منطقه ۲

منطقه ۲

بزرگ‌ترین منطقه مشهد

منطقه ۲ بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین منطقه شهری مشهد است که محله‌های برخوردار و کم‌برخوردار بسیاری را در بر می‌گیرد. کوچه حسین‌باشی که طولانی‌ترین کوچه شهر است و بوستان حجاب که اولین بوستان ویژه بانوان در مشهد است، در این منطقه قرار دارد. مجموعه تفریحی‌گردشگری سپاد با برخورداری از مراکز تجاری و تفریحی و میدان جانباز با برج‌های تجاری و رستوران‌هایش، هر روز شهروندان و مسافران زیادی را برای خرید و تهیه سوغات به این محدوده شهر می‌کشاند. راسته‌بازار‌های مختلف ازجمله، بازارخطی پارچه و پرده در خیابان تعبدی، راسته کفش در خیابان عامل، راسته سرامیک در ابوطالب و... از دیگر ظرفیت‌های این منطقه است. فراوانی زمین‌های رهاشده، زباله‌گردها، فروشندگان مواد و آشپزخانه‌های تولید مواد صنعتی در محدوده توس از مشکلات چشمگیر این منطقه است. در مساحت ۳۸۴۴ هکتاری منطقه ۲ حدود ۵۱۳ هزار نفر زندگی می‌کنند.

سابقه سکونت در خیابان موسوی‌قوچانی‌۳۵ (شهید‌رجبعلی حشمتی) به اوایل دهه‌۶۰ باز‌می‌گردد. به گفته قدیمی‌ها زمین‌های این محدوده جزو زمین‌های آستان قدس رضوی و در‌اختیار خانواده قائم‌مقامی‌ها بوده است.
محمد‌جواد سخدری، کاراته را از پنج‌سال قبل، شروع کرده و تاکنون که چهارده‌ساله است، ادامه داده است. او درکنار ورزش، ارتباط تنگاتنگی با پایگاه بسیج مسجد جوادالائمه (ع) دارد و به‌عنوان یک نوجوان ورزشکار و بسیجی فعال مورد‌تشویق قرارگرفته است.
سال ۵۸؛ علی‌اصغر آدینه جز نیرو‌های داوطلب سپاه برای مقابله با منافقان و ضد انقلاب بود که در درگیری با منافقان بر اثر اصابت گلوله به گردنش دچار مجروحیت شدید شد و بعد از تحمل سال‌ها درد و رنج به شهادت رسید.
خیریه محبان‌المجتبی(ع) در محله شهید مطهری، از سال ۱۳۶۴ توسط خیرین ساخته شد و امروز با کمک خیرین به ۱۳۹ خانوار تحت پوشش خدمات‌رسانی و با آموزش هنر به آن‌ها به خودکفایی‌شان کمک می‌کند.
محمود احمدیان، ساکن محله سمزقند، از ۱۳ سالگی وارد حرفه موسیقی شده است. او که در مراسم مذهبی می‌نوازد، کسب ۱۸ لوح تقدیر از سفارت کشور‌های مختلف را در کارنامه کاری خود به ثبت رسانده است.
سیدسعید حاجی‌ابراهیمی، قاری منطقه دو، از کودکی با قرآن مانوس شد و زیر نظر اساتید بسیاری آموزش دید. اکنون خود در این مسیر به آموزش نسل جوان می‌پردازد.
در قسمت ورودی کوچه کنونی کوره آجرپزی وجود داشت که متعلق به حاج حسین باشی زاده فخار بود. خدا رحمتش کند مرد خیّری بود، برای کارگرانی که در کوره کار می‌کردند و افراد نیازمند خانه‌هایی ساخت و به طور رایگان در اختیارشان قرار داد.