سیمتری بهار دیروز، دارخوین امروز
خیابان خرمشهر۱۳ که در دهه۲۰، «مهتاب» نامیده میشد و کوچه هم به «سیمتری بهار» شهرت داشت، اما در زمان جنگ تحمیلی، این محدوده به نام مناطق جنگی نامگذاری شد، این معبر هم «دارخوین» نام گرفت. دارخوین شهری نزدیک شادگان استان فارس است که در زمان حصر آبادان بسیار مقاومت کرد.
این معبر از معابر قدیمی منطقه و قدمت آن بیش از صدسال است. به گفته قدیمیهای محله، خانههای این کوچه، اوایل زمینهای وقفی آستان قدس بود که قطعهبندی و به مردم واگذار شد.

حسینیه هیئت جاننثاران حجتبنالحسن العسکری (عج) شهرک سعدی شیراز را مردم این شهر در سال۱۳۷۹ ساختهاند. شیرازیها در این مکان، در ایام ولادت و شهادت امامرضا (ع) مراسم برگزار میکنند. همچنین این بنا بهعنوان زائرسرا برای زائران این شهر استفاده میشود.

مسجد چهارده معصوم (ع) و حسینیه و هیئت شاهزاده علیاصغر (ع) درست کنار یکدیگر قرار دارند. بنای مسجد چهاردهمعصوم (ع) را حاجمحمد سیفی در سال۱۳۳۷ وقف و حسینیه را حاجمحمدحسین مسلمدوست در سال۱۳۲۸ پایهگذاری کرد.

دبستان هیئتامنایی «بهار دانش» اولین مدرسه این محدوده است که چهلسال پیش ساخته و سال۱۳۸۲ بازسازی شد. یک سال بعد، حاجحسین ناظرزادهیزدی، طبقه سوم این مدرسه را ساخت و به فضای آموزشی اضافه کرد.

یکی از مشکلاتی که اهالی از آن گلایه دارند، ترافیک این معبر است. کاسبان خیابان امامرضا (ع) خودروهایشان را در کوچه دارخوین پارک میکنند. وجود آموزشگاه زبان در ابتدای این معبر به ترافیک دامن زده است. شهرداری کوشیده است با یکطرفهکردن معابر فرعی، ترافیک را کنترل کند.

محمد خراسانی متولد ۱۳۳۸ و اصالتا ساکن این کوچه است، یعنی پدر و پدربزرگش هم در همین معبر به دنیا آمده و بزرگ شدهاند. او زمانی را به خاطر میآورد که خانهها بزرگ و ویلایی بود و با فاصله زیاد از هم ساخته میشد.
* این گزارش سهشنبه ۱۶ دیماه ۱۴۰۴ در شماره ۶۴۴ شهرآرامحله منطقه ۷ و ۸ چاپ شده است.
