پارک ملت؛ نقش خاطره میزند
نمیدانم چند ساله بودم، دو یا سه سال. خاطرات مبهمی از آن روز دارم، اما شیرین. خاطره حضور در مکانی که بچهها عاشق آن هستند. آن روز آنقدر از حضور در این فضا شگفتزده بودم که باعث خنده و قربانصدقه رفتن پدر و مادرم شدم. البته این را بعدا از آنها شنیدم؛ زمانی که توانستم بفهمم شگفتی و خوشحالی آن روز من به خاطر حضور در پارک ملت مشهد و از همه مهمتر شهربازی آن بود.
اما پارک زیبا و بزرگ کودکی من هنوز هم جذاب و جوان مانده است. هنوز هم سفره طبیعت را بیمنت برای مردم دوستدارش باز گذاشته تا از سرسبزی و طراوت آن بیبهره نمانندتا مردمی که در گیر و دار زندگی روزمره غرق شدهاند، بتوانند ساعتی را در بوستان بزرگ و قدیمی شهر خود بگذرانند.
شهربازی
بوستان ملت با دارا بودن فضای بیش از ۶۸۸هزار مترمربعی خود، امروز به یکی از بزرگترین فضاهای تفریحی فرهنگی شهر مشهد تبدیل شده که میعادگاه هویتهای مختلف کاری و حرفهای نیز میباشد. شاید همین چند جانبهنگری در استفاده از فضای این بوستان، پارک ملت پایتخت معنوی ایران را هنوز متفاوت از سایر فضاهای سبز شهری نگاه داشته است.
در آستانه فصل گرما، دیدن برق شوق را در چشم کودکان در ورودی شهربازی پارک ملت با هیچ چیز نمیتوانی عوض کنی؛ برق شوقی که تو را به یاد کودکی خودت میاندازد. هرچند شهربازی سنتی آن زمان با این شهربازی مدرن، از زمین تا آسمان فرق دارد، اما کودکی این چیزها را نمیفهمد.
بوستان ملت امروز به یکی از بزرگترین فضاهای تفریحی فرهنگی مشهد تبدیل شدهاست
مجتمع فرهنگی امام رضا (ع)، میعادگاه اهل فرهنگ و ادب
در قسمتی از پارک ملت، ساختمانی را میبینی که ۱۸۰درجه با فضای شهربازی تفاوت دارد. ساختمانی که بخشی از بار فرهنگی این مرز و بوم را به دوش میکشد. مجتمع فرهنگی امامرضا (ع) با دارا بودن سالنهای جدید سینما و تئاتر، امروز میعادگاه اهل فرهنگ و ادب مشهد است. همچنین، مجموعه بزرگ امامرضا (ع) برنامههای متنوعی را به صورت مستمر برای گروههای مختلف مردم به اجرا درمیآورد.
نفسهای بهار و گاز خردل
اما در مجموعه بزرگ بوستان ملت مشهد مکانی وجود دارد که اگر نبود، شاید صفای امروز این پارک نیز به فراموشی سپرده میشد. صفایی که به واسطه حضور پدرانی است که سالها بر صندلی چرخدار خود تکیه زده و مهربانانه به کودکان و جوانانی که وارد پارک میشوند، نگاه میکنند. آسایشگاه جانبازان امام خمینی (ع) تمام صفای پارک ملت است. نفسهایی که سالها با گاز خردل همخانه شده، امروز تمام اکسیژن پارک ملت را تامین میکند.
پارک ملت پارک منحصر به فردی است
از ضلع جنوبی پارک سفرم را آغاز میکنم. خیل عظیم مردم به ویژه جوانان و نوجوانان نظرم را جلب میکند. هنوز هم پارک ملت همان پارک ملت است؛ فقط آدمها کمی بزرگتر شدهاند. مردی تقریبا۶۰، ۶۵ساله که بر روی نیمکتی تکیه داده، نگاهم را میدزدد. بیدرنگ کنارش مینشینم و سلام میکنم.
صحبتمان آغاز میشود. علی زرنگار، بازنشسته نیروهای مسلح است و درباره پارک ملت چنین میگوید: دقیقا نمیدانم چه زمانی این پارک تاسیس شده؛ اما پارک ملت بزرگترین پارک مشهد و یکی از زیباترین پارکهای ایران به شمار میرود. وی میافزاید: پارک ملت پارک منحصربهفردی است؛ از دوران جوانی محلی برای گذراندن ساعتهای فراغت من بوده و در دوران پیری نیز همدم بسیار خوبی است.
ملت را به خاطر امکاناتش دوست دارم
از پیرمرد جدا میشوم و به سراغ نوجوانی تقریبا ۱۵ساله میروم که با کفشهای اسکیتش بر روی زمین میخرامد. نظر او را درباره این بوستان جویا میشوم و او میگوید: پارک ملت نسبت به سایر پارکها و بوستانهای شهر، دارای امکانات و ویژگیهای بهتری است. آرمان عبداللهی، وجود مراکز مختلف تفریحی را از جمله این ویژگیها میداند و میگوید: پارک ملت را به خاطر امکانات و بزرگیاش دوست دارم.
بوستان ملت مکانی امن برای ورزش بانوان
خانمی را میبینم که با گامهای تقریبا تند طول پارک را میپیماید. کمی گامهایم را سرعت میبخشم تا با او همگام شوم. مرتضوی که خانهدار است، پارک ملت را مکانی امن برای ورزش بانوان توصیف میکند و یادآور میشود: همین عامل سبب حضور کمنظیر و بانوان در این بوستان بزرگ شده است. وی تصریح میکند: با این حال برای افزایش خدماترسانی به بانوان باید شهرداری امکانات مناسبتری برای آنها در نقاط مختلف این پارک برپا کند. مرتضوی خاطرنشان میکند: کاش بوستانهای دیگر شهر نیز مانند بوستان ملت بخشهای مختلف تفریحی و فرهنگی داشت.
*این گزارش پنج شنبه، ۸ تیر ۹۱ در شماره ۱۰ شهرآرامحله منطقه ۱۱ چاپ شده است.


