واحد خواهران مجتمع فرهنگی و تربیتی مسجد پنجتن (ع) در محله بهشتی با کمک خیران و اعضای مجتمع، تا حد توان برای رفع دغدغه زوجهای کمبرخوردار برای تهیه جهیزیه کوشیده است.
محله
بهشتی
بهشتی محلهای نوستالژی و تاریخی در حدفاصل خیابان کوهسنگی و پادگان ارتش است. یکی از مکانهای مهم محله، بیمارستان۱۷شهریور است که نام پیشین آن، ششم بهمن بود. خیابان امیرکبیر در گذشته بهنام «ثریا» و خیابان بهشتی نیز بهنام رضاشاه بوده است. باغ الندشت از موقوفات آستانقدس یکی ازنقاط مهم محله بهشتی است.
جنگ داخلی افغانستان محمدکاظم کاظمی را روانه ایران کرد، او در دانشگاه مهندسی عمران میخواند اما عشق به ادبیات و شعر کاظمی را وارد این حوزه میکند تا اکنون به عنوان شاعری نامدار شناخته شود.
زهرا هوشیارامامی مربی خیاطی محله بهشتی میگوید: یکی از شاگردان کلاسم میگفت که افسردگی داشته و بهسراغ روانشناسی مشهور رفته است. او پیشنهاد کرده که در یکی از دورههای خیاطی ثبتنام کند.
یادگار جنگ برای امیر رهباردار دو دست قطعشده و چشمانی نابیناست اما او توانسته نقصهایش را با هوشمندی جبران کند. او با زبان، کلیدهای تلفن همراه را میفشار با انگشتان پایش خطوط بریل را میخواند.
خلاقیت سید علی موسوی کارمند بیمارستان هفده شهریور محیطی شاداب برای مراجعان ساخته است او میگوید: هر روزه حدود ۵۰ نفر برای عکاسی به اینجا میآیند. عملاً شدهایم سوژه گردشگری بیمارستان.
نوزاد رها شده در بیمارستان هفده شهریور مورد حمایت پرستاران و کارکنان بیمارستان قرار میگیرد و به جای داشتن یک مادر در مدت بستری در بیمارستان ۱۸ مادر دلسوز داشت که در هر لحظه مراقبش بودند.
شاید تعداد کمی از مردم بدانند که ناخداصمدی و تکاورانش بههمراه مردم خرمشهر ۳۴ روز ابتدای جنگ، نیروهای بعث را پشت دیوارهای شهر خرمشهر نگه داشتند.
خانههای قدیمی و درختان برافراشتهاش در محله شهید بهشتی نشان از اصالت این کوچه ها و محلات دارد.
میرسجاد موسوی تعریف میکند: به علت وضعیت بیناییام در سال آخر دبیرستان به ترک تحصیل و خانهنشین شدن مجبور شده بودم؛ اما نابینایی برای من، ته دنیا نبود.
هیئت متحده ابوالفضلی هیئتی است که نسل قدیم و جدید در کنار هم و دوشادوش هم برای برپایی هرچه باشکوهتر مراسم در آن تلاش میکنند.
هیئتالشهدای مشهد که شکل میگیرد برای اینکه برنامه انسجامی داشته باشد، مدت ۱۰ سال منزل شهید تبریزیپور را برای انجام فعالیتهایشان انتخاب میکنند.
ماجرای نیکوکاری از جمع خانوادگی «مصلایی» آغاز شد. چند سالی به همین روال گذشت تا اینکه «حسین مصلایی» پسر خانواده به این فکر افتاد که دیگران را هم در این فعالیت خیرخواهانه شریک کند و آنها را پای کار خیر آورد.
حجتالاسلام محرابی، یکی از فعالان انقلابی محله بهشتی از سال ۱۳۴۷ در نجف اشرف با امام راحل آشنا شد.
محمدمهدی پارسایی از ۱۰ سال قبل آرشیو اسناد تصویری و مکتوب را در کل ایران و مشهد جمعآوری کرده و چندین مجموعه عکس از تهران قدیم و مشهد و سایر شهرستانها به چاپ رسانده است.
کوچه پارکینگ حکیم نظامی به موازات کوچه شهیدبهشتی ۵۹ و درست مقابل بوستان کوهسنگی قرار دارد؛ که تنها ۲ خانه در آن قرار گرفتهاست.
مراسم عزاداری بههمت بانوان مکتب نرجس (س) و همسرانشان در دهه اول محرم، در فضای باز بین خیابان ثامنالائمه (ع) ۱۴ و ۱۶ برگزار میشود.
مؤسسه «خانه تاریخ مشهد» در دو بخش «دیدهبانی حوزههای هویت تاریخ مشهد» و «تولید محتوا» فعالیتش را از سال ۱۳۸۶ آغاز کرد.
مهدی با سرمایهای مختصر کسبوکار خانگیاش را شروع کرد و بعد از ازدواج با همراهی همسرش پابهپای هم کار چوب و ساختن قابها را پیش میبرند.
کوهسنگی۸ را خیلی از قدیمیها با نام «کوچه کانادا» میشناسند؛ نوشابه خاطرهانگیز زردرنگی که کارخانه آن جزو اولین کارخانههای نوشابه در مشهد محسوب میشود.
همسایههای مسجد میدانند پنجشنبههای اول هر ماه میتوانند برای خرید برخی از مایحتاجشان به اینجا بیایند و بیواسطه آنها را تهیه کنند.