خاطره‌سازی بوستان رامیا برای اهالی ایثارگران

خیابان ایثارگران ۱۱.۳ در دهه ۵۰ مزروعی و پوشیده از محصولات جالیزی مثل طالبی، خیار و هندوانه بود. در ابتدای دهه‌۶۰ بنیاد مستضعفان، زمین‌ها را در‌اختیار خانواده‌هایی که بیشتر از هفت‌هشت‌فرزند داشتند، قرار داد تا خانه بسازند. به همین دلیل این محدوده به نام «شهرک امام یا شهرک امام‌خمینی (ره)» معروف شد. در دهه‌۸۰ بعد‌از الحاق این محدوده به منطقه شهری، با نام خیابان ایثارگران ۱۱.۳ و شهید‌عباس توکلیان نام‌گذاری شد.

بوستان رامیا با وسعت ۴ هزار‌متر‌مربع در ابتدای این خیابان قرار دارد و با داشتن فضای سبز، نیمکت و فضای بازی کودکان به محل تجمع خانواده‌ها تبدیل شده است. این بوستان محل برگزاری مراسم‌ مناسبتی اهالی است.

درکنار بوستان رامیا، خانه و زمین رهاشده‌ای قرار دارد که به مکان حضور معتادان، تبدیل شده و با وجود اخطار‌های شهرداری، همچنان بلاتکلیف و به حال خود رها شده است.

آقا‌بابا شریعت متولد سال‌۱۳۳۰، یکی از ساکنان قدیمی این خیابان، می‌گوید: زمانی‌که در این خیابان ساکن شدیم، هنوز آب لوله‌کشی وجود نداشت و باید به سر چاه موتور آب که چند‌صدمتر دورتر بود، می‌رفتیم. او می‌افزاید: یک روز زمستان که بیرون رفته بودم، متوجه شدم گرگی تعقیبم می‌کند. با سروصدای من و همراهانم، گرگ ترسید و فرار کرد.

دبیرستان دولتی دخترانه شرف که سال‌۱۳۷۰ تأسیس شد، با بیش‌از سی‌سال فعالیت، خاطرات زیبایی برای چند نسل از ساکنان این خیابان رقم زده است.

کودکستان غیردولتی «حوض نقاشی» که سال‌۱۳۹۲ با مجوز اداره آموزش‌وپرورش تأسیس شد، از دیگر مراکز آموزشی این خیابان است. در این کودکستان، مهارت‌هایی مثل فن بیان، نقاشی و محاسبات ریاضی همراه بازی آموزش داده می‌شود.

* این گزارش شنبه ۲۰ دی‌ماه ۱۴۰۴ در شماره ۶۳۳ شهرآرامحله منطقه ۱ و ۲ چاپ شده است.