صبح که میشود، دستهدسته اهالی در بوستان گلایل دور هم جمع میشوند و ورزش صبحگاهی به راه است، بقیه ساعات روز هم این بوستان، پاتوقی دلنشین برای نشستن و استفاده از فضای سبز شهری محسوب میشود.
منطقه ۱۰
منطقه مهندسیساز
قرارگرفتن در یکی از مبادی ورودی پرتردد شهر (بزرگراه آزادی)، آبوهوای مناسب، ساختهشدن معابر و ساختمانهای منطقه براساس اصول و ضوابط شهرسازی، وجود قطعات بهنسبت زیاد زمینهای با کاربری فضای سبز و در نتیجه برنامهریزی برای افزایش سرانه فضای سبز، منطقه ۱۰ را به منطقهای خوشنشین و مملو از مجتمعهای مسکونی تبدیل کرده است. این منطقه بهدلیل در بر گرفتن تعداد زیادی از مجتمعهای تفریحی آبی و استخرهای سرپوشیده، به منطقه تفریحهای آبی مشهد معروف شده است. ویژگی دیگر منطقه ۱۰ وجود مراکز درمانی مجهز مانند بیمارستان رضوی، بیمارستان عباس ناظران و... در آن است که به گردشگری سلامت در این منطقه رونق میبخشد. قرارگرفتن شهر سنگ و همچنین تعداد زیادی واحد صنعتی در این منطقه ظرفیت اقتصادی مناسبی را برای تولید و رونق اقتصادی در این منطقه ایجاد کرده است.
این منطقه با داشتن شماری از دانشگاههای مهم، یکی از قطبهای علمی و دانشگاهی در مشهد است. در مساحت ۲۳۳۳ هکتاری منطقه ۱۰ شهرداری مشهد ۲۹۷ هزار نفر زندگی میکنند.
خیابان شهید فلاحی۸ به نام شهیدان بختی نامگذاری شدهاست و در محله لشکر قرار دارد. مصطفی و مجتبی بختی، دو شهید مدافع حرم، سالها ساکن همین خیابان بودند و سال۹۴ به دست تکفیریها در سوریه شهید شدند.
سجاد در خانوادهای که کشتی حرف اول را میزند، با انتخاب هندبال، مسیری متفاوت را در پیش گرفته است. این مسیر هم با استعدادیابی درست معلم ورزشش برای او باز شده است. او تلاش میکند به هدفش که لژیونری است، دست یابد.
نفيسه دامغاني از نوجواناني است كه ورودش را به ورزش هندبال يك اتفاق پيشبينينشده ميداند با این حال او این ورزش را دوست دارد و با مدرسه شان عنوان سوم ناحیه را به دست آورده است.
کوروش بهرادفر از ۱۰ سالگی شنا را در خانوادهای کاملا ورزشکار شروع کرده است، او از دوسال بعدش ورزش واترپلو را به صورت حرفهای آغاز میکند و تا قهرمانی مسابقات کشوری هم پیش میرود.
خیلیها محسن عبادی را به عنوان یکی از استادان مسلم هنر خوشنویسی کشور میشناسند. کتابت سردر حرم کاظمین، کتابت پرچم حرم امیرالمومنین (ع) و کتابت خطبه فدکیه حضرت زهرا (س) از جمله آثار اوست.
کوچه حجاب ۷۱ از آن کوچههایی است که هنوز بوی آشنایی میدهد، جایی که سلامها واقعی هستند و درها فقط به روی خانهها باز نمیشود و به دل همسایهها هم راه دارد. اینجا خاطره آدمها مثل پیچک به دیوارهای کوچه چسبیده است.