کوثر قرایی ۲ مدال دیگر در مسابقات پارامچ‌اندازی کسب کرد

بیستم آذر امسال، روی سکوی قهرمانی جوانان پاراآسیایی در امارات، نام ایران دوبار خوانده شد؛ یک‌بار برای دست چپ و بار دیگر برای دست راست کوثر قرایی، ورزشکار محله کوثر. هر‌دو مدال طلا، به نام دختر نابینایی ثبت شد که به‌جای ضعف و ناتوانی، پیش‌تر توانایی و قهرمانی از خود بروز داده بود.

قرار است با این ملی‌پوش پارادوومیدانی ایران به‌مناسبت موفقیت تازه‌اش گفت‌و‌گو کنیم.

گفت‌وگوی مفصل شهرآرامحله با کوثر قرایی، هجدهم تیر امسال منتشر شد، زمانی‌که کوثر عنوان قهرمانی مسابقات بزرگ‌سالان نابینایان و کم‌بینایان کشور و مدال نقره مسابقات بین‌المللی جایزه بزرگ فزاع در امارات‌متحده عربی را در رشته پرتاب دیسک معلولان به دست آورده‌بود.

مطلب مرتبط کوثر قرایی برای رقابت‌های پارالمپیک آماده می‌شود

۲ طلا و قهرمانی آسیا

حضور کوثر در مسابقات مچ‌اندازی جوانان پاراآسیایی امارات (دبی)، بیشتر به‌دلیل فیزیک بدنی‌اش و شباهت این رشته به دو‌و‌میدانی است. رشته اصلی این ورزشکار، دوومیدانی است که در ماده ۴۰۰‌متر، فعالیت حرفه‌ای داشته و در‌کنارش پرتاب دیسک. حالا هم تجربه موفق پارامچ‌اندازی نابینایان را پشت سر گذاشته که پایانی طلایی برای او داشته است.

کوثر درباره مسابقات جوانان پاراآسیایی که در امارات برگزار شد، می‌گوید: رشته ما پارامچ‌اندازی نابینایان بود و من در وزن مثبت ۶۰‌کیلوگرم شرکت کردم. در این وزن، پنج‌رقیب از قزاقستان و ازبکستان داشتم.

به گفته این ورزشکار، رقبا از قدرت‌های جدی جهان بودند که درباره‌شان توضیح می‌دهد: قزاقستان و ازبکستان در مچ‌اندازی نابینایان جزو قهرمانان جهان هستند و رقابت با آنها کار ساده‌ای نبود. برای همین سطح مسابقات واقعا بالا بود.

باوجود سطح بالای مسابقات، نتیجه فراتر از انتظار رقم خورد. کوثر توانست هم در دست چپ و هم در دست راست، مدال طلا را از آن خود کند؛ در‌کنار این موفقیت انفرادی، تیم نابینایان ایران هم عنوان قهرمانی آسیا را به دست آورد. تیمی ده‌نفره شامل شش ورزشکار پسر و چهار ورزشکار دختر.

هدیه ارزشمند برای مادرم

برای کوثر، این قهرمانی فقط یک دستاورد ورزشی نیست، بلکه هدیه‌ای ارزشمند برای تلاش‌ها و زحمات مادرش است. این دختر قهرمان می‌گوید: روز مسابقه، روز مادر هم بود. با همه بچه‌های تیم متوسل شدیم به حضرت فاطمه (س) که نتیجه زحماتمان را بگیریم. خدا را شکر هم انفرادی و هم تیمی نتیجه خوبی گرفتیم.

این مدال، بهترین هدیه من برای روز مادر بود. کوثر به‌سادگی ورزشکار نشده است. نابینایی او یک بیماری ژنتیکی است که به‌دلیل ازدواج فامیلی اتفاق افتاده است. بینایی او خیلی سریع از دست رفت، به‌طوری‌که پزشکان راه درمانی برایش متصور نبودند.

آماده‌شدن برای «ناگویا»

او همچنان ملی‌پوش پارادوومیدانی است و رشته اصلی‌اش را پرتاب دیسک می‌داند. این روز‌ها در اردو‌های غیرمتمرکز تیم ملی حضور دارد و خود را برای بازی‌های پاراآسیایی ناگویا که مهرماه سال آینده برگزار می‌شود، آماده می‌کند.

در کارنامه ورزشی این دختر قهرمان، مدال‌های کشوری زیادی است. از مدال برنز دو ۴۰۰متر قهرمانی کشور در سال۱۴۰۱، تا مدال طلای کم‌بینایانان و نابینایان بزرگ‌سالان قهرمانی کشور در ماده پرتاب دیسک سال ۱۴۰۳. در عرصه بین‌المللی هم سال گذشته مدال نقره مسابقات جایزه بزرگ فزاع در امارات را به دست آورده بود و حالا با دو طلای آسیا، جایگاهش را تثبیت کرده است.

او درباره هزینه‌هایی که اغلب بر دوش خود ورزشکاران است، می‌گوید: بخش زیادی از هزینه‌های تمرین و تجهیزات را خودمان پرداخت می‌کنیم. اگر مسئولان بیشتر حمایت کنند، بیشتر می‌توانیم برای افتخارآفرینی تلاش کنیم.

* این گزارش چهارشنبه ۸ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ در شماره ۶۵۲ شهرآرامحله منطقه ۹ و ۱۰ چاپ شده است.