غربت، همسایه‌های مجتمع سازمانی ارتش را به هم نزدیک کرد 
اجرای زمستانی رومینا صفائی در میدان جانباز 
غربت، همسایه‌های مجتمع سازمانی ارتش را به هم نزدیک کرد
بسیاری از ساکنان مجتمع سازمانی ارتش، به‌دلیل شغل همسرانشان دور از خانواده زندگی کرده‌اند و خوب می‌دانند در شهر غریب، همراهی دیگران چقدر دلگرم‌کننده است. حالا تلاش می‌کنند در شادی و سختی هوای یکدیگر را داشته باشند.
در مجتمع مهر ولایت واقع در کوچه ثامن‌الائمه ۱۳ محله امام‌خمینی (ره)، همسایگی هنوز رسم شیرینی دارد. بسیاری از ساکنان این مجتمع سازمانی ارتش، سال‌ها به‌دلیل شغل همسرانشان دور از خانواده زندگی کرده‌اند و خوب می‌دانند در شهر غریب، همراهی دیگران چقدر دلگرم‌کننده است. حالا تلاش می‌کنند در شادی و سختی هوای یکدیگر را داشته باشند. در بلوک۷ این مجتمع، سه بانو علاوه‌بر همسایه‌داری، هماهنگی برنامه‌های فرهنگی را هم بر‌عهده گرفته‌اند؛ فعالیتی که دوستی میان آنها و دیگر ساکنان را صمیمی‌تر کرده است.
قدم نورسیده مبارک
دوستی این سه بانو، چهار‌سال پیش و در یکی از محفل‌های روضه همسایه‌ها آغاز شد و با برگزاری جلسات هفتگی قرآن در خانه‌ها ادامه پیدا کرد. خدیجه جوادی یکی از این سه بانوی فعال است؛ کسی که با راه‌اندازی یک گروه در فضای مجازی، ارتباط میان همسایه‌ها را بیشتر کرده و درکنار فعالیت‌های فرهنگی، برای کمک به خانواده‌های نیازمند هم پیش‌قدم می‌شود.
یکی دیگر از رسم‌هایی که همسایه‌ها زنده نگه داشته‌اند، سرزدن به خانواده‌هایی است که صاحب فرزند می‌شوند؛ «همین که باخبر شویم نوزادی به جمع خانواده یکی از همسایه‌ها اضافه شده، برای تبریک به دیدنش می‌رویم و با هدیه‌ای کوچک خوشحالی‌مان را با آنها تقسیم می‌کنیم.»
خدیجه‌خانم تعریف می‌کند: کافی است تصمیم بگیرم تا برنامه فرهنگی برای مناسبت مذهبی برگزار کنم؛ از قبل می‌دانم که نسرین نوری هیچ مخالفتی نمی‌کند و تمام تلاشش را می‌کند تا برنامه به بهترین شکل و با مشارکت گروهی همسایه‌ها برگزار شود.
ایده‌هایی برای دورهمی‌های پربارتر
نسرین‌خانم از آن همسایه‌هایی است که با پیشنهاد‌های تازه‌اش به برنامه‌ها رنگ‌وبوی دیگری می‌دهد. او درباره برنامه اخیرشان برایمان می‌گوید: همین هفته پیش سفره حضرت‌ام‌البنین (س) را با کمک همسایه‌ها در مسجد علی‌ابن‌ابی‌طالب (ع) پهن کردیم. اول قرار بود مراسم کوچکی در خانه یکی از همسایه‌ها برگزار کنیم و برای پذیرایی پنیر و سبزی آماده کنیم؛ اما با همدلی همسایه‌ها، هرکس بخشی از مواد آش رشته را تقبل کرد و مراسم را با جمعیت بیشتری در مسجد برگزار کردیم.
کافی است تصمیم بگیرم تا برنامه فرهنگی برگزار کنم؛ از قبل می‌دانم نسرین نوری هیچ مخالفتی نمی‌کند
نوری این همراهی را نتیجه سال‌ها دوری از خانواده می‌داند و می‌گوید: ما از خانواده‌هایمان دور هستیم، اما همسایه‌ها برایمان مثل خانواده هستند.
او الهه قدردان را هم از پایه‌گذاران این دوستی می‌داند؛ کسی که پیشنهاد جلسه قرآن هفتگی در خانه همسایه‌ها را مطرح کرده است.
همسایه‌ای برای روز‌های سخت
الهه‌خانم به گفته همسایه‌ها، جوان‌ترین عضو بلوک۷ است؛ بانویی که با وجود داشتن فرزند خردسال، در برگزاری برنامه‌ها همراهی می‌کند. او می‌گوید: همسایگی ما فقط به حضور در مراسم مذهبی و اجتماعات شبانه محدود نمی‌شود و کمک‌های روزمره، بخش مهم‌تری از این رابطه خوب را شکل داده است.
او توضیح می‌دهد: اگر بفهمیم یکی از همسایه‌ها بیمار است، برایش کاسه‌ای سوپ می‌فرستیم. اگر بدانیم کسی مهمان دارد یا مراسم روضه‌ای در خانه‌اش برگزار می‌کند، برای نظافت و آماده‌کردن خانه به کمکش می‌رویم و تنهایش نمی‌گذاریم.
او مشورت و اعتماد را هم از ویژگی‌های این همسایگی می‌داند؛ «من و نسرین‌خانم در کار‌ها و تصمیم‌های روزمره از هم مشورت می‌گیریم. گاهی بچه‌هایمان را به خانه هم می‌فرستیم تا با یکدیگر بازی کنند.»
* این گزارش سه‌شنبه ۱۹ آبان‌ماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۸۲ شهرآرامحله منطقه ۷ و ۸ چاپ شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
