کوچه های مشهد

کوچه استاد «بانوطاهایی» در محله سرشور
مدرسه علمیه حضرت نرجس (س) سال‌۱۳۴۵ راه‌اندازی شد. این مدرسه یکی از مراکز بزرگ و فعال آموزشی و پژوهشی ویژه بانوان طلبه ایران و جهان به شمار می‌رود.
کوچه ۱۲ متری گلشهر
کوچه شهیدآوینی ۱۷ به گفته قدیمی‌ها، از گذر‌های مهم گلشهر بوده است. تا فرعی دوم آن، تک و توک خانه و مغازه بوده، اما در اواسط و انتهایش تا چشم کار می‌کرده مزارع جارو و گندم بوده است.
خیابان قهرمانان در محله گلشور
خیابان نبوت‌۲۹ برای اهالی و ساکنان آن، خاص‌تر از دیگر خیابان‌هاست و حالت نوستالژیک دارد؛ زیرا به میدانی می‌رسد که در قدیم «فلکه شیرمحمد» نام داشته است.
‌کوچه‌ای با خاطره شکوفه‌های سیب‌ در محله گوهرشاد مشهد
کوچه شهید اسفندیانی ۸ یا شهیدجواد رضا نژاد در محله گوهرشاد حدود نیم‌قرن قدمت دارد. این کوچه تا اواخر دهه ۵۰ باغ و کشتزار بوده است.
کوچه‌ای به یادگار مانده از حضور بنگلادشی‌ها در مشهد
یکی از فرعی‌های خیابان وحدت ۱۱ در کلام قدیمی‌های محل به کوچه بندکشی معروف است؛ کوچه‌ای که از چند دهه پیش با تابلویی به نام شهید غلامرضا محمدپور شناخته می‌شود.
خیابان آموزش در محله دانشجو
خیابان شهیدابراهیم فخرایی ۱۰/۱ از معابر فرعی محله دانشجوست. این خیابان بخشی از انتهای بولوار فرهنگ را در خود جای داده است و بولوار شهیدفخرایی را به بولوار شهید قانع متصل می‌کند.
رهایی از اعدام نام فتاح‌خان را با کارهای خیر ماندگار کرد
کوچه‌ای که از بازارچه سراب به دیالمه راه دارد، در‌میان قدیمی‌ها هنوز به نام «فتاح‌خان» مشهور است. به گفته ساکنان قدیمی فتاح افشار، معروف به فتاح‌خان، در زمان احمد‌شاه قاجار در تهران به‌دلیل یک مسئله ناموسی به اعدام محکوم شد.