فاطمه ماهری از خاطراتش در رباط طرق میگوید: انتهای رباططرق ۶ آسیاب آبی بود. آنزمان نانوایی نداشتیم؛ بههمیندلیل مردم گندمهایشان را به آسیاب آقای گلابچی میآوردند.
فاطمه طاهری که درجریان سیل سال گذشته، همه سرمایه و حتی همسرش را از دست داد، دست از تلاش برنداشت. کارگاه خراطی را دوباره راهاندازی کرده و اکنون در این حوزه حتی مسیر کارآفرینی را از سر گرفته است.
حاج «رمضانعلی اللهرسان» طرق را قدیمیترها خوب میشناسندش و بچهها نامش را از پدرانشان شنیدهاند.هرجا قدمی برای طرق برداشته میشود یا کاری راه میافتد، پای حاجی در میان است.
رباط طرق منزلگاهی مهم در راه مواصلاتی نیشابور مرو و توس به شمار میآمد و کاروانهایی که قصد شاهراه اعظم (ابریشم) را داشتهاند از این مسیر تردد میکردند.
جوان و بیادعا هستند، خودشان را خادم مردم میدانند و جزو افتخاراتشان است که در طول 9سال کاریشان، نهتنها رقمی بابت کارشان دریافت نکردهاند؛ بلکه همیشه خودشان هزینههای جانبی را پرداخت میکنند. نمیشود ساکن محله طرق باشید و رسانه مرتبط با این محله را در فضای مجازی نشناسید. رسانهای که چند سالی میشود بهدلیل افزایش هزینه کاغذ از بین مردم جمع شده وحالا با نام «طریق طرق» در فضای مجازی انعکاس مییابد.
آنطور که قدیمیها میگویند، در گذشته این مکان برای دفن کودکان استفاده میشده است و دیگر اموات در کنار ایوان طرق دفن میشدند تا سالی که وبا میآید.
اردیبهشت سال ۱۳۹۲ اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان خراسان رضوی، عنوان موزه زیارت را به این مکان اختصاص داد.