آنچه آتشنشانان ایستگاه معراج در پنجشنبه هجدهم دیماه ۱۴۰۴، دیدند، چیزی نبود که هرگز انتظارش را از مردمی داشته باشند که سالها ناجیشان بودند؛ معترضان که پشتسر عدهای اراذل و اوباش راه افتادند و بدون اندیشه درباره کارهایشان از آنان حمایت کردند.
محله حجت نامش را از مسجد حضرت حجت(عج) در توس ۴۱ وام گرفته است. شهرک حجت از سال ۱۳۶۵ بهتدریج وارد بافت شهری شده است. حجت جزو محلات پرجمعیت شهر محسوب میشود. خانههای ریزدانه ۳ طبقه بیشترین مساحت این محله را بهویژه در توس ۵۳ (مجتمع مسکونی یاس) به خود اختصاص میدهد. مهمترین راه دسترسی به این محله بولوار توس است.
محسن قربانی تعریف میکند: روزگاری، بین خیابانهای شهید درودی ۷ تا ۱۵ کنونی کال بزرگی قرار داشت که به محل ریختن نخالههای شهری تبدیل شده بود. بهترین سرگرمی ما بازی «جنگی» در این تپههای نخاله بود.
کوچه شهید طاهری ۸ واقع در شهرک حجت (شهید درودی ۷) کوچهای بنبست است و بهگفته قدیمیها سابقه سکونت در آن به پانزده سال قبل بازمیگردد. بیشتر ساکنان اینجا، سابقه ۱۰ تا ۱۲ سال سکونت دارند.
ایستگاه شماره ۱۴ آتشنشانی آژیرش پشت سر هم به صدا درمیآید و مأموریتهایش بیشتر از سایر ایستگاههاست. نیروهایش اغلب طی این سالها سوختهاند و مصدوم شدهاند.
خیابان شهید درودی ۱۹ که به نام شهید محمد زارع، یکی از شهدای محله، نامگذاری شده است، آخرین خیابان محله شهرک حجت (عج) است. اولین ساکنان این محله، ۲۰ تا ۲۵ سال قبل شروع به ساخت خانههای خود کردند.
قدمت خیابان شهید درودی ۱۹ روی هم به بیست سال هم نمیرسد. پیش از آن، این خیابان بهدلیل وجود باغات میوه بین مردم به نگارستان (کنایه از باغ) شهرت داشت.
نرگس اسماعیلی میگوید: تنیس همه ویژگیهای یک ورزش پرهیجان را دارد و بر هر ورزش دیگر ترجیح میدهم. در کنارش، تا امروز چهارجزء قرآن کریم را حفظ و در چند مسابقه نیز شرکت کردهام.