ابراهیم طهرانی پور می‌گوید: اوایل دهه ۹۰ وقتی نام تنبور را در مشهد می‌بردیم، خیلی‌ها اصلا این ساز را نمی‌شناختند؛ اما امروز به لطف آموزش و استمرار، این ساز جایگاه خود را در مشهد یافته است.
روزگار خراسان و مشهد، بعد از هجوم گسترده مغول، روزگاری پرمحنت بود. یکی از اسرای این حمله، زنی به نام «فاطمه»، مشهور به «فاطمه توسی» بود که بعد‌ها به دربار خان مغول راه یافت و ندیم «تورکیناخاتون» همسر چنگیز شد.
بیماری هاری یک قرن پیش در مشهد، معنایی جز یک مرگ دردناک و حتمی نداشت؛ نه درمانی در شهر بود و نه دارویی. هر بار که حیوانی هار به کوچه‌باغ‌های مشهد می‌زد، برای گزیدگان چاره‌ای نبود جز یک سفر طولانی به تهران.
سوم مرداد ۱۳۹۲ ، غلامرضا شکوهی در محضر رهبر انقلاب، چند بیت از سروده هایش را خواند. وقتی شعرخوانی به پایان رسید، رهبر شهید به او گفتند: «شعرت طعم مشهد می‌داد». او از دل سنت شعر خراسان برخاسته بود.
حدود یک قرن پیش، بلدیه با ساخت بنایی از ورود پساب‌های آغشته به انواع بیماری‌ها به شهر جلوگیری کرد و جان مردم بسیاری را نجات داد.
مجله تماشا در گزارشی از روز افتتاح نخستین فرستنده تلویزیونی نوشت: تلویزیون خراسان مرکز مشهد، چهارمین مرکز تلویزیون ایران است که آغاز به کار کرد. تلویزیون خراسان مرکز مشهد در زمینی به مساحت ۴۰ هزار مترمربع قرار گرفته و سطح زیربنای آن ۲۵۰۰ مترمربع است.
محسن جعفری معتقد است: در میان وقایع تاریخی ایران، کشت‌وکشتار فراوان است، اما هیچ‌کدامشان هم‌سنگ حمله سنگین چنگیزخان نیست. شدت آن حمله به‌قدری بود که خیلی از شهر‌ها از همان زمان به تاریخ پیوستند و انسان‌های فراوانی جانشان را از دست دادند.
دکتر شیخ‌حسن‌خان، در کسوت روحانیت نبود، اما به علت معاشرت گسترده با علما و عرفا و آشنایی فوق‌العاده با متون دینی، ادبی و عرفانی، لقب شیخ را قبل از نامش گذاشته‌بودند و نخستین جراح دارالشفای حضرتی بود.
مرتضی‌میرزا قهرمان در نخستین شماره‌های جریده خورشید با نگارش مقالات و سلسله گزارش‌هایی، جامعه، مسئولان و نخبگان شهر را برمی‌انگیزد تا برای ارتش خراسان هواپیما بخرند. آن زمان حدود بیست سال از اختراع هواپیما گذشته بود.
در اواخر قاجار و در دوران ریاست برونیکوفسکی سوئدی، محبس نظمیه مشهد انباشته از مجرمانی بود که پرونده و حکم معلومی نداشتند.
در ۳۵ کیلومتری جنوب‌غربی مشهد، با گذر از بافت اصیل روستا‌های بالندر و خان‌رود، جاده به روستای کوهپایه‌ای مغان می‌رسد. قله مغان در زون آهکی رشته‌کوه بینالود قرار گرفته است و غار آن قدمتی حدود ۲۵۰میلیون سال دارد.
عبدالکریم سینی چی را با تخلص «سالک مشهدی» می‌شناسند. او از کتابی می‌گوید که برای هر ورقش هفته‌ها زمان صرف شده. این کتاب با عنوان «حافظ سالک» ماحصل هجده سال، روز و شب اوست. تقریبا به اندازه فاصله تولد یک کودک تا رسیدنش به جوانی.
«فلکه تلویزیون»؛ پس از توسعه در ابتدای دهه ۷۰ قرن ۱۴ خورشیدی، به «جمهوری اسلامی» تغییر نام داد و دو دهه بعد هم یک تقاطع غیرهمسطح بر روی آن ساخته شد. عملیات اجرایی توسعه فلکه تلویزیون در ۱۷ مهرماه ۱۳۶۹ آغاز و تقاطع سه سطحی جمهوری اسلامی در ۲۰ مهر ۱۳۸۹ افتتاح شد.
علی صدرایی به‌تازگی در کشفی جالب و کاملا اتفاقی در مسیر کوهنوردی به ابزار‌های سنگی در جاده خلج دست یافته است. او محوطه‌ای بزرگ در سنگ‌سیاه خلج کشف کرده که به‌گفته خودش شواهدی از دست‌افزار‌های سنگی انسان نخستین دارد.
دکتر محمدعلی راشد محصل هیچ گاه به طبابت در حصار چهاردیواری مطب و معاینات معمولی تن نداد. جهان حرفه‌ای اش با واژگان، مستندسازی و انتقال تجربه گره خورده بود. او از نسل پیشگامانی بود که زیرساخت‌های پزشکی مدرن در ایران را آجر به آجر بالا برد.
آیت الله سیدمحمدحسن حسینی قوچانی، مشهور به «آقانجفی قوچانی» فقیه، نویسنده و عالم خراسانی که با کتاب‌های «سیاحت شرق» و «سیاحت غرب» نامش را ماندگار کرد.
ورود صولت‌السلطنه به خراسان و استقرارش در مشهد، شعله‌های آخرین شورش عشایری تاریخ معاصر را می‌پراکند؛ شورشی که ظرف چند هفته بخش‌های وسیعی از تایباد، تربت‌جام، باخرز، خواف، سرخس و فریمان را تحت کنترل تفنگچیان هزاره درمی‌آورد.
قله باشکوه «آتشگاه» با بلندایی فراتر از ۳هزارو ۱۰۰ متر، یکی از چکاد‌های استوار بر فراز خط‌الرأس بینالود است؛ قله‌ای که همچون حصاری سترگ، نگین فیروزه‌ای و پرآب دریاچه «چشمه‌سبز» را در آغوش کشیده و چشم‌اندازی تماشایی از تلفیق سنگ و آب و آسمان خلق کرده است.
سافتبال در سال ۱۸۸۷ میلادی (۱۳۹ سال پیش) توسط جرج هنکوک در شیکاگو ابداع شد؛ روزنامه خراسان در بهار ۱۳۳۸ از ورود این ورزش به مشهد خبر داد.
اقتصاد مشهد به رونق کاروان‌های تجاری و ورود مستمر زائران وابسته بود؛ امری که با ناامنی راه‌های خراسان، هجوم شورشیان ابدالی و راهزنی‌های مکرر، کاملا متوقف شد. اصناف بازار بزرگ مشهد، هم دکان‌ها را بستند.