مرحوم آموزگار یک عمر در خدمت به فرهنگ و تربیت زحمت کشید و از ۳۵ سال قبل، مراحلی در تعلیم و تربیت و مدیریت دبستان رضوی و مدیریت روزنامه آفتاب شرق طی و وظیفه‌ای را که در زندگانی بر عهده داشت، ادا نمود..
حسن واعظ نیرومند و دوستانش در محله طالقانی مشهد بین مدرسه و منزل «میم سومی» را تعریف می‌کنند که ضعف‌های سیستم آموزشی را بپوشاند. آنها با تأسیس مؤسسه «نورالثقلین» می‌خواهند نقطه تکامل تربیت و استعدادیابی کودکان و نوجوانان محله‌شان باشند.
کودکان دبستان دخترانه استثنایی کوثر به‌دلیل ناتوانی ذهنی، در یادگیری و انجام برخی مهارت‌ها به آموزش و حمایت ویژه نیاز دارند، اما هرکدام توانایی‌ها، استعداد‌ها و دنیای منحصر‌به‌فرد خودشان را دارند و کارکنان مدرسه تلاش می‌کنند این توانایی‌ها دیده شود.
نخستین گام نظام‌مند در زمینه استانداردسازی اوزان و مقادیر در ایران، با کمک‌گرفتن از وزارت خارجه انگلیس در سال ۱۳۰۲ خورشیدی با طرح موضوع استقرار نظام متریک در مجلس شورای ملی برداشته می‌شود تا اینکه دو سال بعد، قانونی برای آن طرح می‌شود.
مهدی قاسمی و مهدی کاویانی‌فرد؛ دو معلم پرافتخار مشهدی که شهریور امسال در مسابقات سواد دیجیتال کشور، خوش درخشیدند. هر‌دو، بزرگ‌شده محله مسلم هستند و تقدیر، آنها را به پرورش و آموزش دانش آموزان مدرسه مرتضی‌علی(ع) در محله قرقی سوق داده است.
نرجس مقدس‌زاده بعد از بازنشستگی تصمیم می‌گیرد پاداش سال‌های خدمتش در آموزش‌و‌پرورش تهران را در راهی خیر صرف کند. او در سفری که به مشهد می‌کند، با مسئولان آموزشی خراسان رضوی وارد صحبت می‌شود و درنتیجه تصمیمش را عملی می‌کند.
پس از مشروطه، نه‌تنها مدارس پسرانه در مشهد سامان گرفتند، بلکه یک مدرسه دخترانه نیز در مشهد دایر شد. به این ترتیب در سال‌های پایانی دوره قاجار که در جریان آن، تعداد مدارس مشهد به عدد ۱۶ می‌رسد.
بعد از مکتب‌خانه‌ها و مدارس حوزوی، نخستین قدم برای تأسیس مدرسه جدید در مشهد را میرزا حسن رشدیه برمی‌دارد. او در سال ۱۳۰۵ قمری، پس از آنکه افراد تندرو و متعصب تبریز برای چندمین بار مدرسه او را خراب می‌کنند، به مشهد می‌آید.
سال۱۳۵۹، زمین‌های این محدوده دراختیار فردی به نام حاجی قندهاری بود. کم‌کم ساکنان زمین‌ها را خریدند و خانه‌ها یکی‌یکی ساخته‌شدند. آن روزها، این کوچه را با نام خیابان ۲۲بهمن می‌شناختند و حدود بیست‌سال پیش به شهیدرستمی۵۴ تغییر پیدا کرد.
مدارس آن زمان شیفتی بود و هادیزاده هم یک روز به قول خودش آن‌قدر مشغول شیطنت شده که ناهارنخورده راهی مدرسه می‌شود. مادرش که نمی‌توانست تحمل کند دخترش ناهار نخورده باشد، غذایش را برداشت و به مدرسه برد و همین اتفاق خاطره‌ای را رقم زد.
