در دبیرستان تمام الکترونیک فرزانگان ۴ خبری از گچ و تخته نیست!
برای خیلی از ما که دوران مدرسه را با گچ و تخته و تختهپاککن و ... گذراندهایم، شاید واژه «مدرسه الکترونیک» برایمان کمی نامأنوس باشد. اصلا شاید بگوییم مگر میشود مدرسه را بدون گچ و تخته و تختهپاککنهایی که معلم هربار شستن و گرفتن آب آنها را به یکی از بچههای کلاس واگذار میکرد، تصور کرد؟!
اما حالا سالهاست که شرایط در خیلی از کشورهای دنیا تغییر کرده؛ یعنی استفاده از وسایل و امکانات الکترونیکی برای ارائه آموزش به دانشآموزان به شکل گستردهای کاربرد پیدا کردهاند و این موضوع، تحول گستردهای در نظام آموزشی آن کشورها انجام داده است. این رویکرد البته با چند سال تاخیر، حالا ۴، ۵ سالی میشود که در تعداد معدودی از مدارس سطح کشور ما هم اجرا میشود و ظاهرا استفاده از این شیوه آموزش، استقبال خانوادهها، معلمان و بویژه خود دانشآموزان را بهدنبال داشته است.
مدرسهای ۱۰۰ درصد الکتریکی
تعداد مدارس الکترونیک مشهد هم این روزها گرچه خیلی کم است، اما از ظاهر امر برمیآید که مسئولان، عزم راسخی برای الکترونیکی کردن اصلیترین پایگاههای آموزشی کشور دارند. موضوع گزارش امروز ما هم مربوط میشود به یک از همین مدارسی که در منطقه ۳ مشهد قرار گرفته است.
دبیرستان دخترانه تمام الکترونیک فرزانگان ۴ (هوشیار) که ابتدای مهرماه سال نود، در محله طبرسی شمالی مشهد و در خیابان طبرسی ۱۰ و به بهرهبرداری رسیده، با حدود ۷۰ دانشآموز پایه اول دبیرستان کار خود را شروع کرده است و نکته جالب توجه در مورد این مرکز آموزشی این است که به لحاظ فیزیکی میتوان گفت که ۱۰۰ درصد فضای این مدرسه به تجهیزات الکترونیکی مجهز شده است. بخاطر تعریفهایی که از این مدرسه شنیدهایم، یکی از آخرین روزهای هفته، عازم این دبیرستان میشویم و ضمن بازدید از سه کلاسی که فعلا اینجا مشغول به فعالیت است، در رابطه با نحوه فعالیت این مرکز، با مدیر مدرسه همکلام میشویم.
اینجا حضور و غیاب دانشآموزان هم الکترونیکی است!
اکرم ولایتی در ابتدای صحبتهایش با بیان اینکه فناوری ارتباطی از ابزار و روشهایی هستند که به منظور ایجاد ارتباط و انتقال پیام مورد استفاده قرار میگیرند، میگوید: قابلیتهای فناوریهای مدرن اطلاعاتی و ارتباطی، کاری کرده که اطلاع رسانی و آموزش با استفاده از روشهای مختلفی که تنها با استفاده از این فناوریها مقدور میشود، بسیار کاربردیتر شوند.
او ادامه میدهد: ما این تکنولوژی را در مدرسه خود بکار گرفتهایم و در حال حاضر، تمامی تختهها الکترونیکی هستند. یعنی به جای اینکه مطالب توسط معلم و بر روی تخته نوشته شود، از طریقی لبتاپی که به تخته الکترونیکی کلاس متصل است، برای دانش آموزان نمایش داده میشود.
اما یکی دیگر از امکاناتی که این مدرسه دارد، حضور و غیاب الکترونیکی دانشآموزان و دبیران آن است. در صورتی که دانشآموزی غیبت و یا تاخیر داشته باشد، این موضوع از طریق ارسال پیامک به تلفن همراه والیدن او، اطلاع رسانی میشود.
