باشگاه خانوادگی ابراهیمپور جایی برای ساختن قهرمانان فرداست
با ورود به باشگاه، آنچه بیش از همه جلب توجه میکند، مدالها و نشانهای رنگارنگی است که زینتبخش دیوارهاست. این گنجینه افتخارات اهداشده، شامل انواع مدالهای استانی، کشوری و بینالمللی و گویای تلاش بیوقفه ورزشکاران و مربیان است.
باشگاه «رزمیکاران» با دراختیارداشتن سه شعبه فعال در محلات کوی امیرالمؤمنین (ع)، نوید و کشف، نقش بسزایی در جذب نسل نوجوان و جوان به عرصه ورزش، کسب افتخارات درخشان و مصونسازی آنان دربرابر ناهنجاریهای اجتماعی ایفا کرده است.
باشگاهی در حاشیه شهر
رحمان ابراهیمپور، چهلساله و ساکن محله کوی امیرالمؤمنین (ع)، از ورزشکاران موفق و مدالآور در رشتههای بوکس، کیکبوکسینگ، کونگفو و ووشو در یکیدو دهه گذشته است. او که به گفته خودش تا سیوپنجسالگی بهعنوان مبارزی مدعی در عرصههای گوناگون مسابقات ورزشی حضور فعالی داشته، بنیانگذار و مؤسس باشگاه ورزشی رزمیکاران است.
ابراهیمپور ۱۰ سال پیش، اولین شعبه این باشگاه را با همکاری همسرش، نصرت ضربی که او نیز از قهرمانان ورزشهای رزمی است، در محله کوی امیرالمؤمنین (ع) افتتاح کرد.
او دراینباره میگوید: باتوجهبه موفقیتهایی که در عرصه مسابقات رزمی به دست آورده بودم، میخواستم برای نوجوانان محلهام و محلات محروم حاشیه شهر مفید باشم. من با آنان بزرگ شده و نوجوانان بسیاری را دیده بودم که بهخاطر نداشتن مشغولیت، سرگرمی و هدف، به بیراهه رفته و تباه شدهبودند. احساس میکردم باید وظیفهام را بهعنوان یک ورزشکار انجام دهم؛ بنابراین تصمیم گرفتم باشگاهی در همین محله تأسیس کنم.
آقارحمان میافزاید: بهعنوان یک جوان بیتجربه در امر مربیگری و مدیریت باشگاه، کار بسیار سختی در پیش داشتم. اما با توکل بر خدا و حمایتهای همسرم که خود رزمیکار و مربی بود، ساختمان فعلی را اجاره و کارمان را آغاز کردیم. پس از اطلاعرسانی و تبلیغات، علاقهمندان بسیاری برای ثبتنام مراجعه کردند. مربیگری شاگردان پسر را خودم برعهده گرفتم و آموزش دخترخانمها نیز تحت نظر همسرم انجام میشود.

موفقیت بچهها، شیرینترین جایزه
پساز چند ماه فعالیت و تمرینات سخت، باشگاه رزمیکاران برای اولینبار، چند تن از شاگردان خود را به مسابقات ورزشی استان اعزام کرد. این شاگردان با حضوری پرقدرت و موفقیتآمیز، چندین مدال و نشان رنگارنگ ورزشی کسب کردند که این امر، پشتوانهای برای دلگرمی و خوشحالی مسئولان باشگاه شد.
آقارحمان میگوید: استعداد و علاقهای که بین بچههای محلات محروم حاشیه شهر وجود دارد، اصلا با بچههای ساکن محلات مرفه و برخوردار قابل مقایسه نیست. آنها استعداد و اشتیاق فراوانی به ورزشهای رزمی دارند، اما حمایت لازم از آنان صورت نمیگیرد. همه تلاش من در این ۱۰ سال، بر این اصل استوار بوده است که تاجاییکه در توان دارم، از این نوجوانان حمایت کنم. موفقیت آنان برایم از هر درآمد و پولی شیرینتر بوده است.
بههمین منظور، او برای حمایت و شکوفاسازی استعدادهای جوانان حاشیه شهر، شعبههای دوم و سوم باشگاه رزمیکاران را در محلات نوید و کشف افتتاح کرده است.
