باغوحش وکیلآباد سال ۵۹ در ورودی پارک جنگلی وکیلآباد در زمینی به وسعت چهار هکتار بنا شده و جزو بزرگترین باغهای وحش ایران است که بیشترین حیوانات و گونههای جانوری را در خود جای داده است.
در کاروانسراها هیچگونه اسباب زندگی وجود نداشته است؛ آنچنان که کف اتاقها را تنها با یک تکه گلیم میپوشاندند و مسافران مجبور بودند تمام وسایل زندگی و حتی وسایل آشپزی خود را همراهشان بیاورند.
پس از تشکیل حلقه حمایت از سنگنگاره ها؛ مسئولان میگویند: منع قانونی برای تعطیلی معادن در محوطه سنگنگارههای چندهزارساله دیزدر وجود ندارد.
«تاجر آباد» شهرک شهیدباهنر از آن جاهایی است که حتما باید ببینید.اصلا انگار زندگی اینجا جور دیگری جریان دارد. چنین تفاوتی را حضور آدمهایی از قومیتهای بلوچ، افغان و فارس رقم زدهاست.
حسین رحمتیخواه درباره احیای درخت چنار میگوید: آنقدر مراقبش بودیم که حالا دوباره جانی گرفته و بر تنه خالی و خشکش شاخههای جوان سبز شده است.
زهرا اژدری میگوید: خیلی از نوجوانان از دانشمندان و شهدا فقط اسمی شنیدهاند و هیچ شناختی درباره شخصیت آنها ندارند. وقتی درباره برخی از آنها صحبت میشود، تازه متوجه کارهای بزرگ آنها برای کشور و مردم، میشوند.
در کوچه آیتالله خامنهای، نبش سهراهی اول، آبانباری قدیمی وجود داشته که اکنون اثری از آن به چشم نمیخورد. درکنار این آبانبار، آبخوری قدیمی با طرحی شبیه به محراب که تداعیکننده سقاخانههای سنتی ایران است.