؛ محله شهیدرجایی، محلهای که به گفته او امکانات کمی دارد و کلاسهای تابستانیاش هم تنوع زیادی ندارد.
شکری عنوان میکند: شهرک شهیدرجایی امکانات آموزشی و رفاهی بسیار کمی دارد، کلاسهای تابستانیاش نیز بسیار محدود است و بسیاری از دانشآموزان با وجود اشتیاق زیاد به گذراندن اوقات فراغت، با نبود کلاسهای مورد علاقهشان یا تکمیل ظرفیت کلاسهای تابستانی روبهرو میشوند، امید است مسئولان به این موضوع توجه و رسیدگی کنند، زیرا بر هیچکس پوشیده نیست که این منطقه ظرفیتهای ناب و زیادی دارد.
*این گزارش در شماره ۳۲ شهرآرا محله منطقه ۶ مورخ ۲۰ آذرماه سال ۱۳۹۱ منتشر شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