ولایتی عنوان میکند: یکی از شرایط ثبتنام در این مدرسه، داشتن لبتاپ میباشد؛ اما امسال ترجیح دادیم که دانشآموزان لبتاپ به مدرسه نیاورند، چون استفاده از آن ممکن است آسیبهایی نیز برای آنان به همراه داشته باشد، این موضوع به آینده موکول شد. او در ادامه به وضعیت سایت مدرسه فرزانگان ۴ (هوشیار) هم اشاره کرده و میافزاید: با کاربریهایی که به دانشآموزان و دبیران داده شده، آنها میتوانند وارد فضای مجازی شده و با استفاده از روشهای آنلاین، با معلم خود و حتی سایر دانشآموزان به گفتوگو بپردازند. البته والدین نیز میتوانند از این طریق، نظارت مستقیمی به وضعیت تحصیلی دانشآموزان خود داشته باشند.
عمدهترین مشکل ما، تولید محتوای آموزشی است
مدیر این مدرسه در خصوص مشکلاتی هم که در زمینه آموزش الکترونیک وجود دارد صبحت به میان میآورد و میگوید: عمدترین مشکل ما، در بحث تولید محتوای آموزشی است؛ زیرا در این زمینه ضعیف هستیم و با اینکه دبیران ما مطالب درسی متعددی تولید کردهاند، اما باز هم معتقدم که جای کار بیشتری دارد.
در کنار اینها، یکی دیگر از مشکلات آموزشی ما، انطباق و هماهنگی دبیران و دانشآموزان با این شیوه آموزشی است و همچنین معضل دیگری که وجود دارد، این است که گاهی والدین دانشآموزان تصور میکنند دبیر در کلاس فعالیتی انجام نمیدهد و این دانشآموز است که تمام بار یادگیری را به دوش میکشد که فکر میکنم این نگاه باید تغییر کند.
من و دوستانم در این مدرسه با امکانات به خیلی از خواستههایمان رسیدهایم و از سطح آموزشی راضی هستیم
این نوع آموزش جذاب است
بعد از شنیدن صحبتهای مدیر مدرسه به سراغ چند نفر از دانشآموزان هم میرویم. مهرناز موسوی یکی از بچههایی است که از امکانات سایت مدرسه بسیار راضی است و میگوید: دبیران ما درسها را در وبلاگهای خود قرار دادهاند و ما از این طریق میتوانیم آنها را در اختیار داشته باشیم.
یاسمن نصرت تاجالدین هم از دیگر دانشآموزان پایه اول این دبیرستان است که تاکید میکند شب یکی از امتحاناتش، به شیوه آنلاین با معلم خود در ارتباط بوده و توانسته مشکلات درسیاش را برطرف نماید.
فاطمه ناصری هم اشاره میکند به این موضوع که در سایر کشورهای دنیا، الکترونیکی بودن مدارس یک موضوع عادی است و ادامه میدهد:فکر میکنم تمام مدارس ماهم باید این امکانات را داشته باشند؛ من و دوستانم در این مدرسه و با این امکانات به خیلی از خواستههایمان رسیدهایم و از سطح آموزشی مدرسه هم راضی هستیم.
خانم قرقچیان هم یکی از دبیران این مدرسه است. او نیز میگوید: برای هر تغییری در ابتدا مقاوت وجود دارد، اما بعدها که مزایای برخی تغییرات برای افراد نمایان میشود، با آن موافقت میکنند. ما در این مدرسه فعلا در بحث تولید محتوا مشکل داریم. یعنی، چون فعالیت مدارس الکترونیکی در کشورمان هنوز جانیفتاده، کمتر در مورد این قضیه کار شده که امیدوارم کمبودها هرچه زودتر برطرف شود.
*این گزارش اسفند سال ۹۰ در شماره هفت شهرآرامحله منطقه ۳ چاپ شده است.
