نزدیک به ۴دهه پیش بود که جمعی از افغانستانی‌هایی که به مشهد مهاجرت کردند هم‌زمان با ورودشان به این کلان شهر، سنگ بنای حسینیه‌ای را گذاشتند که هنوز هم چراغش به دست نسل‌های بعدی آنها روشن است.
محله
طبرسی شمالی
محله طبرسی شمالی در روزگاری که هنوز محله طبرسی شمالی جزو محدوده شهری نبود، بین مردم به کوی امام‌رضا (ع) معروف بود. دلیل این نام‌گذاری دیده‌شدن گنبد حرم‌امام‌رضا (ع) از کوچه‌های محله بود که مردم از همین‌جا به امام‌رضا (ع) سلام می‌دادند. طبرسی شمالی دومین محله پرجمعیت مشهد است. این در حالی است که تنها ۳۳درصد محله، مسکونی است.
زهرا قاسمی می‌گوید: ابتدای کار، پای حاجت در میان نبود. فقط دوست داشتم خادم این خاندان باشم. به دلم افتاد کار را با نام حضرت‌ام البنین (س) شروع کنم و شنبه‌ها، ایستگاه صلواتی راه بیندازم.
حجت‌الاسلام‌و‌المسلمین قاسم‌علی عباسیان می‌گوید: از پارسال که اینجا را سرپا کردم، به دنبال جنبه اقتصادی قضیه نبودم. می‌خواستم به هم‌صنف‌هایم بگویم می‌شود در چارچوب ضوابط و قوانین، کار کرد. اصلاح دیدگاه‌های نادرست مردم نسبت به این شغل را نیز مدنظر داشتم.
قدمت بخش زیادی از خانه‌های کوچه طبرسی‌شمالی۲۴، به حدود چهل‌سال پیش می‌رسد. دهه ۶۰ در ابتدای کوچه، چاه عمیقی وجود داشت که آب موردنیاز خانه‌ها و زمین‌های کشاورزی را تأمین می‌کرد. از دهه۶۰ به بعد، ساخت‌وساز‌ها بیشتر شد.
دبیرستان دخترانه تمام الکترونیک فرزانگان ۴ (هوشیار) که ابتدای مهرماه سال ۹۰ و در خیابان طبرسی ۱۰ به بهره‌برداری رسیده، از جمله مراکز آموزشی است که به لحاظ فیزیکی می‌توان گفت که ۱۰۰ درصد فضای این مدرسه به تجهیزات الکترونیکی مجهز شده است.
مدتی از پیروزی انقلاب اسلامی نگذشته بود که علی مراد سوگندی به همراه چند خیر دیگر در محله طبرسی شمالی مشهد چند قطعه زمین را خریداری کردند و بعد از چند وقت، مسجدی حدود ۷۰۰ متر در محله بنا شد.
انتخاب نرگس فتح‌اللهی و دوستانش برای دست به دست کردن وسایل مازاد خانه در محله طبرسی‌شمالی، چهارشنبه‌ها بود، به نیت عنایت و به یاد کرامت امام رضا (ع).حالا هرکس وسیله سالمی دارد که به کارش نمی‌آید، معرفی می‌کند تا به دست کسانی برسد که به آن نیاز دارند.
نرگس شرفی علاقه‌اش به خواندن کتاب را این‌طورخلاصه می‌کند: «کتاب‌ها، جان من هستند.» او در ۵۹ سالی یک چیز را ثابت کرده است؛ اینکه هرقدر کار روی سرش بریزد، باز هم برای رفیق دیرینه‌ای که عاشقانه دوستش دارد، زمانی را کنار خواهد گذاشت.
اینجا خیمه عزای آل‌طاها، تقاطع طبرسی شمالی۴ و میدان فجر است؛ جایی که دقیقا چهارماه است هیچ شبی، اجاق کتری و آتش سماورهایش خاموش نشده است و نوجوانان از حاضران در اجتماع شبانه پذیرایی می‌کنند.
زهرا سرشار مربی تیم بسکتبال شهید رحمانی است. دختران با استعدادی که در مسابقات منطقه ۳ مقام اول و در مسابقات درون شهری، مقام سوم را به دست آوردند. آن هم بدون هیچ امکاناتی.
رضا شرفی می‌گوید: توی دفترم رفت‌و‌آمد‌ها را ثبت می‌کنم به هشت‌تا که برسد، دور دسته کیف، روبان قرمز می‌پیچم، یعنی که میهمان امام رضاست و نوبت اصلاح رایگان رسیده است. او پس از ده سال استمرار در انجام این نیت، به آرزوی خادمی‌اش رسید.
نرگس فتح اللهی و همراهانش پس از شهادت رهبری تصمیم گرفتند برای فضاآرایی محله، چادرهای مشکی بدون استفاده مردم را در قالب پویش چادر مشکی جمع و پرچم درست کنند.
خاطره جوان محله طبرسی‌شمالی به اول رمضان سال گذشته برمی‌گردد که در حضور آیت‌الله خامنه‌ای قرآن تلاوت کرد و با تشویق این رهبرشهید، امید و انگیزه‌اش تقویت و مصمم شد همه توانش را در راه پیشبرد اهداف قرآنی صرف کند.
طیبه شجاع مربی ورزش رزم‌آوران است. او تاکنون هفت خان و دو گام را برای مربی‌شدن پیموده و علاوه بر این تا الان سه مدال طلای کشوری رزم‌آوران، یک طلای استانی ووشو و یک مقام دومی استانی ژیمناستیک دارد.
ازدحام جمعیت در معبرِ شناخته‌شده «مزینانی»، با چهارصد‌متر طول و بیست‌فرعی، آن‌قدر زیاد است که تردد در آن برای عابران و خودروها، با دشواری‌هایی همراه است. میان‌بر بودن و ساخت‌وساز‌های غیرمجاز، از دلایل این تراکم به شمار می‌رود.
نرگس فتح‌اللهی می‌گوید: خانواده‌های درگیر با آسیب‌های اجتماعی را به مسجد جذب می‌کنیم تا از فضایی که برای مشاوره فراهم شده است، استفاده کنند. اگر نیاز به مشاوره تخصصی داشته باشند به استادان جهادی معرفی می‌کنیم.
نجمه رحمانی تابستان امسال، به واسطه یک دوست، گمشده خود را در دنیای طراحی پیدا کرد و با شرکت در دوره‌هایی به میزبانی مسجد چهارده‌معصوم (ع) در محله شهید قربانی، تلاش کرده‌است علاقه‌اش را به مهارت تبدیل کند.
سیدرضا سیدیان ۴۶ ساله همان پدری است که سینه‌اش را برای تمرینات دو پسرش ستبر می‌کند. پدری که اگر ورزش رزمی را به خاطر مشکلات زندگی کنار نمی‌گذاشت، حالا باید نامش را به عنوان صاحب سبک یا یک مربی بنام می‌شنیدیم.
با اعتمادبه‌نفس از دو سال پیش می‌گوید که کاراته را به فهرست دغدغه‌ها و علاقه‌مندی‌هایش اضافه کرده است. او در مسابقات کاراته کشوری که آبان امسال برگزار شد، توانست در بخش کاتا مدال طلا را از آن خود کند.
محسن سخن‌سنج از مربیان جوان فوتبال مشهد است که در ۱۸ سالگی فوتبال را کنار می‌گذارد و از آن مربی گری را شروع می‌کند. او که فوتبال را از زمین قدس شروع کرده حالا مدرک درجه B آسیا را دارد.