مزرعه کشاورزی شهری تا سال گذشته فقط مرکزی برای پناهِ گلدانهای آسیبدیده بود، اما اکنون به بستری برای شکلگیری هویت محله تبدیل شده؛ جایی برای آموزش کشاورزی، همکاری و تعاون همسایگان، ساختن حس تعلق خاطر.
منطقه ۱۰
منطقه مهندسیساز
قرارگرفتن در یکی از مبادی ورودی پرتردد شهر (بزرگراه آزادی)، آبوهوای مناسب، ساختهشدن معابر و ساختمانهای منطقه براساس اصول و ضوابط شهرسازی، وجود قطعات بهنسبت زیاد زمینهای با کاربری فضای سبز و در نتیجه برنامهریزی برای افزایش سرانه فضای سبز، منطقه ۱۰ را به منطقهای خوشنشین و مملو از مجتمعهای مسکونی تبدیل کرده است. این منطقه بهدلیل در بر گرفتن تعداد زیادی از مجتمعهای تفریحی آبی و استخرهای سرپوشیده، به منطقه تفریحهای آبی مشهد معروف شده است. ویژگی دیگر منطقه ۱۰ وجود مراکز درمانی مجهز مانند بیمارستان رضوی، بیمارستان عباس ناظران و... در آن است که به گردشگری سلامت در این منطقه رونق میبخشد. قرارگرفتن شهر سنگ و همچنین تعداد زیادی واحد صنعتی در این منطقه ظرفیت اقتصادی مناسبی را برای تولید و رونق اقتصادی در این منطقه ایجاد کرده است.
این منطقه با داشتن شماری از دانشگاههای مهم، یکی از قطبهای علمی و دانشگاهی در مشهد است. در مساحت ۲۳۳۳ هکتاری منطقه ۱۰ شهرداری مشهد ۲۹۷ هزار نفر زندگی میکنند.
امیرحسین در فضایی رشد کرده که احترام، تلاش و روحیه پهلوانی حرف اول را میزند و همینها او را به یکی از امیدهای ورزشی محله تبدیل کرده است. او با پشتکار و تمرینهای مداوم توانسته عنوان قهرمانی کشور را در رشته کاراته به دست آورد.
مرحوم غلامعلیزاده ۲۵ سال پیش با دستودلبازی خانهاش را وقف مسجد کرد. مسجدی که از همان روزها به یک کانون حمایتی مردمی برای اهالی و افراد کمبضاعت تبدیل شده که در پس آن خدابیامرزی برای واقفش گفته میشود.
ابتدای خیابان امامیه قاسمآباد راسته ابزارفروشهاست؛ جایی که نزدیک چنددهه است مرکز مراجعه مشهدیها برای ساختوسازهایشان است، از پیمانکاران ساختمانی گرفته تا افرادی که خودشان دست به تعمیر و بازسازی میزنند.
حاج علیاصغر ذاکر از دهسالگی پای دیگهای شله بوده و اصول اولیه و پایه پخت آن را از برادرش یاد گرفته است. بعدها هم بهطور تجربی، خودش نکاتی را به آن اضافه کرده که نتیجهاش شده شلههایی پرطرفدار که برایش سر و دست میشکنند.
بوستان نیلوفر بهدلیل همجواری با چند مدرسه و مسجد، از نظر فرهنگی، وضعیت مناسبی دارد و برخلاف برخی از پارکهایی که ناامنیهای بسیاری دارد، جو غالب این بوستان، آرام و فضای آن دلنشین است.
فاطمه افشار میگوید: سیزدهبهدر سال۸۶ که خانه را میساختیم، چون آهن آورده بودند، همسرم گفت نمیتواند به بیرون شهر بیاید. من و بچهها آمدیم کنار ساختمان نیمهکاره، پیش همسرم و بساط جوجه را راه انداختیم.