خیلی از دوستانم و حتی خودم قبل از آمدن به باشگاه، هدف مشخصی برای زندگی نداشتیم
تعیین هدف در زندگی
سیدامیرحسین حسینی، یکی از شاگردان قدیمی باشگاه و دارنده چندین مقام استانی، کشوری و حتی بینالمللی ووشو درکشور است. نقش استاد رحمان ابراهیمپور را در پیداکردن هدف زندگی برای شاگردانش بسیار مهم میداند و میگوید: خیلی از دوستانم و حتی خودم قبل از آمدن به باشگاه، هدف مشخصی برای زندگی نداشتیم. اما با صحبتهایی که استاد بعد از اتمام جلسه و تمرینات با ما داشتند، روحیهمان تغییر کرد. ما حالا دیگر خیلی از کارهای قبل از باشگاه را انجام نمیدهیم و بهجای اینکه آدم بیهدفی باشیم، هدف بزرگ و مشخصی داریم و برای آن تلاش میکنیم.
مشکلات مالی، سد بزرگ راه موفقیت
به گفته ابراهیمپور، مشکل ورزشکاران محلات حاشیهنشین، کمبود استعداد یا تلاش نیست؛ مشکل بزرگ آنان، نداشتن حامی و پشتیبان مالی است. او میگوید: شاگردانی داشتم که به خاطر مشکلات مالی و نداشتن حامی، از راهیابی به مسابقات بینالمللی بازماندند. برخی فکر میکنند برای حضور در مسابقات، فقط چند روز تمرین برای موفقیت کافی است، اما اینطور نیست. یک ورزشکار در این سطح از رقابتها، به یک برنامه منظم ورزشی، حداقل دوسهساعت تمرین روزانه، تغذیه مناسب و آرامش کامل روحی و روانی نیاز دارد.
آقارحمان ادامه میدهد: من بارها از شهریه باشگاه و حقالزحمه مربیگری خودم گذشتم، اما هزینههای دیگر مانند لباس فرم، تغذیه، بلیت سفر و هزینههای چندمیلیونی ثبتنام در مسابقات را چگونه باید تامین کرد؟

نقش تربیتی ورزش
ورزش، گذشته از نقش حیاتی که در سلامت جسمانی نوجوانان و جوانان ایفا میکند، در تربیت، اجتماعیشدن و تخلیه انرژیهای منفی نیز تأثیر دارد.
نصرت ضربی، مربی باشگاه بانوان، دراینباره میگوید: یک ورزشکار درکنار یادگیری قوانین و فنون ورزشی، دستورات و قوانین اخلاقی را نیز میآموزد؛ اینکه نباید از قدرت خود سوءاستفاده کند یا باعث آزار دیگران شود. حمایت از افراد ناتوان، از اصول پایهای ورزشهای رزمی است. به نظر او ورزش میتواند درکنار قهرمانپروری، انسانساز نیز باشد و نوجوانان ورزشکار بهندرت دچار ناهنجاریها و معضلات اجتماعی مانند اعتیاد یا سرقت میشوند. میگوید: شاید بسیاری از نوجوانان و جوانان تمایل چندانی به جذابیتهای صرفا دینی و مذهبی نداشته باشند، اما از مسیر ورزش میتوان آنان را به فعالیتهای مذهبی و فرهنگی هدایت کرد. این تأثیر بین ورزشکاران نوجوان دختر، بارزتر است.
میداندادن به دخترها
یگانه علیزاده یکی از دختران ورزشکار و موفق این باشگاه است. او نیز مدالهای ورزشی بسیاری کسب کرده و چندمدال نیز بهعنوان تشکر از مربی به باشگاه تقدیم کرده است. علیزاده نقش باشگاه رزمیکاران را در دیدهشدن توانایی دختران محله بسیار پررنگ توصیف میکند و میگوید: در محلاتی مثل محله ما که تاحدودی سنتی و حاشیه شهری است، هنوز هم این اعتقاد که توانایی دخترها از پسرها کمتر است، وجود دارد. اما با میداندادن و فضایی که توسط مربیان این باشگاه بهویژه خانم نصرت ضربی، مربی خوبم، برای من و دیگر دختران باشگاه ایجاد شد، تواناییهای خودمان را شناختیم و ثابت کردیم که چیزی از پسرها کم نداریم. من بیشتر از سیمدال در مسابقات مختلف ورزشی کسب کردهام. این موفقیتها را مدیون حمایت و میداندادن آقای ابراهیمپور و خانم نصرت ضربی هستم.
* این گزارش شنبه ۸ آذر ۱۴۰۴ در ۶۲۸ شهرآرامحله منطقه ۱ و ۲ چاپ شده است.
