بیشتر از ۶۰ کارگر در کارگاه مبل سازی خاکسار فعالیت می‌کنند

دوستی داشتم که می‌گفت ما هنوز بلد نیستیم خوب نگاه کنیم. هنوز چشم‌هایمان را به نگاه درست و حسابی عادت نداده‌ایم. راست هم می‌گفت، بعضی اوقات چشم‌بسته راه‌هایی را می‌رویم که آخر، سر از ناکجا آباد در‌می‌آوریم. خودمان را هم کمتر تحویل می‌گیریم و حتی گذری بر احوالات خودمان نداریم و مدام زیر‌چشمی، مرغ همسایه را آغاز می‌بینیم.

اگر گذرتان به انتهای محله طرق بیفتد (همان جایی که آخرش به سد طرق می‌رسیم)، می‌توانید کارگاه‌های کوچک و بزرگی را ببینید که با همان بضاعت کمشان در حال کارند و کارگران آنجا هم توقع آن‌چنانی از زندگی ندارند.

مطلب مرتبط محدثه نادی؛ کارآفرینی که با چرم فرصت شغلی ایجاد کرده است

جایی برای کار

حمید خاکسار شرکت مبل‌سازی‌اش را به دور از هیاهوی شلوغ شهر در انتهای بولوار شهید‌ساعی محله طرق مشهد به راه انداخته و نزدیک به ۳۰ سال است که اینجا را در زمین بزرگی که ۶ هزار متر مربع مساحت دارد همراه با ۶۰، ۷۰ کارگر زن و مرد اداره می‌کند. خودش می‌گوید: نسل اول کارگرانمان بازنشسته شدند و رفتند!

اداره این شهر کوچک کار چندان آسانی نیست. با حمید خاکسار در همان کارگاه مبل‌سازی‌اش صحبتی کرده‌ایم تا از مشکلات نگفته‌اش برای ما بگوید. صحبت از رقابت است و من هم اولین سؤالم را با وضعیت بازار شروع می‌کنم. او می‌گوید: راستش رقابت درون این بازار به نوعی جنگیدن است، با این تفاوت که علاوه‌بر رقابت با خودی‌ها باید با غیر‌خودی‌ها هم وارد جنگ شویم! کمی سخت است، اما اگر کمی هوشیاری به خرج دهیم می‌شود با همه آنها رقابت کرد. الان بیشتر از ۲۰ سال که یک‌تنه داریم این کار را می‌کنیم.

بیشتر مواد اولیه را خودمان تهیه می‌کنیم

شاید دلیل اصلی ورشکستگی بیشتر کارخانه‌ها استفاده از مواد اولیه‌ای است که از خارج از کشور وارد می‌شود و با کم و زیاد شدن قیمت دلار به مشکل بر‌می‌خورند. به نظر می‌رسد اگر تولید‌کنندگان دست به کار شوند و خودشان مواد اولیه را تهیه کنند، این‌گونه با کم و زیاد شدن قیمت ارز دچار مشکل نمی‌شوند.

حمید خاکسار می‌گوید: ما بیشتر مواد اولیه را خودمان تهیه و سعی می‌کنیم تا جایی که امکان دارد از مواد ایرانی استفاده کنیم مگر اینکه مشابه خارجی‌اش را در بازار پیدا نکنیم. وی ادامه داد: ما هم می‌توانیم جنس خارجی بخریم و هیچ کس هم نفهمد، اما این‌گونه خودمان هم به تدریج ضرر می‌کنیم، چون تضمینی نیست که وقتی ما جنس خارجی بخریم، مردم هم جنس ما را بخرند. او از مشکلات پیش روی این حرفه هم صحبت‌هایی می‌کند: طبیعی است که تولید‌کنندگان از رکود بازار و تورم و میزان کم نقدینگی در بازار حرف می‌زنند. قیمت‌ها هم کم و زیاد می‌شود و گاهی پیش آمده که قیمت‌ها تا ۶۰ درصد هم افزایش یافته است و این برای تولید‌کننده مضر است.

ما بیشتر مواد اولیه را خودمان تهیه و سعی می‌کنیم تا جایی که امکان دارد از مواد ایرانی استفاده کنیم

خاکسار از اداره دارایی و وضعیت اخذ مالیات هم گلایه‌ می‌کند و می‌گوید: شرکت ما که سالیان زیادی به طور رسمی در حال کار است، نباید این‌قدر مورد بی‌مهری قرار بگیرد. خیلی از دوستان ما هستند که به‌صورت غیر‌قانونی و با هر نوع موادی که خودشان دوست دارند، مبل را درست می‌کنند و می‌فروشند و سود بسیاری می‌کنند، زیرا مالیات هم نمی‌پردازند، اما ما باید با هر سود و ضرری در سال باز هم همان مالیات را بپردازیم. اداره مالیات باید سود و ضرر شرکت‌ها را بررسی و بعد از آن مالیاتشان را تعیین کند.

نظارت بر شرکت‌ها

مشکل دیگر شرکت‌های بزرگ و با‌کیفیت، نبود نظارت بر واحد‌هایی است که به صورت غیر‌قانونی فعالیت می‌کنند و در این میان حق بقیه واحد‌هایی را که سال‌هاست فعالیت می‌کنند، تضییع می‌کند. از طرفی بعضی از همین واحد‌ها با زد‌و‌بند کردن توانسته‌اند از تسهیلات بانکی استفاده کنند و دست تولید کننده قانونی را در حنا نگه دارند. خاکسار در ادامه مشکل می‌گوید: ما برای گرفتن وام آن‌قدر درگیر بوروکراسی افراطی اداری می‌شویم که از خیر گرفتن وام می‌گذریم. شنیده بودم که بعضی از شرکت‌های ایرانی جنس‌های چینی را به اسم ایرانی در بازار می‌فروشند که با این کار هم از تسهیلات استفاده می‌کنند و هم آبروی جنس ایرانی را می‌برند.

رضایت مشتری بزرگترین تبلیغ است

شرکت حمید خاکسار خیلی اهل تبلیغات نیست، اما حرف‌های او درباره تبلیغات شنیدنی است: ما در سطح شهر مثل بقیه شرکت‌ها تبلیغات آن‌چنانی نداریم و من به این ایمان دارم که اگر مشتری راضی باشد، خودش یک تبلیغ بزرگ است. منکر تبلیغات محیطی هم نیستم ولی رضایت مشتری از هر نوع تبلیغ دیگری، مطمئن‌تر است.

*این گزارش سه شنبه، ۱۴ شهریور ۹۱ در شماره ۲۰ شهرآرامحله منطقه ۷ چاپ شده است.