سال ۱۳۶۲ بود که شش نفر از بزرگان و معتمدان و صدالبته خیران محله نوغان گردهم جمع شدند و بنیان دارالشفای امام‌صادق (ع) را بنا نهادند؛ مرکزی درمانی که امروز بعد از گذشت ۳۵ سال، یکی از مراکز مجهز درمانی دیالیز شمال‌شرق کشور شده است.
در خیابان امام خمینی ۵۸، خانه‌ای است که در ۲۰ سال گذشته میزبان هیئت عزاداران معلولان حضرت رقیه (س) در شب‌های احیاست. معلولانی که از عصر شب نوزدهم به این مکان می‌آیند و آستین بالا می‌زنند، خودشان خانه را سیاه‌پوش می‌کنند.
بی‌بی زهرا اتابکی شریعتی سال‌هاست پای ارادتش به امام رضا (ع) ایستاده و یک طبقه خانه‌اش را برای قرائت قرآن آماده کرده است. خانه‌ای که برکت محله رضاشهر است و همسایه‌ها را دور هم جمع می‌کند.
نرجس مقدس‌زاده بعد از بازنشستگی تصمیم می‌گیرد پاداش سال‌های خدمتش در آموزش‌و‌پرورش تهران را در راهی خیر صرف کند. او در سفری که به مشهد می‌کند، با مسئولان آموزشی خراسان رضوی وارد صحبت می‌شود و درنتیجه تصمیمش را عملی می‌کند.
بعد از مکتب‌خانه‌ها و مدارس حوزوی، نخستین قدم برای تأسیس مدرسه جدید در مشهد را میرزا حسن رشدیه برمی‌دارد. او در سال ۱۳۰۵ قمری، پس از آنکه افراد تندرو و متعصب تبریز برای چندمین بار مدرسه او را خراب می‌کنند، به مشهد می‌آید.
مسجد حضرت رقیه (س) واقع در بولوار امامت از سال ۱۳۶۱ با واگذاری زمینی به مساحت ۵۰۰مترمربع برای ساخت این مسجد آغاز به کار کرد و پس از حدود ۳۰سال هم‌اکنون در حوزه‌های مختلف، میزبان نمازگزاران و فعالان فرهنگی و اجتماعی محله ماست.
دست‌اندرکاران خیریه امام رئوف(ع) از یک ماه پیش، همتشان را صرف کرده‌اند برای جفت‌و‌جور‌کردن هزینه این بسته‌ها، حال مددجویان و تفاوت ویژگی‌های روحی آنها را درک می‌کنند.
محمد زارع ۱۰ سال قبل یک قطعه زمین وسیع را در حوالی محل سکونت خود در محله گلشور به نیت ۱۲ امام خرید و بین ۱۲ خانواده‌ای که در شرایطی سخت زندگی می‌کردند، تقسیم کرد تا صاحب خانه شوند.
سیدمصطفی حسینی می‌گوید: یک ماه پیش، کار را کلید زدیم و حدود صددانش آموز، شناسایی شدند و در فهرست دریافت کمک‌ها قرار گرفتند. از ظرفیت تولیدی‌های کیف برای تأمین کیف تعدادی از دانش‌آموزان نیازمند استفاده کردیم.
مدتی از پیروزی انقلاب اسلامی نگذشته بود که علی مراد سوگندی به همراه چند خیر دیگر در محله طبرسی شمالی مشهد چند قطعه زمین را خریداری کردند و بعد از چند وقت، مسجدی حدود ۷۰۰ متر در محله بنا شد.
گروه جهادی شهید مهدی باکری در کنار کمک به نیازمندان در نقاط مختلف مشهد، در اردو‌های جهادی نیز به روستا‌های محروم استان کمک می‌کنند. در این اردوها رده سنی و شغل و موقعیت مهم نیست!
ایده حبیب عدالتیان برای ساخت همراه‌سرای بیمارستان امام‌رضا(ع) در نهایت به ساخت اورژانس بزرگ عدالتیان منجر شد که سال ۱۳۹۲، در ضلع شرقی بیمارستان آغاز به فعالیت کرد؛ مرکزی که بعد‌ها مردم مشهد آن را به نام سازنده اش «اورژانس عدالتیان» شناختند.
آوازه خیرخواهی‌اش میان اهالی محله، پیچیده است؛ پزشکی که در سه دهه گذشته با روی گشاده و نسخه‌هایی شفابخش خود، بیماران را که با حالی بد به مطبش آمده‌اند، به امید سلامتی، بدرقه کرده است.
بیت‌الزهرای خیابان صدف جایی‌که در چهار‌دهه فعالیت مستمر ثابت کرد که آموزش و تربیت نسل فردا، محدود به کلاس‌های مدرسه نیست و حالا مهین شریف‌الحسینی از فارغ‌التحصیلانی می‌گوید که مسیر موفقیت را از حیاط کوچک و کتابخانه محلی این خیریه آغاز کرده‌اند.
انتخاب نرگس فتح‌اللهی و دوستانش برای دست به دست کردن وسایل مازاد خانه در محله طبرسی‌شمالی، چهارشنبه‌ها بود، به نیت عنایت و به یاد کرامت امام رضا (ع).حالا هرکس وسیله سالمی دارد که به کارش نمی‌آید، معرفی می‌کند تا به دست کسانی برسد که به آن نیاز دارند.
قصه شکل‌گیری خیریه «یاوران امام علی (ع)» به سال‌های جنگ تحمیلی برمی‌گردد؛ زمانی‌که کمک‌های خیرخواهانه مردم برای دستگیری از نیازمندان، شکل ساده‌ای داشت و مردم بی‌دریغ به هم کمک می‌کردند.
اصغر احمدی آوازخوان و نوازنده سه‌تار محله چهاربرج، حدود ۳ دهه است، صدایش را وقف حضور در برنامه‌های خیریه کرده است.
سال ۵۷ بود که با حس نیاز محله به برگزاری نماز‌های جماعت در خیابان توس ۴۲ در محله امام هادی(ع) مشهد، پنج نفر بانی اصلی شدند و زمینی را خریداری کردند و مسجدی ساختند که نامش را پنج‌تن آل عبا گذاشتند.
در خیریه علوی به شیوه مولا علی (ع) شب‌ها خوار و بار را در خانه‌هایشان می‌گذاشتیم، در می‌زدیم و خودمان جایی مخفی می‌شدیم؛ آن اقلام را که بر می‌داشتند می‌رفتیم دنبال کارمان.
حاج غلامحسن نوروزی و حاج غلامرضا صفاری از همان ۱۷، ۱۸ سال پیش که ساکن نیکروز شدند، دوست داشتند در محل زندگی خود، مسجدی داشته باشند تا ۶ خانواری که آن‌جا زندگی می‌کنند از آن استفاده کنند.