صف گوشتی مقابل جوانمرد قصاب محله چهنو مشهد! 
جوان گلشهری عاشق پرواز، خودش پاراگلایدر ساخت 
صادق سمیعی مربی مینی بسکتبال منطقه ماست
یگانه گلشن| همیشه در این صفحه به رشتههای پرطرفداری، چون فوتبال و فوتسال پرداختهایم، اما این هفته به سراغ یکی از مربیان بنام و موفق مینیبسکتبال منطقه رفتهایم. صادق سمیعی از بسکتبالیتهای حرفهای و جوان است که در همین جوانی به خیلی از موفقیتهایی که دوست داشته رسیده. او متولد ۱۳۶۲، کارشناس تربیت بدنی و دبیر رسمی آموزش و پرورش است و سال هاست که محله شریعتی مشهد زندگی میکند.
سمیعی که علاقه زیادی به ورزش دارد، ورزش را مثل خیلی از بچهمدرسهایها که تابستان برای گذراندن اوقات فراغت به کلاسهای ورزشی میروند، از اول راهنمایی با ژیمناستیک و شنا شروع میکند و از دوم دبیرستان پا به هنرستان تربیت بدنی میگذارد و تصمیم به شروع جدی و حرفهای بسکتبال میگیرد. او که زندگی کارمندی دارد به وقت اداری پایبند است؛ به همین خاطر در یک صبح زود کاری به تحریریه شهرآرامحله میآید تا گپی صمیمی درباره زندگی ورزشیاش با او داشته باشیم.
کارت نجات غریقی دارم
سمیعی صحبتهایش را درباره دورههای تخصصی که دیده و مدارکی که دارد، آغاز میکند و میگوید: در سال ۷۹ کارت نجات غریقی درجه۲ و کارت داوری بسکتبال درجه۳ را دریافت کردم و به همین ترتیب در سالهای ۸۴، ۸۶ و ۸۷ مدرک مربیگری درجه۳شنا، مربیگری درجه۳ بسکتبال و داوری ملی بسکتبال را به دست آوردم.
از اصلیترین مشوقهای او پدر و مادرش هستند که برای انتخاب رشته و شغل آیندهاش، دست او را باز گذاشتند و نظر خودشان را به او تحمیل نکردند تا به آنچه که علاقه داشته است، برسد. استادانی مانند هم سرتیپزاده و گزانچیان از مربیان باتجربه بسکتبال، از الگوهای او در زمینه مربیگری داوری بودهاند.
سال ۸۷ مدرک داوری ملی را کسب کردم
او در کنار بسکتبال در شنا هم فعال است، همین موضوع مرا متعجب میکند که در این خصوص برایم توضیح میدهد: به شنا هم علاقه دارم و سعی کردم که مهارتهای این زمینه را کسب کنم و در حال حاضر در استخر کاظمیان به عنوان مربی شنا از طرف آموزش و پرورش فعال هستم.
سمیعی به خاطر آسیبدیدگی مچ پا از سال سوم دبیرستان نتوانست در مسابقات شرکت کند ولی از جمله کارهایی که او در زمینه بسکتبال انجام داده، راهاندازی باشگاه ورزشی «جوان» است و در این باره میگوید: از سال ۸۷ که داوری ملی را کسب کردم به دنبال تاسیس باشگاهی خصوصی بودم که به کمک آن بتوانم مهارتهایم را به افرادی که دوست دارند آموزش دهم. سرانجام هم موفق شدم و بعد از کسب مجوزهای لازم باشگاه را راهاندازی کردم.
حضور تیم او در جشنواره بازیهای مینیبسکتبال که از طرف هیئت برگزار شد، از تجارب به یادمانیاش است. در این رقابتها تیمش مقام اول را کسب کرد. او به افتخارات دیگر بازیکنان تیمش اشاره میکند و میگوید: از سال۸۲ با تیمهای بسکتبال ناحیه ۲ و ۶ همکاری میکنم که در همان سال تیم مینیبسکتبال استان خراسان رضوی را راهی مسابقات کشوری کردم و در گروه هشت تیم قرار گرفتیم و در سال۹۰ نیز مقام چهارم کشوری در سطح آموزشگاهها را از آن خود کردیم.
سال۸۲ تیم مینیبسکتبال استان خراسان رضوی را راهی مسابقات کشوری کردم
بهترین خاطره ورزشیام موفقیت شاگردانم است
معلم ورزش منطقه ما از شهرداری که زمینه ورزشهای گروهی را در محلات ایجاد کرده است، تشکر میکند و ادامه میدهد: این فعالیتها در سلامتی و پر کردن اوقات فراغت جوانان موثر است. اما مدیران در کنار امکاناتی که برای ورزشهای گروهی در نظر میگیرند، باید برای دیگر ورزشها مانند ژیمناستیک، شنا و ورزشهای رزمی نیز مکانهای مناسبی اختصاص دهند.
سمیعی که از اولین دوره مسابقات محلات، تیمهایش را راهی رقابت کرده است، به مسابقات سال گذشته اشاره میکند و میگوید: سال گذشته هشت تیم چهارنفره «بسکتبال خیابانی» به مسابقات رفتند که پس از کسب مقام اول و دوم نونهالان و اول و سوم نوجوانان در منطقه۱۰ با اقتدار به مرحله شهری صعود کردند و در نهایت مقام اول نونهالان و دوم نوجوانان به تیم جوان رسید. بهترین خاطره ورزشی او موفقیت شاگردانش است و آنطور که میگوید هر سال یکی از مقامهای اول تا سومی رقابتهای آموزشگاهی در دست شاگردان اوست.
سمیعی همچنین به شاگردان بااستعداد و توانمندی که دارد اشاره میکند و البرز حسنزاده، نوید خواجیزاده و مصطفی مصطفوی را از کسانی که به تیم ملی دعوت شدند، یاد میکند. او امسال هم پنج تیم در ردههای سنی نونهالان و نوجوانان آماده رقابتها کرده است که امیدوار است نتایج سال گذشته را با موفقیت تکرار کنند.
*این گزارش پنج شنبه، ۲۳ شهریور ۹۱ در شماره ۲۳ شهرآرامحله منطقه ۱۰ چاپ شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
