آشنایی شادی هلالیان و مهرناز بهزاد با هم به دوران تحصیل در دانشگاه بازمی‌گردد که علاقه به هنری مشترک، آنها را کنار هم قرار داده است، هنری به نام شیشه‌گری. آنها کارگاه کوچک و جمع و جوری دارند با محصولاتی چشم‌نواز.
اورعی غلامی نام دارد؛ کفاش قدیمی کوچه عباسقلی‌خان که به‌نوعی قدیمی‌ترین تولیدکننده کفش محلی در مشهد به‌شمار می‌رود و البته جبر زمان باعث شده است که این روز‌ها فقط به فروشندگی چند جفت کفش روفرشی زنانه بسنده کند.
سیدمحسن رضوی سیاه‌قلم، رنگ روغن و ویترای کار می‌کند. آنچه آثار هنری او را شاخص می‌کند، این است که او آثارش را پس از شناخت و مطالعه روان‌شناسیِ مشتریِ خود، طراحی می‌کند و باتوجه‌به سلیقه و حالات روحی و روانی خریدار، اثر هنری تولید می‌کند.
محمد اسلامی، از شهروندان محله بهمن مشهد است. کسی که دستگاه تولید چسب ایرانی اختراع و برای اولین‌بار در ایران چسب برق تولید کرده است اما به خاطر حمایت نشدن خیلی از طرح‌هایش تعطیل شده است.
محمد لُری قدیمی‌ترین فردی است که نامش در اتحادیه نبات و آبنبات‌سازان مشهد ثبت شده است. بیش از ۸۰ سال است که نبات و شکر پنیر دست مردم می‌دهد، شیرین‌ترین مزه دنیا.
زکیه کاظمی بیش از ۶ سال است که در قالیبافی مشغول به فعالیت است و البته آشنایی او با این‌کار، به مادرش برمی‌گردد که تمام فرش‌های خانه‌شان را خودش می‌بافته است. زکیه حالا چندین تابلوفرش نفیس دارد.
بیشتر از ۱۴۰ فروشگاه بزرگ و کوچک با مانتو‌های رنگارنگی که بر تن مانکن‌های بی شمار پشت ویترین‌ها چیده شده، شور و نشاط عجیبی بین مردمی که برای بازدید از بازار نسبتا قدیمی ایثار آمده‌اند، راه می‌اندازد.
محمد صادق شریعتی، مخترع برجسته‌ای است که ۱۴ اختراع در کارنامه‌اش دارد که ۵ مورد از آنها گرفتار سرقت جهانی شده‌اند. او بنیاد ملی نخبگان پژوهشگر را به راه انداخته و ۱۷ عضو را در این بنیاد حمایت می‌کند.
مرضیه ظهوریان، هنرمند پته‌دوز و دخترش فاطمه باوفا هنرمند معرق‌کار، دوست دارند هنرشان را به هم محله‌ای‌های خود آموزش دهند، اما، چون پشتوانه‌ای ندارد، ترجیح می‌دهد کار‌های زیبای سنتی‌اش را در خانه محبوس نگاه دارد.
سال ۸۴ به این محله آمدم و قنادی زدم. می‌خواستم در جایی این حرفه را راه بیاندازم که اهالی‌اش از داشتن چنین فروشگاهی محرومند و این شد که قنادی را زدیم و پس از یک سال خانواده‌ام را هم به همین محله آوردم.
علی‌اکبر مکایی‌زاده بیش از ۸ سال است همپای دخترش به حرفه معرق مشغول است. او سعی می‌کند کارش را دقیق انجام دهد درست مثل دخترش که حالا به مرحله آموزش دادن هم رسیده است.
روزگاری که هنوز دندان‌پزشک‌ها فعالیت خود را به گستردگی کنونی آغاز نکرده بودند، مردم برای رفع مشکل دندان‌هایشان به سراغ «دندانسازها» می‌رفتند. یکی از این دندانسازها محمد کوچک‌زاده نام داشت که ۶۴ سال پیش کار خود را در این حرفه شروع کرد.
نماز جماعت در یک لبنیاتی! این اتفاق جالب ۲، ۳ سال است که هر روز و به مدت ۱۰ دقیقه در یکی از مغازه‌های قدیمی محله عنصری تکرار می‌شود و اتفاقا خوب هم گل کرده. مشتری‌ها اول نماز می‌خوانند و بعد خریدشان را انجام می‌دهند.
محمدرضا نبی‌زاده که از ۱۲ سالگی در بازار وزیرنظام به انگشترفروشی مشغول‌بوده می‌گوید: چون استادم علاقه زیادی به من داشت در چند سال تمام فوت و فن شناخت سنگ‌های قیمتی و ساخت انگشتری را به من آموخت.
حسین قناد سوهان پزی دارد اما مغازه او بیشتر شبیه موزه است و اشیایی مانند تابلو‌های امام حسین (ع) و ائمه (ع)، لباس‌های متبرک‌شده به خاک معصومین (ع)، تکه‌ای از سنگ حرم امام حسن عسکری (ع)، سنگ متبرک از حرم امام جواد (ع) درآن پیدا می‌شود.
حاجی‌حسینی معروف به علمداری، نماد پرچم‌دوزی بازار رضا و منطقه ثامن است؛ این را کسانی می‌گویند که سال‌هاست هنر او را بر پرچمهای مختلف هئیتهای مشهد و ایران دیده و میبینند.
عباس پوریزدیان، گلدوز قدیمی محله بالاخیابان است. او می‌گوید: کریم‌آقا فوت و فن رفتار با ابریشم را یادم داد و از من یک «اوستا گلدوز» ساخت که خوب بلد است چطور با سوزن روی تن مخمل‌کاشانی و ترمه یزدی، گلستانی از اشک‌های اسلیمی بزند.
بازار طلاب یکی از دو بازار بزرگ عرضه مواد اولیه کفش در مشهد است که هر روز بیش از ۸۰ درصد تولید‌کنندگان سرتاسر مشهد به این مکان میکشاند.
محمد خدادادی تولیدکننده دریچه‌های آلومینیومی کولر است؛ می‌گوید: جزو اولین‌نفراتی است که این دریچه‌ها را سال۷۱ در مشهد تولید کرده است. او اختراعات بسیاری در طول عمرش داشته و ایده ساخت وسایل هم از نیاز‌های روزمره به ذهنش می‌رسد.
کسب مقام در هشت دوره جشنواره هنر‌های تجسمی منطقه‌ای جوانان کشور و بسیاری از نمایشگاه‌های دوسالانه سفالگری معاصر داخل و خارج از کشور بخشی از افتخارات سال‌های دست به گِل بودن استاد محمدعلی فضلی نژاد است.