انتهای خیابان آوینی ۵۷ بعد از سالن شهدای مدافعان حرم، یک کوچه تنگ و تاریک، آسایشگاه و موسسه «باور سبز» قراردارد که برای معلولان و توانیابان مهاجر برپا شده است.
علی جوشنی سیوپنجساله است و حافظ سه جزء قرآن. او که بر اثر یک بیماری نابینا شده، قرآن را فقط با شنیدن آموخته است.
این ورزشکاران علیرغم همه مشکلات، دست از تلاش نکشیدند و بالاخره از تیم بسکتبال با ویلچر آسایشگاه فیاضبخش به عضویت تیم ملی بسکتبال با ویلچر جوانان درآمدند و مقام سوم مسابقات جوانان را برای کشورمان به دست آوردند.
محمدمهدی سراجی، جوان ساکن محله ایثارگران، روی ویلچر مینشیند و دستهایش نیز آنچنان قوتی ندارند. اما بیکار نمانده، با ارادهای مضاعف، به زندگیاش رنگ دیگری داده است.
فاطمه از مرز همه حرف و حدیثهایی که دیگران درباره معلولیت میگویند، گذشته و هشتسال است که بسکتبال کار میکند و سهسال اخیر را عضو تیم ملی بوده است و سال۱۴۰۱ به مقام سومی مسابقات بسکتبال پاراآسیایی-اقیانوسیه رسید.
یحیی توکلی، حتی پس از قطع نخاع شدن همچنان پرشور و پر امید به زندگی ادامه داده است. او وقتی همسرش، دخترشان را هفت ماهه باردار بود، در یک سانحه تصادف قطع نخاع شد.
سمانه عطاران دارنده مقام دوم جشنواره تئاتر استانی است. او با وجود معلولیت یادگرفته ورزش کند، کلاس بازیگری برود، مربی تیراندازی باشد و البته کلی هنر دیگر.
مصطفی شریعتی، نقاش و هنرمند معلولی است که بدون دست، آثاری را از خود برجا گذاشته که همگان را شگفتزده کرده است.
الهه که بدلیل تأثیر داروهای اماس آرام آرام تکلمش را از دست داده و به سمت معلولیت پرتاب می شود، تأکید میکند که هیچ کس مصون از معلولیت نیست و باید معلولان را دریابیم.
مهدی خسروی، دانشآموز خوشسروزبان کلاس پنجم مدرسه است؛ کسی که میخواهیم مدرسه استثنائی کوشا را امروز از نگاه او ببینیم.
غلامحسن رضایی استادی که از ناحیه دست معلول است، سه سال است که در بوستان ملت به ثبت رکورد میپردازد و در سال اول صد دور، در سال دوم ۱۱۰دور و در سال سوم ۱۲۱دور رینگ بوستان ملت را پیادهروی کرده است.
دختران و پسران گروه جهادی شهیدراحمی، مدارس استثنایی محله ایثارگران را نونوار کردند. سارینا جاویدان میگوید: خوشحالم که توانستیم با طرحهایی جذاب، حس و حال دانشآموزان مدارس را تغییر دهیم.
عباس کلانتر، جانباز قطعنخاعی که روزگاری قهرمان دو و میدانی بود. او در استان و در مسابقات دو و میدانی آموزشگاهها، رکورددار ۲۰۰، ۴۰۰ و ۸۰۰ متر بوده و عنوان سومی کشور را هم کسب کرده بود.
در مدرسه «سوم شعبان» که بههمت «حاجعبدالحسین کرمانیان» بنا شد، ۵۰نفر تحصیل میکنند، اما ۱۲۰دانشآموز تلفیقی را هم پوشش میدهند که در مدارس عادی تحتنظر مدیران این مدرسه درحال تحصیل هستند.
زهراخانم میگوید: خانوادههایی که معلول ذهنی دارند، نمیتوانند یک سفر یا مهمانی معمولی بروند. من خیلی سعی کردم آرمین را چند ساعت در روز به مراکز آموزشی بهزیستی بفرستم، اما نمیتوانند کنترلش کنند.
معلولان و سالمندان دو قشری هستند که بیشترین تقاضا را برای سفر به مشهد دارند. اما به نسبت حجم تقاضا، خدمات بسیار محدودی به آنها ارائه میشود.
دکتر فاطمه هادوی بنیانگذار نخستین خانه حمایتی برای دانش آموزان کم توان ذهنی در ایران است. خودش میگوید خیلی تصادفی بود که سال۱۳۸۶ ساختمانی دوطبقه برای دختران کمتوان ذهنی قدبرافراشت.
زهرا ایوبی میگوید: ابزارهای کمکآموزشی بازار خیلی متناسب با نیاز بچههای استثنایی نیست. شاید اصلا نیازهایشان آنطور که باید بررسی نشده تا وسایل متناسب با شرایطشان ساخته شود.
این جوان کمشنوا هیچوقت به مشکل شنواییاش به چشم ضعف نگاه نکرده است و از وقتی معلم ورزش مدرسه او را بهسوی کشتی سوق داد، تا الان توانسته ششمدال طلا در ردههای استانی و کشوری و مدال نقره جهانی را کسب کند.
حسین راشدی ازجمله افرادی است که با عشق، شغل آرایشگری را انتخاب کرده و معلولیت، مانع او برای ادامه این حرفه نشده و جزء آرایشگران با سابقه شهر و منطقه ما محسوب میشود.