وضعیت وخیم معیشتی همسایه‌ها خلیل‌الله نیازی را بر آن داشته است که قبل از هر چیزی به فکر مستمندان محله باشد. او از ابتدای دهه۸۰ تا کنون نام بیش‌از هزار خانوار نیازمند را فهرست کرده است.
همسایه‌های قدیمی خیابان قائم۱۹ در محله کوی دکترا، شصت‌سال را کنار هم گذرانده و در این سال‌ها مثل خانواده به هم نزدیک بوده‌اند. هر‌موقع نیاز مالی پیش‌آمده است، سراغ صندوق قرض‌الحسنه مسجد محله رفته‌اند.
دکتر سیدکاظم مظفری هنگام اقامه نماز کیفش را هم به مسجد می‌برد تا نمازگزاران را رایگان ویزیت کند و رسالت بزرگ فرهنگی‌اش را به انجام برساند.
حاج‌خانم قانع برای دایر کردن مکتب حضرت‌رقیه (س) و پذیرش خواهران طلبه اقدام کرد و، چون این مکان خیلی کوچک بود، با کمک اهالی همین محله و نیکوکاران تهران یکی‌یکی خانه‌های اطراف خریداری و از هر خانه، دری به حیاط مرکزی باز شد.
سَربُرجی‌ها با کل پولی که توانسته بودند روی هم بگذارند، یعنی حدود ۴۵۰ هزارتومان به اینجا آمدند تا زمینی بخرند. ولی از آنجا که قیمت زمین دوبرابر پول آنها بود، کسری‌اش را خیّری از اهالی همان روستا تامین کرد.
خانم‌های خانه‌دار و بسیجی محله پروین‌اعتصامی، جمع بی‌ریایی هستند که با تهیه دستکش‌های بافتنی، به استقبال زائران پیاده رفته‌اند.
وقتی حاج‌غلام‌حسین رمضانی بهترین قسمت باغ خود را به ساخت نخستین مسجد در روستای تقی‌آباد اختصاص داد، فکرش را نمی‌کرد وقفش بعد از هفتاد سال بشود نقطه‌عطف و اتصال اهالی محله هفده شهریور.
زهرا عباسپور در خانواده‌ای جهادی بزرگ شده است.ساخت مسجد و حسینیه روستا به‌همت پدرش و سایر خیران شکل گرفته است. او هم تاهنگامی‌که در خانه پدر بوده، با دوخت‌و‌دوز رایگان به دیگران خدمت می‌کرده است.
مسجد امام حسین (ع) در محله ولی‌عصر دو بار متولد شد؛ یک بار زمانی که از آستان قدس رضوی به شهروندان در این محله هدیه شد و بار دیگر در سال ۸۲ زمانی که دو سال قبل‌تر کاملا تخریب شده بود و مورد بازسازی قرار گرفت.
خانواده یزدانبخش بعد از فوت دخترشان شادی، با تاسیس «انجمن نیکوکاری مهندس شادی یزدانبخش» آینده‌ای روشن برای کودکان آسیب‌پذیر و آسیب‌دیده رقم زدند.
اداره کل کتابخانه‌های عمومی استان خراسان رضوی برای چندسال کتابخانه «فرزانه جامع» را به‌عنوان کتابخانه برتر استان در جذب کتاب و انجام فعالیت‌های کتابداری و مرتب و تمیز‌بودن فضا معرفی کرده است.
به گفته اهالی سیدی حدود شش دهه پیش محله‌ای به این نام وجود نداشته تا اینکه شخصی به نام «سید‌محمود سیدی» به اینجا می‌آید و چاه آبی حفر می‌کند و سبب آبادانی می‌شود.
مرکز نگهداری کودکان بی‌سرپرست و بدسرپرست خاتم‌الانبیا(ص) درمحله شاهد و در خانه اجاره‌ای دو طبقه‌ای راه‌اندازی شده است و در حال حاضر ۲۰ پسربچه بی‌سرپرست و بدسرپرست را زیر پوشش خود دارد.
علی جمشیدی ایرانگردی است که سفرهایش را با پای پیاده می‌رود. سفرنامه‌نویس باید تنها سفر کند تا بتواند به‌خوبی حوادث و وقایع سفرش را ثبت کند.
محمدرضا فروهی نه‌فقط برای کمک به مسجد از دادن خواروبار مضایقه نمی‌کند، بلکه با صرف وقت خود برای برنامه‌های مسجد، به حال خوب محله‌اش هم خدمت می‌کند. با افتخار می‌گوید که وردست آشپز است.
مرضیه‌سادات حسینی‌نژاد از ۲۱ سال پیش بانی کار‌های خیر در محله‌اش شده است. داستانش برمی‌گردد به زمانی که قاسم‌آبادی با این سبک و سیاق وجود نداشت.
کار جواد رضایی، پزشک خیر محله رازی تمامی ندارد، درمان رایگان ۴۰۰ بیمار در یک ماه، سرزدن به ۴ روستا در سال برای درمان رایگان و تهیه جهیزیه از اقدامات دکتر جواد رضایی است.
خانه آرزو‌ها در محله شقایق ۲، سفیرانی دارد که تمام همّ و غمشان برآورده کردن خواسته‌های بچه‌هاست.
محسن، هادی، معصومه و علیرضا که شهروندان محله فرهنگیان محسوب می‌شوند، به‌ترتیب فرزند دوم، چهارم، پنجم و هفتم خانواده «قشنگ» هستند که به‌مرور، کم‌توان جسمی شده‌اند.
«مرکز توان‌بخشی کودک کم‌شنوا و ناشنوای نغمه» واقع در بولوار رضوی در دوران کوتاه فعالیتش سبب شده کودکان زیادی مشکل شنوایی را پشت سر بگذارند و با کلام زیبایشان با خانواده‌شان صحبت کنند.