مرتضی عبدی توانیابی که با وجود معلولیت قلههای بسیاری را فتح کرده است. او میگوید: بالارفتن از ۱۸۶۶پله برج میلاد را با دست برای یک ایرانی آن هم از نوع ورزشکارش سخت نیست. این پلهها را در ۵۹دقیقه و ۳۷ثانیه با دست بالا رفتم.
همایون لعلی، سازی را حمل میکند که فقط ابزار موسیقی نیست، بخشی از زندگی و هویت اوست. او بازنشسته پلیس افغانستان است و حالا چهارسالی میشود که ساکن گلشهر مشهد است. صدایش نوای نغمههای محلی افغانستان را تداعی میکند.
سلطانمرادمیرزا حسامالسلطنه از این حکمرانانی بود که در دوران حکومتش، با وجود همه کاستیها و ستمهایی که مانند دیگرحکمرانان عصر ناصری در خراسان بر مردم روا میداشت، دستکم در برقراری امنیت کارهایی استوار کرد.
رضا علیپور میگوید: با نهاییشدن گفتوگوهای یک جمع سهنفره در روز اول فروردین سال، کانون شهید فاتح، تشکیل شد تا خدمات فرهنگی را به جامعه مهاجران افغانستان ی بهویژه خانواده بزرگ رزمندگان فاطمیون ارائه کند.
حضور هراتیها تنها در تجارت و بازرگانی خلاصه نمیشد. وقفهای متعدد آنها نشان میدهد که این مهاجران از میانه دوره ناصری تا اوایل پهلوی، با ثبت دهها موقوفه، در فرهنگ دینی و حتی اجتماعی مشهد نقش داشتند.
شهید محمدباقر درودی سال ۶۴ در عملیاتی مجروح شد و در همین سال به اسارت عراقیها درآمد. ۵سال عذابکشیدن را تحمل کرد و در سال ۶۹ به همراه دیگر اسرا آزاد و به میهن بازگشت و در سال ۷۷ به آرزویش که شهادت بود، رسید.
سیدمحمد هاشمیراستی میگوید: براساس ارتباطاتی که با مخاطبانمان در ایران و افغانستان داریم، گزینههایی را که برای انجام کارهای مدیریتی در افغانستان مناسب هستند، برای ثبتنام و ادامه تحصیل به دانشگاهها معرفی میکنیم.