علاقه به کانون پرورش فکری من را بازیگر تئاتر کودکان کرد

در منطقه ۳ به عنوان یکی از مناطق بزرگ و بااستعداد شهر از نظر نیروی جوانی و توانایی‌های جوانانش، کم نیستند کسانی که توانایی و انگیزه رسیدن به موفقیت را در وجود خودشان دیده‌اند و از آن بهترین استفاده‌ها را کرده‌اند. کافی است که صحبت‌های کوتاه آمنه حسن‌زاده را بخوانید تا بفهمیم که بچه‌های حاشیه شهر هم می‌توانند در کنار بی‌امکاناتی، موفقیت‌های بزرگی را کسب کنند.  

مطلب مرتبط پرنیا بینایی، مجری و بازیگر شبکه استان خراسان است

خوشنویسی، نقاش و شاعری در کنار بازیگری

بچه‌های محله، می‌دانستید که در منطقه شما و در خیابان عبادی کانون پرورش فکری کودک و نوجوان قرار دارد؟ کانونی که تا ۱۶ سالگی می‌توانید از برنامه‌های آن استفاده کنید و با برنامه‌های آن بزرگ شوید و هنری هم یاد بگیرید. همین هم‌محله‌ای شما خانم آمنه حسن‌زاده که بازیگر موفق تئاتر کودک است تا ۲۵ سالگی‌اش را در کانون گذرانده است و الان حسرت بعضی روز‌هایی را می‌خورد که نتوانسته به کانون برود.

جوانان محل، شما می‌دانستید که رفتن به «مجتمع فرهنگی امام خمینی (ره)» در همین منطقه ۳ می‌تواند شما را متوجه استعدادهایتان کند؟ حسن‌زاده هم آن‌قدر به مجتمع آمد و رفت تا رسید به اینجایی که حتما خیلی از شما‌ها دوست دارید به آن برسید. حالا با ما همراه شوید و بخوانید که چگونه خانم حسن‌زاده به این جا‌ها رسیده است. آمنه متولد سال ۱۳۶۴ است و ساکن محله فاطمیه و چهار برادر و سه خواهر دارد. او که دیپلم حسابداری دارد، می‌گوید: در همسایگی ما کانون پرورش فکری قرار داشت و آنجا شده بود دوست صمیمیِ من. تمام وقتم را آنجا می‌گذراندم. در همان‌جا هم بود که خوشنویسی، نقاشی و شعرگفتن را یاد گرفتم.

بازیگری، خوشنویسی، نقاشی و شعرگفتن را در کانون پرورش فکری یاد گرفتم

کسب مدرک ممتاز خوشنویسی

او اضافه می‌کند: بچه‌ها می‌توانند تا ۱۶ سالگی به کانون بروند؛ اما من تا ۲۵ سالگی هم به کانون می‌رفتم و گاهی تدریس هم می‌کردم. این بازیگر تئاتر ادامه می‌دهد: در سال ۸۱ که برای ثبت‌نام در کلاس نقاشی به مجتمع امام خمینی (ره) رفته بودم، چشمم به اطلاعیه آموزش تئاتر افتاد. از همان سال رفتن به کلاس‌ها را شروع کردم. البته در این بین از خوشنویسی که خیلی به آن علاقه دارم، هم غافل نبودم و در سال ۸۹ مدرک ممتاز خوشنویسی را از انجمن خوشنویسان ایران گرفتم. در واقع من بین تئاتر و خوشنویسی، خوشنویسی را انتخاب کردم؛ اما گویی در تئاتر موفق‌ترم.

از او که در تئاتر به نام «سحر» حسن‌زاده شناخته می‌شود، درباره موفقیت‌هایش می‌پرسیم، جواب می‌دهد: در نخستین جشنواره تئاتر کودک و نوجوان مشهد در سال ۸۸ در نمایشی به نام «زامبالا» شرکت کردم که جزو بازیگران برگزیده انتخاب شدم. در سال ۹۰ هم در جشنواره تئاتر کودک و نوجوان و نمایش عروسکی ضامن آهو در بندرعباس با نمایش «بچه‌های بهشت» به عنوان بازیگر زن، مقام دوم را آوردم. البته آن جشنواره مقام اول زن نداشت.

در جواب به این سؤال که واکنش خانواده و آشنایان به بازیگری‌ات در تئاتر چیست، می‌گوید: فضای فرهنگی محله ما خیلی خوب است. یک کانون پرورش فکری کودک و نوجوان، یک پژوهش سرا و یک موزه طبیعی، فرهنگ را به کوچه ما آورده است؛ اما به طور کلی در این مناطق نگاه به تئاتر خوب نیست. من ۱۱ سال است که همراه با تئاتر، با سختی‌هایش کنار آمده‌ام. حتی خانواده من هم با کار من مخالف بودند. اگر از مادرم هم که الان به بازیگری من افتخار می‌کند، بپرسم که به تئاتر بروم یا نه؛ باز هم می‌گوید نرو!

البته اوضاع همیشه به این شکل نیست. یکی از برادرهایم که کمی حساس است تا سال‌ها نمی‌دانست که من تئاتر بازی می‌کنم. بالاخره یک روز از همسرش خواستم که به او بگوید؛ جالب است بدانید که واکنش او خیلی خوب بود.

درآمدم از تئاتر خوب است

از آرمان‌هایش در تئاتر می‌پرسیم، جواب می‌دهد: در این هنر برای من ایده‌آلی قابل تصور نیست؛ چون در هنر به هر جا که برسی، نقطه کور است. او با این حال اضافه می‌کند: من در همین جایی که هستم راضی‌ام. الان در فرهنگ‌سرای «کودک و آینده» و مجتمع «شهید هاشمی‌نژاد» کار می‌کنم. اگر قانع باشم، درآمدم هم خوب است.

از او می‌خواهیم که به عنوان یک جوان موفق، توصیه‌های خود را به هم‌محله‌ای‌هایش بگوید، با لبخندی که همیشه بر لب دارد، می‌گوید: اول از همه رفتن به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را به تمام نوجوانان هم‌محله‌ای‌ام توصیه می‌کنم. بعد هم درسشان را ادامه دهند و از این شاخه به آن شاخه نپرند. اگر هم به تئاتر علاقه دارند، از همین مجتمع امام خمینی (ره) شروع کنند.

او ادامه می‌دهد: کار خود را بکنند و به حرف مردم اهمیت ندهند. البته باید خیلی مواظب باشند که علاوه بر اهمیت ندادن به حرف مردم، تحت تأثیر افکار و بعضی رفتار‌های گروه‌های تئاتری قرار نگیرند. من در این سال‌ها اعتقادات خودم را پیش گرفتم و حتی پوشش چادرم را حفظ کرده‌ام. در ضمن توصیه می‌کنم که برای رسیدن به هدف هر کاری نکنند و به هر چیزی تن ندهند.

*این گزارش یکشنبه، ۱۱ تیر ۹۱ در شماره ۱۱ شهرآرامحله منطقه ۳ چاپ شده است.