رسم هفتگی بخشش برای دستبهدست کردن وسایل مازاد خانه 
علی فریمانیان با قلم و دوات پای اعتقاداتش ایستاده است 
رسم هفتگی بخشش برای دستبهدست کردن وسایل مازاد خانه
انتخاب نرگس فتحاللهی و دوستانش برای دست به دست کردن وسایل مازاد خانه در محله طبرسیشمالی، چهارشنبهها بود، به نیت عنایت و به یاد کرامت امام رضا (ع).حالا هرکس وسیله سالمی دارد که به کارش نمیآید، معرفی میکند تا به دست کسانی برسد که به آن نیاز دارند.
در گوشه بسیاری از خانهها وسایلی هست که مدتها از آخرینباری که استفاده شدهاند، میگذرد؛ مثل لباسی که دیگر اندازه تن نیست یا دیگر به چشم صاحبش نمیآید، وسیلهای که جای خود را به نوع جدیدتر آن داده است، ظرفی که زیبایی روزهای نخست خود را ندارد و .... شاید اینها برای صاحبان خود، کاربردی نداشته باشند، اما به طور حتم، هستند کسانی که بهویژه در وضعیت اقتصادی این روزها، نیازمند و طالب آن باشند.
«چهارشنبههای مهربانی» از همین نگاه شکل گرفته است؛ ایدهای ساده برای اینکه وسایل بدون استفاده، بهجای ماندن در گوشه خانهها، راهشان را به خانه کسانی پیدا کنند که به آنها نیاز دارند. این طرح را اعضای هیئت بانوان حضرت زینب کبری (س) در محله طبرسیشمالی دنبال میکنند.
کار خیر در بستر فضای مجازی
نرگس فتحاللهی، مسئول هیئت بانوان حضرت زینب (س)، درباره شکلگیری این طرح میگوید: قبل از اینکه چهارشنبههای مهربانی را کلید بزنیم، بودند خانمهایی که وسایل دستدومشان را برای ما میآوردند، بهخصوص نزدیک نوروز. فضای محدود مسجدحسینابنعلی (ع) و تعدد برنامهها مانعی جدی برای ادامه کار به شکل وسیعتر بود.
او ادامه میدهد: با استفاده از ظرفیت رسانههای محلی برای اطلاعرسانی به اهالی خیراندیش محله، تصمیم گرفتیم زمان این طرح را ساماندهی کنیم. از طرف دیگر، نیت خیرمان را به گوش افراد بیشتری برسانیم.
انتخاب خانم فتحاللهی و دوستانش چهارشنبهها بود، به نیت عنایت و به یاد کرامت امام رضا (ع).
برخی اقلام سیسمونی که مناسبترند، خیلی زود بستهبندی و به خانوادهای که نیاز دارد، اهدا شدهاند
حالا هرکس وسیله سالمی دارد که دیگر به کارش نمیآید، میتواند آن را معرفی کند تا در فضای مجازی به دست کسانی برسد که به آن نیاز دارند. البته ماجرا فقط انتشار یک عکس در کانال نیست.
آن طورکه فتحاللهی میگوید، وسایل پس از دریافت، دستهبندی و در صورت نیاز مرتب میشوند تا با شکل مناسب و محترمانهای به دست خانوادههای نیازمند برسند. تأکید اعضای گروه روی یک نکته است، اینکه شیوه رساندن اقلام اهدایی، جوری باشد که کسی به خاطر دریافت آن احساس ناراحتی یا خجالت نکند. دراینمیان، بخشی از کار هم بهشکل کاملا محلی و چهرهبهچهره انجام میشود؛ «بعضی از اعضای خیریه، خانوادههایی را که میشناسند و میدانند به وسیلهای نیاز دارند، مستقیم خبر میکنند. یک تماس تلفنی کافی است تا خانوادهای برای دیدن وسیله به مسجد مراجعه کند.»
آنطورکه مسئول طرح چهارشنبههای مهربانی میگوید و بررسی عملکرد طرح در فضای مجازی گواهی میدهد، ماجرا فقط به اهدای لباس و وسایل کوچک خانه محدود نمانده است. اهالی درکنار اهدای وسایل، در مواردی برای تأمین جهیزیه و سیسمونی نیز پای کار آمدهاند. برخی اقلام سیسمونی که شرایط مناسبی داشتهاند، خیلی زود بستهبندی و به خانوادهای که نیاز داشته است، اهدا شدهاند. در موضوع جهیزیه هم با کمک گروههای دیگر، چند مورد گرهگشایی رقم خورده است.
امیدوار به داشتن مکان ثابت
با تمام تلاشهای همدلانه صورت گرفته، دغدغههای هیئت بانوان حضرت زینبکبری (س) برای توسعه مهربانی در قالب طرح ابتکاریشان، همچنان سر جای خود باقی است. فتحاللهی میگوید آرزوی اعضای مجموعه این است که روزی فضایی هرچند کوچک در اختیارشان قرار بگیرد تا چهارشنبههای مهربانی یک جای ثابت داشته باشد؛ جایی که وسایل اهدایی را بتوان در آن جمعآوری و مرتب کرد و به دست خانوادههای نیازمند رساند. او امیدوار است که طرح موضوع ازسوی شهرآرامحله، گشایشی برای تحقق این آرزوی خیر، حاصل کند.
* این گزارش یکشنبه ۱۵ شهریورماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۷۷ شهرآرامحله منطقه ۳ و ۴ چاپ شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
