سید اسدالله سعادتی ورزشکار مدالآور گلشهر است. او در کنار انبوه مقامهای کشوری دستی بر داوری مسابقات بینالمللی کاراته تهران دارد. سعادتی به عنوان چهره ملی ورزشی «گلشهر» را از مهد کاراته کاران مشهد میداند.
در محدوده زیرگذر گلشهر درست مقابل بابانظر ۳۷ بزرگترین نقاشی شهری رسم شده است. محسن رحمانی این آکواریوم ۲۰۰۰ متری را نقاشی کشیده و با این تصاویر حال و هوای زیرگذر را عوض کرده است.
حمید کیانیان برادر بازیگر محبوب کشورمان، رضا کیانیان با آموزش تئاتر به معلولان، آنها را در مسیر پیشرفت و شکوفایی حمایت و ضمن اشتغال برای آنها تئاتردرمانی میکند.
جعفر سلیمی ۲۸ سالی است سرمربی تیم فوتبال امید گلشهر است و تمام این مدت با وجود معلولیت از تلاش دست برنمیدارد و قهرمانیهای زیادی را برای تیمش رقم زده است. او ۱۴ بار بر سکوی قهرمانی با عصا ایستاد.
محمدجواد ذاکرزاده، پینهدوز قدیمی محله عبادی ۶۱سال است که به تعمیر کفش میپردازد و با ظرافت خاصی آنها را روبهراه میکند.
محمد قلیزاده، نباتفروش قدیمی محله عامل نزدیک به ۳۰ سال است به کار تهیه نبات، یکی از سوغاتهای مهم مشهد مشغول است. به گونهای که اکنون روزانه ۴۰۰ کیلو نبات تولید میکند.
علیاصغر صمیمی، ساکن محله شهید مطهری از دوران سربازی کوهنوردی را شروع کرد و از سال ۹۰ به عضویت چند باشگاه کوهنوردی درآمد. او که علاقه خاصی به این رشته دارد تاکنون موفق به فتح کوههایی از جمله اشترانکوه لرستان، سبلان و دماوند شده است.
محمدرضانیکرو پدر شهید است و خانهاش را برای برگزاری مراسم عروسی و روضه در اختیار بسیاری از همسایگانش قرار میدهد. به قول خودش چراغ خانهاش از رفتوآمد و حضور مهمانها همیشه روشن است.
حمید سبحانی، عکاس محله کارخانه قند، از سال ۸۸ وارد این حرفه شد و تاکنون در ۴۰ جشنواره داخلی و خارجی شرکت کرده است. از افتخارات او میتوان به کسب روبان قرمز جشنواره آمریکا اشاره کرد.
علی جلالیان ابراهیمی، ۵۴ سال دارد. او در محله عبادی به حرفه صحافی میپردازد و به گفته خودش اینکار برایش آمد داشته است.
حاج محمدعلی دهقانپور؛ نزدیک به ۴۰سال است که به حرفه چاقوسازی مشغول است، کاری که به قول خودش با عنوان چلونگر از آن یاد میشود، او میگوید: این شغل را "حداد"، "چاقوساز"و "کاردساز" هم میگویند.
سید ابوالقاسم ذبیحی، کاسب محله عبادی، هفتادسال است که به حرفه سماورسازی و تعمیر سماور میپردازد و ۲۰سال از آن را صرف سماورسازی کرده است.
جواد صبوحی سالهاست بخشی از خانه آپارتمانیاش را به زورخانه تبدیل کرده تا این آیین پهلوانی قدیمی نفس بکشد. اینجا میان ضرب مرشد و نام علی (ع)، فقط عضله ساخته نمیشود دلها هم به هم نزدیکتر میشوند.
محمدمهدی فنایی حلاج سلیمی، ساکن محله صاحبالزمان (عج)، ۱۴ ساله بود که با دستکاری شناسنامهاش به جبهه رفت و حالا جانباز بودن یادگار آن روزهای اوست.
سید عبدالله رضویراد، صاحب بقالی در محله فلسطین است. او که در میان اهالی به آقاسید شهرت دارد، کسب روزی حلال و رضایت خلق خدا را از مهمترین اصول زندگی خود میداند.
احمد اخلاقی، ۵۶ سال دارد و ساکن محله سجاد است. او که تالیف چند کتاب را در کارنامه کاری خود به ثبت رسانده، در کنار این حرفه به گلفروشی نیز میپردازد و وقت خود را نیز در گلخانهاش میگذراند.
جواد بهاری، ساکن محله احمدآباد در دوران نوجوانی بر اثر بیماری دو چشم خود را از دست داد، اما این موضوع او را نه تنها ناامید نکرد بلکه او را به روشندلی شاعر تبدیل کرد.
فاطمه شافق متصدی نانوایی محله سعدآباد است که با خانواده در این حرفه فعالیت دارند. این نانوایی از سال ۱۳۴۹ پابرجا شده و حال با ۶کارگر روزی ۴ هزار نان به دست مشتری داده میشود.
یدالله حسینی، قدیمیترین کتابفروش محله صاحبالزمان (عج)، از پنج سالگی شیفته دنیای کتاب شد. او که تمام عمرش را با عطش خواندن و کسب دانش گذرانده، امروز هم در کتابفروشیاش، میراثدار عشقی دیرینه به فرهنگ و علم است.
رضا محمدجانی، هنرمند محله کوی امیرالمومنین، از نوجوانی شیفته چوب بود. او با تبدیل ضایعات به آثار هنری، کارگاهی دایر کرده و برای پنج نفر اشتغالزایی کرده است.