دختر محله سعدآباد با شمشیر حریف را کیش و مات کرد
آدرس یکی از کوچههای خیابان مطهریجنوبی را دادهاند؛ محلهای که چند هفته پیش قدمهای زهرا سهرابی را به مسابقات کشوری بدرقه کرد و او توانست در رشته شمشیربازی نونهالان با اسلحه اِپه (گونهای شمشیر) به مقام دوم کشوری دست یابد. کسب این مقام در حالی بود که هرسال در این رشته ورزشی، شهر اصفهان سردمدار مدالهای اول تا سوم است، اما ورزشکار محله سعدآباد توانست مقام دوم کشور را از آن خود کند و افتخارش را نصیب مشهد.
ورود شمشیر به زندگی زهرا
زهرا ۱۳ سال دارد و از سهسال پیش خیلی اتفاقی با ورزش شمشیربازی آشنا میشود. در اینباره میگوید: آن روزها برای بازیهای رزمی به ورزشگاه تختی میرفتم، اما وقتی از نزدیک با رشته شمشیربازی آشنا شدم، به جای کلاسهای رزمی در این کلاسها ثبتنام کردم.
فاطمه مقدسیان، مادر زهرا نیز میگوید: یک ماه از حضور زهرا در کلاس میگذشت که مربی با دیدن حرکات تمرینی او و پیشرفتش در این رشته ورزشی، به من اطمینان داد که او میتواند در این رشته ورزشی موفق شود.
برای مادر این حرف مربی تازگی نداشت، چون این جمله را چندینبار نیز از زبان مربی ورزش مدرسه زهرا شنیده بود. مادر میگوید: او میگفت زهرا در هر رشته ورزشی استعداد دارد و آمادگی بدنیاش واقعا خوب است. زهرا پیش از این در رشته آمادگی جسمانی و دوومیدانی مدرسه نیز به مقامهای خوبی دست پیدا کرده بود و رشته ورزشی بسکتبال را نیز هنوز دنبال میکند.
کمتر از نمره ۲۰ نداشته
سهماه پیش از مسابقات شمشیربازی، زمان امتحانات زهرا بود. آنطور که مادرش میگوید، زهرا در طول دوره دبستان از نمره ۲۰ کمتر نگرفته. در دوره اول متوسطه نیز نمرهای کمتر از ۱۹ و نیم نداشته و برایش بسیار مهم است که در کنار ورزش بتواند در تحصیل هم موفق باشد. این شد که زهرا زمان امتحانات، تمرین را زیاد جدی نگرفت، اما خوشبختانه توانست به موفقیت دست یابد.
توکل از مادر، پشتکار از مربی
زهرا در ادامه صحبت مادرش میگوید: اصلا فکر نمیکردم بتوانم در مقابل حریفهای قدری که اصفهان دارد، با این وضعیت تمرین، مقامی کسب کنم، اما از مادرم یاد گرفتهام که توکل به خدا همهجا به یاری آدم میآید. از مربیام، خانم فهیمه صدر نیز آموختهام که همیشه پشتکار داشته باشم.
او ادامه میدهد: مسابقه با ورزشکاران شهرهای دیگر بسیار راحت بود و با اختلاف زیادی از آنها بردم. وقتی نفر سوم مسابقات را هم بردم، بسیار امیدوار شدم که اول شوم، اما نفر اول با اختلاف یک امتیاز برنده شد.
او توضیح میدهد: مسابقات شمشیربازی پانزدهامتیازی است. در صورتی که دو نفر امتیاز مساوی ۱۴ بگیرند، قرعه میاندازند تا مشخص شود کدام حریف در ضربه آخر باید حمله کند و کدام حریف، دفاع. در آن بازی قرعه حمله به من افتاد و او با یک حرکت دفاعی، بازی را برد.
تمرین در بوستان محله
شمشیرباز نونهال محله سعدآباد میگوید: همراهی خانواده برای موفق شدن ورزشکار بسیار موثر است. مادر من بسیاری از اوقاتش را به من و برادرم اختصاص میدهد. او برای تمرین والیبال و بازیهای گروهی دیگر، ما را به پارک ملت میبرد. بعضیوقتها هم در همین پارک محله خودمان با بچههای دیگر تفریح و بازی میکنم.
حتی مدتی است مسئول هیئت شمشیربازی، آقای مهرور شمشیری برای من تهیه کرده است که با آن با برادرم در منزل هم تمرین میکنم. علی از من بزرگتر است، اما به این رشته ورزشی علاقهمند شده و مدتی است این ورزش را حرفهایتر از پیش دنبال میکند. برخیوقتها که حوصله ورزش ندارم و خستهام، با حرفهای مادرم انرژی مضاعفی میگیرم و باز محکم و استوار راهم را ادامه میدهم.
مشکلات بازی در این رشته ورزشی
شمشیربازی جزو ورزشهایی است که امکانات آن در کشور ما بسیار کم است
مادر زهرا میگوید: تجهیزات، لباس و وسایل شمشیربازی در کشور ما تولید نمیشود و این قضیه مشکلاتی را برای پیشرفت در این رشته به وجود میآورد. وسایلی هم که پیدا میشود، به دلیل اینکه هزینه گمرکیشان زیاد است، بسیار گران و کمیاب هستند.
زهرا با اشاره به اینکه کلاه، دستکش و شمشیر بهراحتی در ایران پیدا نمیشود، میگوید: برادرم علی یک شمشیر برای تمرینهایش در منزل میخواست، اما به هردری زدیم، نتوانستیم آن را پیدا کنیم. این وسایل در اروپا تولید میشود و تهیه آن برای ما بسیار سخت است و به هرکسی هم اجازه ورود گمرکی آن را نمیدهند و کلی مجوز میخواهد.
اسلحه اپه
شمشیربازی سه مدل اسلحه دارد که هرکدام رشتهای مجزا به خود دارد؛ سابِر، اِپه و فلوره که بازی با هرکدام از این شمشیرها فوتوفن و قوانین خاصی دارد. زهرا بازیکن رشته اپه است. او میگوید: در این رشته ورزشی، ضربه زدن به سرتاسر بدن حریف آزاد است و شمشیر باید فشار ضربهای حداقل ۷۵۰ گرمی به بدن حریف داشته باشد.
*این گزارش شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۳ در شماره ۱۴۳ شهرآرامحله منطقه یک چاپ شده است.
