هما دلفکار قبل از آموختن الفبای فارسی با کلام وحی آشنا شده است. میگوید:همیشه سعی کردهام در کنار رشد و پیشرفت در زمینه قرآنی، از درس و پژوهشهای علمی مدرسه هم غافل نشوم.
محله احمدآباد که از محلات برخوردار مشهد محسوب میشود، در اوایل سده چهارده خورشیدی به حاجرضا رئیسالتجار، فرزند حاجابوالقاسم (ملکالتجار خراسان)، تعلق داشت و او آن را بهنام فرزند خود حاجاحمدآقا به ثبت رساند. مزرعه احمدآباد قلعهای برای کشاورزان داشت که به «قلعه دراز» مشهور بود و بین طالقانی تا سهراه راهنمایی گسترده بود.

دبستان حضرت زینب(س) برای هفتمین سال جشنواره «ایران، سرزمین من» را اجرا کرد. این جشنواره با هدف آشنایی دانشآموزان با فرهنگ دیگر شهرهای کشور، نوع پوشش، سنتها، صنایع دستی، مفاخر و... اجرا شد.
علی صفرمقدم میگوید: دیدم عراقیها با نفربر و تانک درحالیکه اسلحه را به سمتمان گرفتهاند، نزدیک میشوند.بلافاصله بعداز بیرون کشیدنمان از گودال، ما را به صف کردند و جوخه مرگ برایمان راه انداختند.
اینجا درکنار نماز و دعا و نیایش، مباحثه داشتیم، مسابقه اجرا شد، تفریح و سرگرمی و بازی هم برقرار بود. این برنامهها، اعتکاف معنوی پرخاطرهای را برای ما رقم زد، به ویژه که همه بچههای سمپادی و نخبه بودند.
سیدهمریم مجتبوی، دکترای جوان معماری در تغییر دیدگاه دانشجویان و سوقدادنشان بهسمت پروژههای عملی و میدانی نقش مؤثری داشته است.
دکتر محمد فقیهی حکمآبادی، نخستین جراح چشم مشهد بود که مسجدالزهرا (س) محله احمدآباد را وقف شهروندان کرد. این پزشک عالیقدر پانزدهم دی سال ۱۳۹۴ درگذشت.
دکتر فقیهی زمین مسجدالزهرا (س) را با زیربنای ۲ هزارمترمربع در سال ۱۳۶۴ برای ساخت مسجد واگذار کرد، اما درنهایت پس از تامین بودجه توسط شخص ایشان، احداث بنای آن در سال ۱۳۹۳ به اتمام رسید.