این بانوی هنرمند میگوید: یکسالونیم فکر میکردم که این هنر را چطور به مشتریهای شهرنشین عرضه کنم تا اینکه ایده ساخت کیفهای ترکیبی، متشکل از هنر چرمدوزی و حصیربافی به ذهنم رسید.
برادران پایکار تنها پرچمدوزان خیابان میثم هستند که زیبایی هنرشان با آمدن محرم، رنگ و رونقی دوچندان میگیرد. این حرفه در اوایل شکلگیری تناسب عجیبی با گلابتوندوزی داشته است.
سیدمحمدرضا قاسمی میگوید: خوشنویسی در خانواده مادریام، ارثی است و استاد سیدغلامرضا موسویخطاط، از پیشکسوتان خوشنویسی ایران و از بنیانگذاران انجمن خوشنویسی خراسان، دایی مادرم است.
مبین مستمری میگوید: در استان خراسان اگر خوشبینانه هم که حساب کنیم قالبکارها به ۱۰ نفر نمیرسند. از ۱۰ شاگردی هم که در این کار داشتم تنها یک نفرشان ادامه داد و کارگاهش را بنا کرد.
موسی دستوری از نمدمالهای معروف خیابان سرخس است. او میگوید: بیشتر شهرنشینها تفاوت میان قالی، قالیچه و نمد را نمیدانند و حتی بهاشتباه اصطلاح نمدبافی را بهجای نمدمالی به کار میبرند.
فریبا سعیدی بانوی هنرمند منطقه ۱۰ است که راه و مسیر اشتغالش را با شمعسازی روشن کرده است. او میخواهد یک کارگاه کوچک برای زنان سرپرست خانوار راه بیندازد.
هنر حسین اصغری «حجاری سنتی» است. او سنگ مرمر و سیاه و زرد و سبز و... را به کاسه و بشقاب و دیگ(هرکاره) و سماور و سرمهدان و کشکول و جز اینها تبدیل میکند.