۲۹ آبان تا ۱۰ دی ۵۷، انقلابیترین روزهای مشهد رقم خورد. در فاصله ۲ تا ۹دیماه اتفاقهای زیادی در مشهد رخ داد. ۳ دی کارکنان دادگستری به مردم پیوستند.
جانباز محمد رضایی که ۸ سال در جبهه حضور داشته میگوید: آسیبهای پشتسرهم باعث شد بعداز آن دیگر، فرماندهان اجازه جلورفتن در عملیات را به من ندهند. پساز آن تا سال۶۸ همواره در جبهه حضور داشتم.
باوجود رواج نرمافزارهای مکانیاب، کم نیستند مسافران و زائرانی که هنوز شیوه سنتی آدرسگرفتن را بیشتر میپسندند و سراغ کسبه و رانندگان اطراف حرم میروند.
در جستوجوی درختان کهنسال دیار خراسان، به یک فهرست ۹ عددی رسیدیم که هیچکدام از آنها در مشهد قرار ندارند.
علیرضا پورسمنانی، روزگاری والیبال ایستاده بازی میکرد و پس از حادثه تلخ زاهدان، حالا چندسالی است که والیبالنشسته کار میکند.
در چهارهمین روز آبان، تظاهرات آرامی با حضور پررنگ دانش آموزان و زنان در مشهد برگزار میشود و روزنامه خراسان، آن را چنین گزارش میکند: «تظاهرکنندگان خواستار مجازات عاملین حادثه اسف بار دانشگاه تهران بودند».
این گزارش روایتی از خیران نیک اندیش ساکن منطقه ۹ که به خانوادههای کم برخورداری که معلولی در خانه دارند، رسیدگی میکنند.