زهرا‌خانم تعریف می‌کند: زنگ علوم بود. من هم به‌خاطر سخت‌بودن این درس زیاد آن را دوست نداشتم. معاون مدرسه من را صدا زد. رفتم دفتر و با خیال راحت کنار مادرم نشستم و کم‌کم ناهارم را خوردم
طاهره جمشیدی نقاش دیوار‌های شهر است. اولین نقاشی دیواری او مربوط به نقش آفرینی روی دیوار مدرسه دخترش می‌شود. دختری که معلولیتی نادر دارد و جمشیدی هر روز همراه او در مدرسه می‌ماند.
محمدکیان مشمول، یک ماه بعد از اینکه یک اجرای نقالی در تلویزیون نظرش را جلب کرد، از طرف مربی پرورشی مدرسه تشویق شد تا اجرای شاهنامه‌خوانی داشته باشد و همین موضوع زمینه ورود او به اجرای نقالی، شاهنامه‌خوانی و در ماه‌های اخیر رجزخوانی در اجتماعات مردمی شد.
حسن آذرنوش و زهرا علی‌نیا در خاطرات خیلی از دانش‌آموزان، چهره‌ای آشنا و مهربان‌اند؛ زوجی که از سال۱۳۸۹ در مدارس محدوده محله شهید بسکابادی کار کرده‌اند. حالا با رسیدن مهرماه خاطراتشان در مدرسه که خانه اولشان بوده، را مرور می‌کنند.
برای ابوالقاسم افخمی مدرسه فقط جایی برای درس خواندن نبود؛ بخشی از کودکی‌اش در همان حیاط و کلاس‌های درس گذشت؛ جایی که پدرش «بابای مدرسه» بود. همین یک جمله کافی است تا بفهمیم چرا ابوالقاسم از مدرسه، صدای زنگ، نیمکت‌ها و راهروهایش ترسی نداشت.
دبیرستان دخترانه تمام الکترونیک فرزانگان ۴ (هوشیار) که ابتدای مهرماه سال ۹۰ و در خیابان طبرسی ۱۰ به بهره‌برداری رسیده، از جمله مراکز آموزشی است که به لحاظ فیزیکی می‌توان گفت که ۱۰۰ درصد فضای این مدرسه به تجهیزات الکترونیکی مجهز شده است.
۱۵ دختر نوجوان پایه دهم دبیرستان الزهرا(س)، سال ۱۳۹۷ هیئت «میثاق‌الحجه» را شکل دادند اما بزرگتر که شدند فاصله‌شان با هیئت بیشتر شد. به‌این‌ترتیب آنهایی که هنوز مشهد بودند با تشکیل هیئت دختران طوبی، قصه تازه‌ای را شروع کردند.
تهمینه تابنده‌فر، دبیر ادبیات مدرسه توکلی‌زاده؛ دارنده مقام اول مسابقات مشاعره در ناحیه هفت آموزش و پرورش است و رابطه خوبی با دانش آموزان دارد.
دکتر عباس مصلی‌نژاد، یکی از بزرگ‌ترین واقفان ایران معاصر است که مدارس متعددی برای مردم مشهد ساخته است. هدف این مدارس، فراتر از خواندن و نوشتن، تربیت و پرورش نیروی انسانی بود تا سرمایه اجتماعی در ایران را بالا ببرد.
در خیابان آیت‌الله بهجت ۲۷ مدرسه‌ای هست که معلم‌هایش با صمیمیتی که دارند، بچه‌ها را به حفظ قرآن و عمل به معنی آیات الهی تشویق می‌کنند. مدرسه دخترانه دارالقرآن کوثر سعی در پویایی فضای قرآنی و بارورکردن علاقه در دانش‌آموزان کرده است.
خیابان بن بست شهید حشمتی ۵ که بین خیابان شهید فرامرز عباسی ۸ تا ۱۲ واقع شده، یک محدوده تجاری است که بالای برخی طبقات آن منازل مسکونی قرار دارد. این محدوده به بازار محله فرامرزعباسی ۸ یا مجتمع‌های تجاری مریم معروف است.