هاشم خوششنو معتقد بود: برای انجام هر کاری باید شوق داشته باشید. نزدیک ۲۲سال است که در همین مدرسه و در مهدیآباد، که حاشیه شهر است، خدمت میکنم و این باعث افتخار من است.
ارزش سوادآموزی برای این دانشآموزان فلکشده یا چوب کف دستخورده یا مداد لای انگشت گذاشته، آنقدر زیاد است که هنوز که هنوز است، قدردان ملّایشان باشند و یک خدابیامرزی قرص و محکم نثارش کنند و بگویند که «از روی غضب نبود که چوب میخوردیم؛ که اگر کتک نمیخوردیم، درس یاد نمیگرفتیم.
اشرف کسرائیانفر معلم حاشیه شهر مشهد میگوید: بچههای اینجا آرزوهای بزرگی در سر دارند و با دستهای خالی برای بهدستآوردن آنها میجنگند. بسیاری از آنها در کمتر از بیستسال خودشان را از صفر به صد رساندهاند.
اینجا کلاس ریاضی است، اما برخلاف روال معمول، دانشآموزان برای ورود به رشته ریاضی و حضور در این کلاس سرودست میشکنند. چرایش هم برمیگردد به معلم متفاوت آن که بچهها را عاشق ریاضی کرده است.
حرفهای منبری مسجد گوهرشاد در جان و دل بزرگ لوطیهای محل اثر کرد تا «اصغر حلبی» برود پی درس دین و نماز و روزه واجب و مستحبی، آنطور که گویی این مرد، آن مرد قبلی نیست و به کلی عوض شده است.
پژوهش سرای علامه طباطبایی پلی بین مدرسه و دانشگاه است که در آن دانش آموزان فراتر از مباحث تئوری که در مدرسه آموخته اند، به صورت عملی و کابردی نیز با فناوریهای جدید آشنا میشوند.
رضا ریوندی، معلم نمونه مشهدی خوب میداند برای اینکه روی دانشآموزان تاثیر داشته باشد باید در درجه نخست آنها را بشناسد و ویژگیهای روحیشان را بداند. باید بداند علی امروز چه غصهای دارد، محمود چرا درس را فرانمیگیرد؟
با طرح این پرسش که «میشود قدری از زمین باباجان را وقف مدرسه کنید»، ازسوی یکی از نوادگان مرحوم علیاکبر صدیق، هشت فرزند مرحوم تصمیم گرفتند قدمی بزرگ بردارند.
طلعت خزایی و حیدرعلی طویلیقصیری تنها مایملک زندگیشان که خانهای قدیمی در محله عامل بوده را به نیت مدرسهسازی وقف کردهاند تا نامش یادبودی باشد برای «حمید»؛ فرزند مفقودالاثرشان.
کانون «حصان» یکی از پایگاههای فعال فرهنگی در محله هدایت است که بهخوبی توانسته است دختران این محدوده را به خود جذب کند.
سایه برجهای ارتفاعات جنوب سالهاست بر سر روستای «کلاتهسرهنگ» سنگینی میکند، روستایی که با وجود نزدیکی به شهر آب لولهکشی و کنتور گاز و مدرسه و اتوبوس ندارد.
پژوهشسرای رویان که چندسالی است که عنوان قطب زیستشناسی خراسانرضوی را دریافت کرده، استعداد دانشآموزان را در حوزههای مختلف پرورش میدهد.
زهرا اژدری میگوید: خیلی از نوجوانان از دانشمندان و شهدا فقط اسمی شنیدهاند و هیچ شناختی درباره شخصیت آنها ندارند. وقتی درباره برخی از آنها صحبت میشود، تازه متوجه کارهای بزرگ آنها برای کشور و مردم، میشوند.
آزمایشگاه بوعلیسینا در کوچه سجادی یک، سال ۱۳۴۸ به دستور مدیرکل آموزشوپرورش آن زمان و بههمت مرحوم مصطفی فراشباشی، مرحوم جعفر مهرزاد و قاسم حسینی تاسیس شد.
مرکز آموزشی امامرضا (ع) با استفادهاز روش «شنیداریکلامی» پذیرای مادرانی است که وقت بسیار بیشتری را نسبت به مادر یک فرزند سالم، صرف تربیت و پیشرفت کودک خود میکنند.
مدرسه نابینایان ستایش در محله عبدالمطلب تنها مدرسه ابتدایی ویژه نابینایان در مشهد است. اگر نگاهی به مدرسه بیندازید، هیچ تفاوتی با مدارس معمولی ندارد.این مدرسه برای حضور دانشآموزان نابینا مناسبسازی نشده است.
پارسا اورامن دانشآموز۱۰ ساله، مقام سوم مسابقات لکوکاپ جهان را دارد. او میگوید: تغییراتی در رباتم میدهم تا با آن مجدد در مسابقات کشوری شرکت کنم.
حدود ۴۰ سال بعد تعدادی از همکلاسیهای قدیمی دوباره یکدیگر را دیدند، مادرانی شده بودند پخته و سرد و گرم چشیده. اما چیزی که آنان را به هم رساند، دوستیهایی بود که مزهاش زیر دندان یاد و خاطره مانده بود.
اولین مدرسه دولتی مشهد سال ۱۲۹۶ خورشیدی تأسیس شد و تا قبل از اجباری شدن ورزش فقط در یک مدرسه بهصورت محدود، ژیمناستیک و حرکات نمایشی اجرا میشد.
دبستان حضرت زینب(س) برای هفتمین سال جشنواره «ایران، سرزمین من» را اجرا کرد. این جشنواره با هدف آشنایی دانشآموزان با فرهنگ دیگر شهرهای کشور، نوع پوشش، سنتها، صنایع دستی، مفاخر و... اجرا شد.