کد خبر: ۱۳۸۳۲
۱۴ دی ۱۴۰۴ - ۱۲:۳۰
اعتماد به‌نفس امیرحسین کارگر طلایی‌اش کرد

اعتماد به‌نفس امیرحسین کارگر طلایی‌اش کرد

با اعتمادبه‌نفس از دو سال پیش می‌گوید که کاراته را به فهرست دغدغه‌ها و علاقه‌مندی‌هایش اضافه کرده است. او در مسابقات کاراته کشوری که آبان امسال برگزار شد، توانست در بخش کاتا مدال طلا را از آن خود کند.

چند روز پیش امتحان ریاضی داشت. امیرحسین کارگر، دانش‌آموز درس‌خوان مدرسه اسفندیاری در محله طبرسی‌شمالی، آن‌قدر پیش از امتحان نمونه‌سؤال حل کرده بود که پرسش‌های آزمون برایش به سادگی آب‌خوردن بود. او با اعتمادبه‌نفس ناشی از موفقیت‌های رو به افزایشش از دو سال پیش، می‌گوید کاراته را به فهرست دغدغه‌ها و علاقه‌مندی‌هایش اضافه کرده است.

نوجوان یازده‌ساله محله طبرسی‌شمالی در این مدت بیش از گذشته فهمیده است که وقتی تلاش را به هدف‌هایش ضمیمه کند، نتیجه جز موفقیت نخواهد بود؛ خواه میدان آزمون و درس‌های مدرسه باشد یا مسابقات کاراته کشوری که آبان امسال به میزبانی مشهد برگزار شد و او توانست در بخش کاتا مدال طلا را از آن خود کند.

 

-آشنایی‌ات با کاراته چطور اتفاق افتاد؟

خرداد پارسال، امتحانات کلاس سوم را که دادم، مادرم من را برد باشگاه و در رشته کاراته ثبت‌نام کرد. تابستان تمام شد، ولی من آن‌قدر از این رشته خوشم آمده بود که تصمیم گرفتم ادامه بدهم. کمربند سفیدم شد نارنجی، آبی و الان هم که کمربند زرد دارم.

-آیا در میان دوستان یا آشنایانتان کسی هست که این رشته را تجربه کرده باشد؟

من در فامیل، دوستان و همسایه‌ها، اولین نفر هستم که دارم کاراته یاد می‌گیرم. قبلا درباره این رشته همین‌قدر شنیده بودم که برای دفاع‌شخصی خوب است و اگر دعوا یا خطر دیگری پیش بیاید، کسی نمی‌تواند به کاراته‌کار آسیب بزند.

-تمرین در کاراته را چطور می‌بینی، سخت یا ساده؟

سخت است. در کاتا باید خیلی تمرکز داشته باشی و ذهنت را درگیر کنی. مبارزه با حریف هم سخت است، ولی من با تمرین از پسش برمی‌آیم.

-تا الان در چند مسابقه شرکت کرده‌ای و نتیجه‌اش چه بوده است؟

پنج‌شش مسابقه استانی شرکت کرده‌ام و یک مسابقه کشوری. چند مسابقه استانی اول را باختم، چون هنوز وارد نبودم. پس از این شکست‌ها، در مسابقه‌های بعدی به‌ترتیب برنز، نقره و در مسابقه آخر که کشوری بود، طلا به دست آوردم.

-پس از شکست‌ها چه چیزی باعث می‌شد به تلاشت ادامه بدهی؟

حرف‌های مادرم که می‌گفت «باید تا آخرش ادامه بدهی؛ آن‌قدر که سرانجام برنده شوی.»

-می‌خواهی کاراته را تا کجا ادامه بدهی؟

مربی‌ام، شیهان وحیدی، دان هشت دارد. من می‌خواهم مثل او حرفه‌ای بشوم و تا آخرش، یعنی تا دان ۱۰ کاراته ادامه بدهم.

و بعد؟

دوست دارم بادیگارد مسئولان مهم کشور بشوم و اجازه ندهم هیچ دشمنی به آنها آسیب برساند.

-برای ادامه تحصیل هم برنامه‌ای داری؟

درس‌خواندن را خیلی دوست دارم و همه درس‌هایم خیلی خوب است. به علوم علاقه بیشتری دارم. فکر می‌کنم وقتی بزرگ شدم، رشته پزشکی را انتخاب کنم و یک دکتر ورزشکار بشوم.

-کسی بوده است که با دیدن علاقه و موفقیت تو در کاراته، جذب ورزش شود؟

بله، چند نفری بوده‌اند. یکی از آنها دوستم، امیرعلی، است که الان کمربند آبی دارد. او در مسابقات کشوری، در مبارزه با حریف‌هایش دوم شد و مدال نقره به دست آورد.

 

* این گزارش یکشنبه ۱۴ دی‌ماه ۱۴۰۴ در شماره ۶۴۶ شهرآرامحله منطقه ۳ و ۴ چاپ شده است.

کلمات کلیدی
آوا و نمــــــای شهر
03:04
03:44